پرسپولیس نخستین قدم در لیگ قهرمانان را محکم برداشت و این برد میتواند شرایط روحی این تیم را در ادامه بازیها بهبود بخشد. نگاهی فنی به این بازی میتواند به شما بگوید که چرا و چگونه پرسپولیس برنده این بازی بود...
پرسپولیسیها لحظات انتقال را « با توپ» انجام می دادند. در این نوع انتقال، تکنیک و قدرت حمل توپ حرف اول را میزند. این روش میتواند با تخریب تیم حریف همراه شود و قطریها اگر چه استعداد آنچنانی در تخریب نداشتند اما به همین کار روی آوردند.
لخویاییها مهاجم هدف و مرکزی در ترکیب نداشتند و بازیکنان این تیم به تناوب در یک سوم هجومی تغییر جا می دادند. سبک تهاجم لخویا براساس فضاسازی شکل میگرفت و تمامی اعمال تهاجمی بازیکنان این تیم در همین راستا بود. تغییر جاهای پیاپی و حرکات بدون توپ فراوان از مشخصههای این نوع بازی است. اسپانیا در مقطعی که قهرمان جام جهانی شد بهترین و تکامل یافتهترین تیمی بود که از این سبک استفاده میکرد.
پاشنه آشیل حریف
از شروع مسابقه مشخص بود که سازمان دفاعی لخویا سرعت لازم را ندارد. لادروپ با علم به اینکه بازی پرسپولیس بیشتر روی ارسالها متکی است سعی در زدن توپهای اول را داشت. پرسپولیس ابزار مناسبی در جهت بازی روی زمین و تزریق سرعت داشت و هرگاه شانس خود را از عمق امتحان کرد نتیجهاش را دید. تعویضها هم برای لخویا کارساز نبود و میتوان گفت دفاع کند لخویا کار دست این تیم داد. از ابتدای بازی ترائوره در نقش سوئیپر بود اما وی پس از دریافت یک گل تعویض شد و دفاع لخویا تغییر سیستم داد.
باید به یک نکته مهم در این بازی اشاره کرد و آن اینکه خلاقیت در یک سوم هجومی پرسپولیس را به 3 امتیاز این بازی رساند. اوج این خلاقیتها در صحنه گل دوم بود، جایی که طارمی با ارسال یک پاس خلاقانه پایهگذار گل دوم سرخپوشان شد. این مسئله پس از به ثمر رساندن گل اول به اوج خود رسید و این نشان از شرایط روحی بد بازیکنان این تیم دارد.
پس از دریافت گل لادروپ تغییر سیستم داد و در ادامه مهرههای توپ نگه دار خود را از بازی خارج کرد تا حملات این تیم سرعت گیرد. پس از این تعویضها لخویا در فاز تهاجمی زهردارتر شد ولی برای نتیجه گیری در این دیدار کافی نبود.
دیدگاهتان را بنویسید