گاهیوقتها نمیشود. یعنی طرف سعیاش را میکند اما خب نمیشود. بنا را بر این میگذاریم که حمید درخشان هم در پرسپولیس میخواست موفق شود اما نشد. بنای ناسازگاری هم نمیگذاریم. حقیقت این است که هیچکدام از مربیان دنیا دوست ندارند نتیجه نگیرند.
درخشان هم از این قاعده مستثنی نیست. او میخواست در پرسپولیس نتایجی بهتر از علی دایی بگیرد اما نگرفت. شاید یکی از دلایل رفتن بیش از اندازه درخشان در گوشه رینگ این باشد که او با روشهای عجیب و غریبی به پرسپولیس آمد. نحوه آوردن درخشان در تمرین پرسپولیس و حضور علی دایی در ورزشگاه درفشیفر طوری سطح انتظارها را از درخشان بالا برد که پرسپولیسیها گمان میکردند حتماً با حضور او اوضاع این تیم کن فیکون خواهد شد اما نشد.
در پرسپولیس نه تنها در بر همان پاشنه چرخید که اوضاع بدتر هم شد. نه نتایج پرسپولیس در لیگ تغییر کرد، نه کیفیت بازیهای پرسپولیس متحول شد و نه این تیم در جامحذفی عاقبت بهخیر شد. اینکه درخشان بازیهای پرسپولیس را زیبا میبیند و از بازیکنانش هم راضی است چندان جای تعجب ندارد. همه مربیان بازهایهای تیمشان را اینگونه میبینند و طبعاً مربیان ایرانی، حاضر به انتقاد از خود و تیمشان نیستند. از درخشان نیز توقعی بیش از این نداریم. او بازیهای تیمش را خوب و بهتر از همه تیمها میبیند و این کیفیت و این نتایج را لابد میپسندد.
با هم دعوا که نداریم. درخشان آنطور فکر میکند و ما هم جور دیگر. نه قرار است یقه همدیگر را بگیریم و نه امکان دارد تفکر هم را عوض کنیم. در اینجا فقط میماند یک نکته بسیار مهم؛ اینکه کار حمید درخشان با پرسپولیس یا در پایان این فصل تمام میشود یا قبل از پایان فصل، یک مربی دیگر جانشین او میشود. هر کدام از این دو اتفاق رخ بدهد، باز نمیشود درباره آینده پرسپولیس قضاوت کرد.
پرسپولیس درست از همان روزی دیگر پرسپولیس نبود که تیم سال 87-86 متلاشی شد. پس از آن دیگر هیچ کدام از مربیان متعددی که هدایت این تیم را برعهده گرفتند از عهده این تیم برنیامدند. هر کس جای درخشان را میگیرد (اطمینان داریم که کار او با پرسپولیس تمام شده است، چه او بخواهد یا نخواهد و چه قبول کند یا نکند) باید شروع به ساختن یک تیم جدید کند. پرسپولیس نیاز به یک تغییر چهره اساسی دارد، نیاز به یک پوست اندازی کامل و این اتفاق باید در پایان همین فصل رخ بدهد.88
درخشان هم از این قاعده مستثنی نیست. او میخواست در پرسپولیس نتایجی بهتر از علی دایی بگیرد اما نگرفت. شاید یکی از دلایل رفتن بیش از اندازه درخشان در گوشه رینگ این باشد که او با روشهای عجیب و غریبی به پرسپولیس آمد. نحوه آوردن درخشان در تمرین پرسپولیس و حضور علی دایی در ورزشگاه درفشیفر طوری سطح انتظارها را از درخشان بالا برد که پرسپولیسیها گمان میکردند حتماً با حضور او اوضاع این تیم کن فیکون خواهد شد اما نشد.
در پرسپولیس نه تنها در بر همان پاشنه چرخید که اوضاع بدتر هم شد. نه نتایج پرسپولیس در لیگ تغییر کرد، نه کیفیت بازیهای پرسپولیس متحول شد و نه این تیم در جامحذفی عاقبت بهخیر شد. اینکه درخشان بازیهای پرسپولیس را زیبا میبیند و از بازیکنانش هم راضی است چندان جای تعجب ندارد. همه مربیان بازهایهای تیمشان را اینگونه میبینند و طبعاً مربیان ایرانی، حاضر به انتقاد از خود و تیمشان نیستند. از درخشان نیز توقعی بیش از این نداریم. او بازیهای تیمش را خوب و بهتر از همه تیمها میبیند و این کیفیت و این نتایج را لابد میپسندد.
با هم دعوا که نداریم. درخشان آنطور فکر میکند و ما هم جور دیگر. نه قرار است یقه همدیگر را بگیریم و نه امکان دارد تفکر هم را عوض کنیم. در اینجا فقط میماند یک نکته بسیار مهم؛ اینکه کار حمید درخشان با پرسپولیس یا در پایان این فصل تمام میشود یا قبل از پایان فصل، یک مربی دیگر جانشین او میشود. هر کدام از این دو اتفاق رخ بدهد، باز نمیشود درباره آینده پرسپولیس قضاوت کرد.
پرسپولیس درست از همان روزی دیگر پرسپولیس نبود که تیم سال 87-86 متلاشی شد. پس از آن دیگر هیچ کدام از مربیان متعددی که هدایت این تیم را برعهده گرفتند از عهده این تیم برنیامدند. هر کس جای درخشان را میگیرد (اطمینان داریم که کار او با پرسپولیس تمام شده است، چه او بخواهد یا نخواهد و چه قبول کند یا نکند) باید شروع به ساختن یک تیم جدید کند. پرسپولیس نیاز به یک تغییر چهره اساسی دارد، نیاز به یک پوست اندازی کامل و این اتفاق باید در پایان همین فصل رخ بدهد.88
منبع: خبر ورزشی
دیدگاهتان را بنویسید