بازداشت بازی!
شکایت و شکایتکشی بین اهالی فوتبال در سال 93 به اوج خودش رسید. شاید عجیبترین نمونه از این دست اتفاقات، مربوط به بازداشت محمد مایلیکهن میشد. انتقال سرمربی اسبق تیم ملی کشورمان به زندان اوین در حالی که دستبند به دست داشت، یکی از زشتترین قابهای سال بود. بعد از حبس حاجی مایلی، علی دایی رسما رضایت داد تا او آزاد شود. مایلیکهن هم بعد از آزادی سعی کرد کمتر در مورد این پرونده حرف بزند و به ماجرای حملاتش به علی دایی پایان بدهد. شاید اگر دو طرف کمی زودتر به این جمعبندی میرسیدند، این آبروریزی هم راه نمیافتاد.
کرار مکرر
انگار ایرانیها فقط به عشق این زندگی میکنند که از یک سوراخ، هزار بار گزیده شوند! با اینکه سالهاست ماهیت بازیکنان عراقی و به خصوص کرار جاسم برای فوتبال ایران روشن شده و همه فهمیدهاند که او چه عنصر پرحاشیهای است، استقلالیها باز هم در ابتدای لیگ چهاردهم سراغ او رفتند و با این بازیکن قرارداد بستند. در همین راستا در سال 93 سریال جدیدی از رفتارهای عجیب و غریب جاسم آغاز شد. او در تبریز ده متر فغانی را دنبال کرد تا کارت زرد بگیرد و داربی را از دست بدهد. جاسم در کرج هم رفتار مشابهی انجام داد که به محرومیت چند جلسهای وی منجر شد. در همین لابلاها، کرار چند مصاحبه خفن هم انجام داد و هرچه از دهانش درآمد به فوتبال ایران گفت. با این حال استقلالیها برای حفظ او تا لحظه آخر مقاومت کردند که کراهت این واکنش آنها، از زشتی کل رفتارهای جاسم هم بیشتر بود! فکرش را بکنید؛ سخنگوی استقلال مصاحبه کرد و گفت: «مسخره در ادبیات عربی کلمه زشتی نیست!»
یک تمرین با دو مربی
داستان اخراج علی دایی از پرسپولیس هم از آن ماجراهای عجیب و غریب بود. خب میخواهید عذر طرف را بخواهید، خیلی شیک و حرفهای این کار را انجام بدهید. این چه وضعی بود که درست کردید؟ دایی به مدیران پرسپولیس میگفت حکم اخراج او را به صورت کتبی بنویسند و برایش بفرستند تا او از تیم کنار برود. سیاسی و شرکا اما جواب دادند که از طریق رسانهها در این مورد اطلاعرسانی شده است. دایی هم گفت با مطالب مندرج در روزنامهها سرمربی پرسپولیس نشده که به همان وسیله از این تیم برود. به این ترتیب در یک روز هم او سر تمرین پرسپولیس رفت و هم درخشان؛ اینطوری بود که برای اولین بار شاید در تاریخ فوتبال جهان، تمرین یک تیم با دو مربی شروع شد و البته بازیکنان تمرین هم نکردند! تازه یه این وضع، باید تراکم هواداران معترض پرسپولیس در بیرون درهای ورزشگاه درفشیفر را هم اضافه کنید.
پس خانمها چی؟
اصلا مهم نیست که حق با فدراسیون فوتبال بود یا تلویزیون، اما به هر حال عدم پخش مسابقات فوتبال در ایران به خاطر مساله حق پخش، آسیب زیادی به مخاطبان تلویزیونی این رقابتها وارد کرد. در این میان اهالی شهرستانهای محروم که امکان تماشای مسابقات در استادیوم را نداشتند بیشتر از بقیه ضرر کردند. ضمن اینکه هیچکس نفهمید تکلیف بانوان فوتبالدوست چه میشود؛ آنها که نه حق حضور در ورزشگاه را داشتند و نه بازیها برایشان از تلویزیون پخش میشد!
آخر دیسپلین!
