اول از بخشیده شدن تو شروع کنیم.
خب شورای استیناف رأی به بخشیده شدن من داد.
منظورمان بخشش تو در استقلال بود اما درباره پایان و بخشیده شدن محرومیت یک سالهات در فوتبال ایران حرف بزن.
من نسبت به رأیی که صادر شده بود درخواست تجدیدنظر کردم و پس از بررسی دوباره از محرومیت یک سالهای که کمیته اخلاق برایم در نظر گرفته بود تبرئه شدم. این یک اتفاق عالی برایم محسوب میشود. جا دارد از مسئولان شورای استیناف، کمیته اخلاق و فدراسیون فوتبال تشکر ویژهای داشته باشم. من ایران را دوست دارم و از حضور در کشور شما خوشحالم.
حالا از ماجرای حضورت در استقلال بگو؛ جلسه با نظریجویباری و مجیدی.
به باشگاه استقلال رفتم، آقای نظریجویباری مسئول رسیدگی به این ماجرا بود. فرزاد مجیدی نیز آمد. من بابت اتفاقی که سر میز صبحانه رخ داد عذرخواهی کردم.
با مجیدی دعوا کردی و در این نشست به او گفتی مثل برادرم هستی!
ما برادر هستیم!
برادر؟
آره برادر، مگر برادرها با هم دعوا نمیکنند؟ دو برادر دچار اختلاف میشوند. دو دوست صمیمی میانشان سوء تفاهم به وجود میآید. مگر ایرادی دارد که دو برادر دچار اختلاف شوند و بعد آشتی کنند؟ شما تا به حال از دوستتان عذرخواهی نکردهاید؟
یعنی تمام آن داد و فریادها در اردو فراموش میشود؟
داد و فریاد نبود! من تُن صدایم بالاست و این برایم دردسرساز میشود. همه فکر میکنند فریاد میزنم ولی اصلاً اینطور نیست. خیلی مواقع طرف مقابل فکر میکند از عمد صدایم را بالا میبرم در صورتی که اشتباه میکند.
به نظر میرسد اتفاقات اخیر باعث شده است با همبازیانت در استقلال دچار مشکل شوی!
اصلاً اینطور نیست. با همه بازیکنان استقلال دوست هستم، رابطهمان خوب است و همه آنها را مثل برادران خود میدانم.
پرویز مظلومی از تو حمایت میکند. با او رابطهات از همه بهتر است.
ایشان سرمربی من است. رابطه فوقالعاده خوبی میانمان است. من خیلی به مظلومی احترام میگذارم و امیدوارم جواب خوبیها و اعتماد سرمربی استقلال را بدهم.
دیدگاهتان را بنویسید