روزی ۲ مرد به ماهیگیری رفتند. یکی از آنها ماهیگیر باتجربه و کارکشتهای بود اما دیگری سررشتهای از این کار نداشت. هر بار که ماهیگیر ماهر، ماهی بزرگی صید میکرد بلافاصله آن را در یک ظرف پر از یخ میانداخت تا تر و تازه بماند و فاسد نشود. ماهیگیر بیتجربه نیز وقتی یک ماهی بزرگ صید میکرد دوباره آن را به آب میانداخت.
ماهیگیر باتجربه که تا شب شاهد این ماجرا بود از اینکه میدید دوستش تمام مدت وقتش را تلف میکند، سرانجام کاسه صبرش لبریز شد و پرسید: چرا هر ماهی بزرگی که صید میکنی دوباره به آب میاندازی؟ ماهیگیر بیتجربه جواب داد: برای آنکه من فقط یک تابه کوچک دارم!
گاهی اوقات ما نیز مثل آن ماهیگیر بیتجربه قدر نقشههای بزرگ، رؤیاهای بزرگ، مشاغل بزرگ و فرصتهای بزرگی که خداوند در اختیارمان قرار میدهد را نمیدانیم و آن را پس میدهیم! میدانید چرا؟
از آنجایی که ما نمیدانیم تنها چیزی که احتیاج داریم یک تابه بزرگتر است؛ ما نمیدانیم که باید ظرف وجودی خود را بزرگتر کنیم تا به اهداف بزرگ خود برسیم. از آن گذشته باید تواناییهای خود را باور داشته باشیم. در مثل جای هیچ مناقشهای نیست. امروز پرسپولیس در شرایط ویژهای قرار گرفته است، تیمی که «لخویا»ی ثروتمند و بنیادکار مدعی را پشت سر هم شکست میدهد و تحسین کنفدراسیون فوتبال آسیا و رسانههای همسایه را نیز برمیانگیزد.
روی سخن ما با حمید درخشان است که از قبل هم گفته بود در آسیا کار آسانتری پیش رو دارد و تا حدودی توانسته به ادعای خود جامه عمل بپوشاند. حالا چیزی که پرسپولیس احتیاج دارد «تابه» بزرگتر است، تا به هدفی بزرگ برسد.
این پرسپولیس میتواند حداقل به جمع ۴ تیم پایانی این دوره از مسابقات لیگ قهرمانان آسیا برسد و سرمربی آن باید ظرف وجودی خود را بزرگتر کند و ایضاً بازیکنان!
بر کسی هم پوشیده نیست خرید تابه بزرگتر به تنهایی از عهده حمید درخشان برنمیآید و میطلبد مسئولان باشگاه و حتی وزارت ورزش و جوانان کمکحال این تیم مردمی باشند. پرسپولیس میتواند برخیزد و از خواب طولانی زمستانی بیدار شود به شرط آنکه نگاه حمایتی و ملی را پشت سر خود ببیند. دیروز لخویا، امروز بنیادکار... و خدا را چه دیدید شاید فردا نیمه نهایی و فینال لیگ قهرمانان آسیا. چه اشکالی دارد که فوتبال ما هم نقشههای بزرگ در آسیا بکشد؟
دیدگاهتان را بنویسید