بهروز رهبریفرد در مورد مسائل جاری این تیم با ما صحبت کرد:
از درگیری گذشتهات با مهدی هاشمینسب شروع کنیم. کار به کجا کشید؟
من و مهدی امکان ندارد با هم دشمن شویم حتی اگر شبانهروز به هم فحش بدهیم و بجنگیم، حتی اگر با چاقو و اسلحه به جان هم بیفتیم، رفاقتمان از بین نمیرود. یک رفیق مشترک همه چیز را به من گفت و واقعیت مشخص شد. بیخیال این بحث شوید، مهدی مثل برادر من است و همیشه دوستش دارم.
بازی پرسپولیس مقابل استقلال اهواز را دیدی؟
بازی خوبی بود. این را بدانید که پرسپولیس هیچ چیز ندارد غیر از برانکو. هرچه میبینید به خاطر حضور این سرمربی در تیم است. یک زمانی بهترین مهرهها را داشتیم اما یک مربی خوب بالای سر تیم نبود ولی امسال شرایط واقعاً فرق کرده و اگر پرسپولیس خوب و مقتدرانه بازی میکند، به خاطر برانکو است.
پس چرا هفتم جدول است؟
تیم در داخل زمین نیاز به رهبر دارد. شما چنین بازیکنی را در پرسپولیس میبینید؟ کسی که بتواند در دقایق حساس، بازیکنان جوان را آرام کند، به تیم انرژی و هیجان بدهد یا با شخصیتش، پرسپولیس را جمع و جور کند. یک رابط واقعی بین برانکو و بازیکنان. من که چنین بازیکنی را نمیبینم.
به نظرت چرا پرسپولیس تا این حد موقعیت گلزنی مقابل استقلال اهواز از دست داد؟
ما باید در مورد دو قضیه متفاوت حرف بزنیم؛ اول اینکه پرسپولیس با وجود تمام فرصتهای از دست رفته باز هم به پیروزی رسید و دوم اینکه بعد از این همه بحران در سالهای اخیر، پرسپولیس میتواند مقابل حریفانش موقعیت گل ایجاد کند. این بحث کوچکی نیست. پرسپولیس دوباره مثل یک مدعی بازی میکند. حمله میکند و میبرد. یک زمانی دو موقعیت میساخت، روی یک موقعیت به گل میرسید بعد دفاع میکرد و یک - صفر، یک - صفر میبرد ولی حالا استحقاقش را دارد در هر بازی 6 گل بزند. بعد هم تیم جوان شاید میزان دوندگی بالایی داشته باشد اما تجربه ندارد و گاهی اوقات اینطور میشود.
پس معتقدی پیروزی پرسپولیس کاملاً حرفهای بود؟
من میدانم تیمی که گل نزند، گل میخورد. مثلاً اگر در 5 دقیقه آخر، پرسپولیس گلی دریافت میکرد، آقای طارمی میتوانست سرش را بالا بگیرد؟ اما امروز دیگر شرایط فرق کرده و این ضربالمثل فوتبالی دیگر کارایی ندارد. امروز اگر گل نزنی، باید به فکر جبران باشی. باید کارهای بزرگتری انجام بدهی.
الان مهدی طارمی تحت فشار است. فکر میکنی این فشار طبیعی است؟
او چند موقعیت خوب را خراب کرده ولی ما حق نداریم این بازیکن را نابود کنیم. او ملیپوش است و با همین یک گل به صدر جدول گلزنان رفت.
امروز همه او را با فرشاد پیوس و ادموند بزیک و دیگران مقایسه میکنند. نظرت در این مورد چیست؟
من به طور کلی با مقایسه نسل جدید و قدیمیها مخالفم. هر بازیکن، یک شخصیت جداگانه دارد. فرشاد پیوس نه سرعت داشت، نه سرزن بود، نه تکنیک داشت و نه هیچ چیز دیگر، فقط باهوش بود. هر توپی که به او میدادی، وارد دروازه میکرد. ادموند بزیک هم یکی از تنبلترین مهاجمان ایران بود ولی به خاطر استفاده از خلاقیتهایش گل میزد. طارمی هم سرعتی است، هم سرزن و هم تکنیکی پس باید بهتر از اینها شود. باید شم گلزنیاش را بالا ببرد.