حمید درخشان در هفتههای ابتدایی حضورش روی نیمکت پرسپولیس، با دردسرهای فراوانی مواجه بود و خیلی از بازیکنان هنوز اقتدار او را نپذیرفته بودند. به این ترتیب سرمربی جدید سرخپوشان با انبوهی از اعتراضات بازیکنان مواجه شد. ماجراهای صادقیان از همه بدتر بود. پیام علاوه بر اینکه در یکی از تمرینات پرسپولیس درست پیش چشم درخشان به دفعات خمیازه کشید، بعدتر به واسطه تعویض در بازی برابر پیکان، هنگام خروج از زمین دستش را محکم به دست سرمربی سرخپوشان کوبید. غر از صادقیان، بازیکنانی مثل میثم حسینی، نورمحمدی، سوشا مکانی و عباسزاده هم درخشان را مورد عنایت قرار دادند، هرچند که این فضا رفته رفته تغییر کرد و بازیکنان به اصلیترین حامیان حمید در پرسپولیس تبدیل شدند.
زیباییهای سال
رکوردم را بشکن
در خلال مسابقات جام ملتهای آسیا، وقتی جواد نکونام به یک قدمی شکستن رکورد علی دایی در زمینه تعداد بازیهای ملی رسیده بود، شهریار طی نامهای به یاد ماندنی از او خواست که با تیمش مقتدرانه پیش برود و این رکورد را بشکند. این نامه یک موج مثبت بزرگ در فضای فوتبال کشورمان به وجود آورد و با نامهای پراز مهر و محبت از سوی نکونام پاسخ داده شد.
طعم خوش بخشش
اوایل سال 93 پادرمیانی برنامه نود باعث شد یک محکوم به اعدام از پای چوبه دار کنار برود. پدر مقتول، یکی از اهالی فوتبال مازنداران بود که در نهایت با همراهی همسرش ازخون فرزندشان گذشتند و جوانی را بخشیدند.
من هوادارتم
پس از شکست پرسپولیس مقابل صبای قم که پنجمین باخت متوالی سرخپوشان در مسابقات رسمی محسوب میشد، کادر فنی سرخپوشان به تندی مورد انتقاد رسانهها قرار گرفت. در همین حین علی کریمی طی پیامی روی اینستاگرامش نوشت: «همه هم برن، من که هوادارتم.» این پیام روی روحیه بازیکنان پرسپولیس تاثیر مطلوبی گذاشت. همچنین کریمی، عابدزاده، مهدویکیا، بزیک، پنجعلی و بسیاری دیگر از بزرگان پرسپولیس از نزدیک بازی این تیم برابر لخویا را تماشا کردند و به سرخها روحیه دادند.
یک پیراهن و هزار ماجرا
یکی از زیباترین اتفاقات سال 93، حراج پیراهن حمید استیلی در یک مراسم خیریه بود. در این حراج، یک و نیم میلیارد تومان پول برای نیازمندان جمع شد که رقم قابل توجهی است. به این ترتیب استیلی پیراهنی را که در جام جهانی 98 با آن دروازه آمریکا را باز کرده بود به خیرین واگذار کرد. جالب اینکه همان روزها برخی رسانهها گزارش دادند استیلی پیراهن مزبور را در سال 98 به یکی از دوستانش که ساکن آلمان بود بخشیده است! عجیبتر اینکه در روزهای پایانی سال 93 هم موزه فیفا از حمیدخان خواست این پیراهن را برای آنها بفرستد که او هم قبول کرد. خلاصه اینکه انگار از این پیراهنها که استیلی با آن به آمریکا گل زده باشد، زیاد پیدا میشود. مثل اینکه در آن لحظه 20 دست لباس تن حمید بوده و اصلا او به خاطر گرما اشک میریخته است!
ماجراهای سامی و دایی
برای علی دایی همچنان اتفاقاتی رخ میدهد که مایه مباهات فوتبال ایران است. آخرین بار، آقای گل فوتبال ملی جهان برای تماشای مسابقه فینال جام ملتهای آسیا به استرالیا دعوت شد. سامی جابر، مهاجم پیشین تیم ملی عربستان بعد از دیدن دایی، حسابی از او آویزان شده و سلفی گرفته بود. این اولین بار نیست که جابر چنین کاری انجام میدهد. او یک روز بعد هم در توضیح کارش به رسانهها گفت: «ما ستاره آسیا بودیم و دایی فوق ستاره آن!»
دیدگاهتان را بنویسید