بازی روز جمعه پرسپولیس با ذوبآهن اولین و آخرین فرصت سرخها برای جامدار شدن در این فصل است. درست است که پس از آن تازه یک مسابقه سنگینتر فینال هم برابر برنده پیکار پدیده - نفت پیشرو خواهد بود اما قرمزها باید ابتدا مانع اول را از مقابل خود بردارند.
مقدمات این امر برای قرمزها به بدترین شکل فراهم آمده است. از یک سو پرسپولیس روز دوشنبه در مسابقهای که لحظات پایانی آن نماد کامل یک خودزنی بود، تساوی یک - یک با تیم قدرتمند نفت را با شکست یک - 2 عوض کردند و روحیه برخاسته از فتح دربی و رسیدن به نیمه نهایی جام حذفی را قدری از دور و بر خود پراندند و از جانب دیگر اگر فرجامخواهی پرسپولیس ثمر ندهد، دیدار جمعه با ذوبآهن به خاطر تنبیهات انضباطی فدراسیون بدون تماشاگر برگزار خواهد شد. حتی اگر مسابقه تماشاگر میداشت پرسپولیس برای غلبه بر ذوبآهن مشکل میداشت زیرا این تیم بعد از چهار ماه بیچاره کردن سرمربیاش سرانجام شروع به ارائه نمایشهایی محکم و کسب بردهایی جالب کرده و به کمرکش جدول لیگ رسیده و فاصلهاش با پرسپولیس فقط یک امتیاز است. هر چقدر پرسپولیس سخت و بد و کم و دیر گل میزند، حملهوران ذوب در دو ماه اخیر آسان و خوب و زیاد و به موقع گل زدهاند و دیگر مشکل روحی روانی عمدهای هم ندارند که توانشان را تحلیل ببرد.
امیدهای پرپرشده
اگر نخواهیم حقیقت را کتمان کنیم، لیگ برتر ایران و لیگ قهرمانان آسیا اهدافی در دوردست و به واقع دستنیافتنی برای پرسپولیس در فصل جاری هستند. اگر هم قرار بود پرسپولیس در نیم فصل تکانی به خود بدهد و چیزی دستش را بگیرد، چنین چیزی بعد از رویدادهای حیرتانگیز وقت تلف شده بازی نفت - پرسپولیس ناممکنتر شده است. گلی که با همت (!) و مشارکت اومانیا و نیلسون در این لحظات وارد دروازه سرخها شد، از شاهکارهایی بود که در این فصل کمتر نظیرش را دیدهایم و یک بار دیگر نشان داد چیزی به نام ثبات و اطمینان در اردوی پرسپولیس وجود ندارد و این تیم به سبب عدم رعایت بعضی اصول اولیه و بدیهی بازی، هر لحظه ممکن است به چاهی بیفتد.
نوری بازمیگردد اما…
پرسپولیس البته دلخوشیهایی برای نبرد جمعه دارد. محمد نوری که در لیگ محروم بود و به این سبب مقابل نفت بازی نکرد منعی برای حضور در مسابقه جمعه ندارد و درخشان وقت دارد خطوط دفاعی و میانی تیمش را در غیاب بنگر که در جام حذفی هم محروم است، طوری بازسازی نسبی کند که برای نبرد با تیمی باهوش در اندازههای ذوبآهن کم نیاورد و لااقل با فیزیکیتر کردن نبرد از برتریهای فنی حریف جلوگیری کند. درخشان قطعا به احتمال کشیده شدن مجدد کار به پنالتیها هم فکر میکند. آنجا که چون به جام حذفی مربوط میشود، بار دیگر از سوشا مکانی که یک پنالتی گیر تخصصی است، استفاده خواهد شد. اما بد نیست کادر فنی پرسپولیس ابتدا به این نکته بیندیشد که برای درآوردن بازی در وسط زمین از چنگ هافبکهای «ذوب» چه برنامهای دارد و اگر محسن مسلمان و قاسم دهنوی که از قضا قبلا در پرسپولیس هم بازی کردهاند و بدشان نمیآید که با تیم سابق خود تسویه حساب کنند، پا به توپ شوند، چه باید انجام بدهد تا اردویش ویران نشود.
انگیزههای یحیی
بازی با تیمی که اضافه بر سلاحهای فوق حدادیفر، فرهادی، حسنزاده و البته رجبزاده را هم دارد، بسیار سخت است و درخشان باید به دهها راه نرفته و دهها تاکتیک متنوع بیندیشد تا برابر تیمی که چیزی برای از دست دادن در تهران ندارد، مغلوب نشود و به اینها بیفزایید انگیزههای معمولا مسکوت یحیی گلمحمدی یک سرخ سابق دیگر را برای شکست دادن تیم سابقش.
با این وجود پرسپولیس اگر میخواهد در یکی از بدترین و پرحاشیهترین فصول خود در دوران معاصر و با ناکارآمدترین ترکیب دو دهه اخیرش یک جام را به کلکسیون افتخاراتش بیفزاید و برای سال 2016 هم آسیایی شود باید ابتدا ذوب را ببرد. کاری که قانونا و ظاهرا در توا
دیدگاهتان را بنویسید