77459

زندگی رؤیایی افشین قطبی و مجتبی‌جباری

راحتی و آسایش در زندگی از هر چیز دیگری مهمتر است. باور کنید آنچه ترانه‌سراهای سطحی‌نگر هم می‌نویسند و به خواننده‌های زیرزمینی و زمینی برای خواندن تحویل می‌دهند «که تو زندگی دنبال آرامش باشیم» باید حرف‌شان را گوش کرد. خب مگر آرامش چیز بدی است؟
افشین قطبی وقتی در ایران زندگی می‌کرد، انصافاً زندگی نداشت. ما او را به دفعات دیده بودیم. این مرد جز پول درآوردن در ایران کار دیگری نداشت اما گروه خونش به زندگی در اینجا نمی‌خورد!
قطبی نازک‌نارنجی‌تر از آن بود که بتواند زیر فشارهایی که در فوتبال ایران وجود دارد، دوام بیاورد. بانوی نقاش قطبی و رفتار و اخلاق اتو کشیده او، همیشه ما را وارد این مرحله فکری و عقیده‌ای می‌کرد که اساساً این مرد در ایران چه می‌کند؟
افشین قطبی آنگاه که برای مربیگری به ژاپن رفت، نفس تازه‌ای کشید. ما عکس‌های قطبی را یکی بعد از دیگری می‌دیدیم و حس می‌کردیم این همان زندگی رؤیایی و طلایی این مرد است. او در باشگاه شیمیزو اس‌پالس در اوقات فراغت به سبک ژاپنی‌ها «توت‌فرنگی‌های وحشی» می‌فروخت. سرگرم کتاب خواندن بود و خلاصه از زندگی لذت می‌برد و این همان آرامشی بود که قطبی به دنبالش بود. زندگی و فرهنگ او این‌گونه بود و با آنچه در ایران وجود دارد، قطبی در پارادوکس کامل بود.
نمی‌دانیم او برای بعدهای خودش چه برنامه‌ای دارد اما باید بگوییم شانس آورد که پرسپولیس، لخویا را شکست داد و حمید درخشان تا پایان فصل در این تیم ماندگار شد، در غیر این صورت اگر قطبی به ایران می‌آمد، شاید پرونده مربیگری‌‌اش برای همیشه بسته می‌شد.
از قطبی بگذریم و برسیم به مجتبی جباری. او هم در زندگی برای خودش متد و شیوه‌های خاص خودش را دارد. جباری به درد فوتبال ایران نمی‌خورد چرا که فوتبالش فانتزی و روحیه‌‌اش شکننده است. جباری نمی‌توانست در اتوبوس کثیفی که برای همه بازیکنان اجاره کرده بودند، بنشیند و داخل آن مثل بچه‌های بیچاره و سرمازده، پیتزا بخورد. جباری دوست داشت هر وقت مصدوم می‌شود، باشگاه مثل یک بازیکن حرفه‌ای با او برخورد کند.
جباری اخلاق و رفتار خاص خودش را داشت اما این روزها او در الاهلی قطر همان آرامشی را که دوست داشت، تجربه می‌کند. جباری پول و حق و حقوقش را به‌موقع می‌گیرد. همان چیزی که همیشه روی آن نقطه ضعف داشت و هر بار مصدوم می‌شود مثل یک بازیکن حرفه‌ای با او برخورد می‌کنند. پس دیگر از زندگی چه می‌خواهد این مجتبی جباری؟
زندگی همین است. باور کنید. باید ببینید با چه چیزهایی به آرامش می‌رسید و چه مسائلی شما را خوشحال می‌کند. زندگی این است...

دیدگاهتان را بنویسید