اگر شما امروز کاپیتان این بازیکن بودی، چطور او را از نظر روحی به فرم بهتری میرساندی؟
به او میگفتم آرام باشد، صبور باشد و تمریناتش را بیشتر کند. یادم میآید فرشاد پیوس بعد از تمرینات گروهی در زمین میماند و در نقاط مختلف زمین توپ میکاشت و به سمت دروازه خالی شلیک میکرد. این کار باعث میشد چشم بسته هم دروازه حریف را پیدا کند. به عقیده من مشکل طارمی این است که تمرینات انفرادی زیادی ندارد. او ذاتاً فوتبالیست است اما باید بعد از تمرینات گروهی، یکسری تمرین برای خودش طراحی کند و انجام دهد تا کمتر فرصتهایش را از دست بدهد. چند بازیکن دیگر هم باید این کار را انجام دهند مثل عالیشاه که در بازیهای اخیر خوب بوده اما تک به تکها را خراب میکرد.
به عقیده شما اگر علی پروین سرمربی پرسپولیس در روز بازی با استقلال اهواز بود، چه برخوردی با مهدی طارمی میکرد؟
مطمئنم پروین این بازیکن را از دقیقه 60 بیرون میکشید. البته نه به خاطر اینکه یک فرصت را از دست داده بلکه به خاطر بالا بردن انگیزههایش. پروین بلد بود چطور و به صورت کاملاً فوتبالی به یک بازیکن تلنگر بزند. بازیکن را نابود نمیکرد، کاری میکرد که بازیکن در موقعیتهای شبیه آن بازی در آینده، دیگر دچار اشتباه نشود. مدل کار پروین با بقیه مربیان خیلی فرق داشت. او بازیکنش را بزرگ میکرد. پروین بود به طارمی میگفت در 18 قدم بماند، نه با مدافعان درگیر شود، نه کسی را دریبل بزند و نه هیجان داشته باشد، فقط توپ را گرفت، وارد دروازه کند.
فکر نمیکنی این مسئله در فوتبال مدرن امروز منسوخ شده؟
شاید هم اینطور باشد ولی گفتم که پروین با همه مربیان فرق داشت. او میدانست از بازیکنانش چه چیزهایی میخواست. مثلاً به ما میگفت نمیخواهد از خط دفاع بازیسازی کنید چون مردم این را نمیخواهند، آنها دلشان میخواهد توپی از خط دفاع رد نشود، همین. مهاجم هم از نظر پروین باید باهوش و گلزن باشد.
شنیدید که میخواستند برانکو را اخراج کنند؟
بله از طریق رسانهها این موضوع را شنیدم اما نمیدانم چرا این حرفها بیرون آمد. برخی انتقادات بودار است. به نظر من بعضی حسادت میکنند و برای برانکو زیرآبی میروند وگرنه کدام آدم عاقلی را سراغ دارید که در این شرایط، اصلاً حتی بعد از حذف پرسپولیس از جام حذفی، برانکو را اخراج کند. مطمئن باشید اگر برانکو مربی بدی بود، خودم با انتقاداتم، پوستش را میکندم! ولی الان کدام پیشکسوت میتواند از برانکو ایراد بگیرد؟ در ضمن هوادار باشگاه هم باهوش است، وقتی ببیند یک مربی توانایی ندارد، با همان شعار «حیا کن، رها کن» نسخهاش را میپیچد ولی پرسپولیسیها دست از حمایت برانکو برنداشتند.
تو قبلاً در تیمملی زمان سرمربیگری میروسلاو بلاژویچ با برانکو کار کرده بودی. چقدر او را میشناسی؟
آن زمان تمام کارها در تیمملی از طراحی تمرین گرفته تا ارتباط گرفتن با بازیکنان توسط برانکو انجام میشد و بلاژویچ فقط غرغر میکرد! برانکو شخصیت آرامی دارد که این شخصیت را به تیمش هم منتقل میکند. بازیکن در اوج هیجان به نیمکت نگاه میکند و آرام میشود. در فوتبال، چنین مسئلهای واقعاً مهم است. همین رفتاری که با طارمی داشت را ببینید، او بعد از بازی با اینکه میدانست طارمی این همه موقعیت از دست داده از او دفاع کرد و گفت این بازیکن عالی کار کرد. همین مسئله سبب میشود بازیکن به خاطر او جانش را هم در زمین بگذارد. این همه دکتر، مهندس، روانشناس، روانپریش(!) و... به پرسپولیس آمدند و رفتند، کدامشان توانستند اینطور حاشیههای تیم را کنترل کنند؟ یک مربی مثل حمید درخشان خودش به تیم حاشیه وارد میکرد و بازیکنانش مثل سوشا مکانی، پیام صادقیان، محمدرضا خانزاده و... هم حاشیهساز میشدند اما برانکو حاشیهای ندارد و تیمش هم آرام است. این تیم از نظر من مدعی اصلی قهرمانی است.
دیدگاهتان را بنویسید