مناظرهها و بحثها در فوتبال ایران سرنوشتی محتوم دارد. در مناظرههایی که پیرامون کارلوس کروش درمیگیرد، طرفین به دو گروه موافق و مخالف تقسیم میشوند. صدای مخالفان بلند است و ایرادهای آنها کاملاً مشخص و موافقان میکوشند با صدایی رسا اما معقول و گویا پاسخ بدهند و بحث کنند، بدون اینکه در دام توهین و افترا بیفتند.
ما در صف مخالفان نیستیم و در جهت مقابله با منتقدان قرار نمیگیریم؛ بلکه تنها بینندهایم. شاید چون رسانه ما موضعی در قبال کروش دارد، این استنباط بازتاب ویژهای پیدا کند که هرچه منتقدان میگویند را یکسره رد میکنیم اما در واقع چنین نیست. ما به دنبال بحثهای فنی هستیم و میدانیم میشود با کروش از این زاویه وارد گفتمان و حتی چالش شد. میشود کروش را در نقد تیمملی و بحثهای فنی به چالش طلبید اما آنچه منتقدان بر زبان میآورند، مشتی حرفهای عنادورزانه است.
منتقدانی که به وقتش با سرمربی استقلال سر جنگ دارند و او را به هر بهانهای مینوازند. برایش بیانیه مینویسند و علیه او قلمفرسایی میکنند. منتقدانی که هرگز او را قبول نداشته و ندارند. نه منش او را میپذیرند و نه دانش او را قبول دارند اما آنگاه که منافعشان ایجاب میکند، میشوند همفکر سرمربی استقلال...
در واقع برای زدن و کوبیدن کارلوس کروش از هر ابزاری استفاده میکنند، در شرایطی که کروش واقعاً قابل نقد است و هیچ لزومی ندارد برای زدن این مربی، دست به دامن آنهایی شد که در خط فکری و عقیدهای آنها نیستند.
منتقدان کروش متأسفانه در بحث مربیگری هم کارنامهای وحشتناک دارند. بازیکنان بازنشستهای که نان یک گل تاریخی را پس از 20 سال هنوز میخورند اما در عرصه مربیگری نه پیشرفت کردهاند و نه به جایی رسیدهاند، بلکه به هر تیمی رفتند، ناکام مطلق بودند.
منتقدانی که به هر تیمی میروند، یا سقوط میکنند، یا گل میکارند و خلاصه در آن تیم عاقبت بهخیر نمیشوند. کارنامهای که این مربیان از خود بر جا گذاشتهاند، فاجعهبار است آنوقت اینها از کروش داد سخن سر میدهند. طرف در همین لیگ خودمان چند تیم را به دسته 2 انداخته اما نتایج کروش را در رئالمادرید نقد میکند!
طبعاً بحث کردن با این منتقدان نه فرجام خوشی دارد و نه نتیجهای از دل آن حاصل میشود بلکه اولین و آخرین حرف این است که این گروه فشار، همان دوستانی هستند که بلاژویچ را سیاهکار میدانستند و برانکو را تار و مار میکردند. همانهایی که در حق ایویچ خیانت کردند و...
دیدگاهتان را بنویسید