حواشی روزهای اخیر جاسم کرار صدای بعضی از بازیکنان استقلال را هم درآورده است، البته بازیکنانی که خودشان حاشیههای به مراتب بیشتری دارند و فقط چون در خفا کارهایشان را پیش میبرند، کمتر رسانهای میشود.
عدهای در مورد بخشش جاسم کرار توسط مظلومی، این مربی را مقصر میدانند و با مثالهای عجیب و غریب، سعی دارند نشان دهند مظلومی باعث بدتر شدن اخلاق این بازیکن شده است.
در اینکه بخشش همیشه خوب نیست و گاهی باید با بازیکنان برخورد شود، شکی نیست، اما گاها کوتاه آمدن مربیان، حسابی دل بازیکنان را نرم میکند و از یاغیها، ستارههای تمام نشدنی میسازد.
منتقدان بیرون گذاشتن خلعتبری و هادی عقیلی از تیم ملی را مثال میزنند و کیروش را بزرگ و مظلومی را کوچک میکنند. مثالی عجیب که تنها از برخی نزدیکان جناب سرمربی برمیآید.
مگر میشود سرمربی یک تیم باشگاهی که لیستش محدود است و با بازیکنانی خاص بسته شده را با سرمربی ملی که میتواند از بین صدها بازیکن شاخص حاضر در لیگ، نفراتی جدید دعوت کند مقایسه کرد؟
مظلومی اگر کرار را کنار بگذارد، اجازه دارد از مجتبی جباری در آن پست استفاده کند؟ یا آندو را جایگزینش کند؟ یا پیام صادقیان، نورالهی و دیگران را آبی پوش کند؟ پس در مقایسه ها کمی دقت کنیم تا فوتبال دوستان چنین مقایسههای عجیب و غریبی را شاهد نباشند و بعضا به اشتباه نیفتند.
دیدگاهتان را بنویسید