روزی که اعلام شد مردان المپیکی کشتی فرنگی ایران تمایلی برای حضور در ترکیب تیم ملی در جام جهانی تهران ندارند، تکلیف سه ملی پوش المپیکی غایب کاملا مشخص بود، اما سعید عبدولی با رفتار و تصمیمات عجیب خود نشان داد، هدف خاصی را دنبال می کند.
قصد توجیه غیبت این نفرات در جام جهانی را نداریم، اما حمید سوریان از ماهها قبل، بارها اعلام کرد شرایط لازم برای حضور در جام جهانی را ندارد و بعید است که در این میدان حضور یابد. امیدنوروزی، ملی پوش همیشه منتقد و گلهمند کشتی فرنگی هم از هفتهها قبل از جام جهانی طبق عادت همیشگی خود، ساز مخالف کوک کرد و در گفتگو با رسانهها صراحتا گفت به دلیل بی توجهی مسئولان ، تمایلی به حضور در جام جهانی تهران ندارد.
تکلیف قاسم رضایی و غیبت او هم به نوعی برای کادر فنی روشن بود، چراکه این قهرمان طلایی المپیک هم در روزهای پایانی اردو از ناحیه کتف احساس ناراحتی و مصدومیت کرد و تا شورای پزشکی به صحت و سقم این موضوع بپردازد و تصمیمی برای او بگیرد، رقابتهای جام جهانی تهران آغاز شد و به اتمام رسید!
اما در این بین، غیبت سعید عبدولی و شانه خالی کردن این فرنگیکار در جام جهانی و دلایل و نحوه آن، بسیار عجیب و سوال برانگیز بود. عبدولی که بعد از بدشانسیهای سریالی در بازیهای المپیک 2012 لندن و بازیهای آسیایی 2014 اینچئون به چهرهای قابل ترحم و تشنه مدال، بدل شده بود، بعد از حضور در لیگ جهانی کشتی فرنگی در آبادان اعلام کرد برای جبران مافات از حضور در هیچ میدانی نخواهد گذشت.
فرنگیکار خوزستانی با این رفتار به اهالی کشتی و حتی کادر فنی القا کرد، پای ثابت ترکیب تیم ملی در جام جهانی خواهد بود و تشنه جبران ناکامی است، ولی در عمل در هیچکدام از سه اردوی آماده سازی تیم ملی حضور نیافت و به رغم دعوت کادر فنی، هر بار از آمدن به خانه کشتی شانه خالی کرد. درست در روزهایی که حتی کادر فنی و مربیان تیم ملی هم از این وضعیت خسته شده و خط قرمز بر نام او کشیدند، عبدولی دوباره ندای بازگشت سر داد و با اظهار ندامت از رفتار خود بصورت کتبی و شفاهی درخواست کرد فرصت دیگری به او داده شود. جالب آنکه در عین انتقادات فراوان از کادر فنی تیم ملی برای عدم برخورد قاطع مربیان با این فرنگرکار، فرصت دیگری به او داده شد، اما عبدولی دوباره بعد از چند روز اما و اگر و سپس دریافت جوایز نقدی مراسم تجلیل ریاست جمهوری از ورزشکاران ملی، دوباره از دسترس مربیان خارج شد!
این رفتار عبدولی نشان داد این شائبه را بوجود آورد که شاید چراغ سبز او برای بازگشت به تیم ملی و اعلام آمادگی اش برای جبران رفتار غیرحرفه ای قبلی، تنها به خاطر دریافت جوایز نقدی بوده و در نهایت زمانی هم که به خواستههای خود رسید، بهتر دید همان سیاست یک بام و دوهوای خود را ادامه دهد.
آنچه مسلم است تنها راه ریشهکن کردن پدیده قهرمان سالاری و اعمال نظر ورزشکاران برای کادر فنی و فدراسیون، بها دادن به جوانان و میدان دادن به نسل جدیدی است که شاید بر خلاف قهرمانان کنونی از کسب موفقیت و شهرت اشباع نشده و همچنان تشنه افتخارآفرینی و فتح سکوهای جهانی و المپیک هستند.
دیدگاهتان را بنویسید