پرسپولیس برای ادامه فصل جاری دو راه پیشرو دارد؛ یا کادر فنیاش را کنار بگذارد یا با همانها به راهش ادامه بدهد.
شروع ناموفق قرمزها در نیم فصل دوم لیگ برتر فوتبال کشور لزوم پیدا کردن جواب سوال فوق را بیشتر کرده است.
سرخها در نیمه دوم مسابقه با ذوبآهن در فولادشهر بد بازی نکردند و فرصتهایی هم برای گلزنی داشتند اما یک بار دیگر عدم مشارکت لازم هافبکها در کار دفاعی و کم آوردن مدافعان پرسپولیس روی توپهای ارسال شده به عمق خط دفاعی این تیم کار دست قرمزها داد و آنها مغلوب ذوبآهنی شدند که از آنها منسجمتر بود و مقاومت دفاعی بیشتری داشت.
اینکه حمید درخشان برود، قسمت آسان کار است و قسمت سختتر این است که در فاصله 3 ماه و یک هفته تا پایان فصل جاری لیگ برتر و در آستانه شروع فصل جدید لیگ قهرمانان آسیا چه کسی بیاید که بتواند سریعا با این تیم واقعا متوسط نتیجه بگیرد.
با کیفیت و نوع بازی که پرسپولیس کنونی دارد، حتی بهترین مربی نیز قادر به ارتقا دادن سطح بازی این تیم تا بیش از 10 درصد نیست. مایکل اومانیای کاستاریکایی به رغم 4 ماه بازی در جمع سرخها هنوز با آنها هماهنگ نیست و هفتهها بازی در پست هافبک وسط که جای تخصصی او نیست، وی را از خصلتهای گذشتهاش در خط دفاعی نیز دور ساخته و در خط میانی هم محمد نوری در اصفهان همانی نشان نداد که بازیهای خوبش در هفتههای هشتم تا هفدهم لیگ برتر او را تا یکقدمی عضویت در تیم اعزامی به جام ملتها در استرالیا پیش برده بود.
مهاجمان پرسپولیس نیز با افزوده شدن تادئو به جمعشان دچار چندگانگی و سرگشتگی بیشتری شدهاند و لابد همه میدانید که او چه جنجالی را هم در فولادشهر بر سر تاخیر در خروجش از میدان بعد از تعویض شدن به راه انداخت. بدترین عارضه و دلیل اصلی ناکامیهای پرسپولیس تداوم نداشتن مردان این تیم است.
طارمی در یک هفته بسیار خوب است و به جبران آن سه هفته اصلا در میدان دیده نمیشود و عباسزاده نیز همین حالت را دارد.
امید عالیشاه نیز امسال مثل سال پیش همان بازیکنی جلوه نکرده که در راهآهن عالی کار میکرد و علی دایی به همین سبب همراه با خود وی را هم از لکوموتیورانان به جمع قرمزها آورد.
چیستان ویژه!
حمید درخشان در صحبتهای اخیرش روی دو نکته مانور داده که البته هر یک ناقض دیگری است. یکی اینکه اگر پرسپولیس نتوانسته است خریدهای بهتری در نیم فصل داشته باشد، به خاطر نداشتن پول کافی بوده و دوم اینکه سرخها هفته به هفته بهتر خواهند شد. این چیستانی است که شاید فقط خود درخشان بتواند آن را حل کند.
چگونه است که شما نتوانید خریدهای خوب و موثری داشته باشید و ترکیب قبلیتان هم جواب نداده باشد و با این وجود با همان ترکیب هفته به هفته بهتر شوید؟!
حتی اگر سرمربی سرخها این مساله را برای روحیه بخشیدن به مردان سرخوردهاش بیان کرده باشد، باید بداند فردا باید در جام باشگاههای آسیا با همین ترکیب و روال به میدان آید و آنجا دیگر جملات و داستانگوییهایی از این دست قابل تحمل نخواهد بود.
درخشان معتقد است که تیمش خوب بازی میکند و فقط قدر فرصتها را نمیداند ولی کارنامه این تیم از زمان روی کار آمدن وی - از هفته هشتم به بعد- سرشار از بازیهای پرنوسان و فاقد تداوم و جرقههای کوتاه و ایرادات مستمر است.
در حالی که تغذیه مالی این تیم آنقدرها هم بد نبوده، تیم یکدست نیست و بد اخلاقیها و عدم ظرفیتها در آن موج میزند و جوان اول آن (پیام صادقیان) یا مصدوم است، یا محروم توسط فدراسیون یا توبیخ و جریمه شده توسط خود باشگاه و فقط روی اینستاگرامش قابل رویت است!
تادو مشکل اول نیست
درخشان هیچگاه اشارهای به این نکته نمیکند که برخورد سست و پراغماض او با بیانضباطیهای رایج در تیم از دلایل اصلی سقوط پرسپولیس است و علی دایی هر چند بازیهای خوبی از تیم نمیگرفت اما در دوره او لااقل خبری از بیانضباطیهای اسفبار اخیر در تیم نبود و اینکه برخی هواداران به رغم همه سرخوردگیهای فنی دوران دایی این روزها دوباره نام وی را فریاد میکنند، سند شکست درخشان در پر کردن جای او و تبدیل شدن به یک مربی شایسته برای پرسپولیس است.
شاید او در حال حاضر آلترناتیویی نداشته باشد زیرا همه میترسند چنین تیمی را تحویل بگیرند اما وی مسوول عاجزتر کردن تیمی است که این روزها هیچ کس تحمل دیدن بازیهایش را هم ندارد. اینکه تادو در صورت دادن فرصت به وی چقدر بهتر از امروز خواهد شد مساله و نیاز اصلی پرسپولیس نیست و این تیم ابتدا برنامهریزان آگاه و مربیان قاطعی را میخواهد که هرگونه برخورد دیم و غیرمسوولانه را محو و تیم را یکپارچه کنند. چیزی که ثابت شده درخشان با مماشاتهای همیشگیاش فاقد توان تامین آن است.
دیدگاهتان را بنویسید