نیمه اول تمام میشود. یک عده کنار رختکن استقلال ایستادهاند، از دوستان و نزدیکان قلعهنویی هستند و درباره بازی با هم صحبت میکنند، یکدفعه قلعهنویی به آنها میرسد. سرمربی استقلال با تعجب آنها را نگاه میکند. از قلعهنویی میپرسند: «امیر خان چه شده» پاسخ میدهد: «چرا اینجا ایستادهاید؟» دوستانش با حالت تعجب میگویند: «باید چه کار کنیم؟» قلعهنویی در پاسخ میگوید: «غذا سفارش دادم قرار است امشب جشن بگیریم، بروید شرایط را فراهم کنید، ما بعد از بازی به رستوران میآییم.»
***
این دیالوگ سرمربی استقلال و دوستانش را گوشه ذهن نگه دارید و منتظر اتمام بازی شوید. بازی تمام شده اما این ذوبیها هستند که از شدت خوشحالی بالا و پایین میپرند. استقلالیها مغموم همدیگر را نگاه میکنند، فروزان گریه میکند و چسبیده به تور دروازه بیرون نمیآید امیر قلعهنویی هم شوکه شده، ایستاده و نگاه میکند! بقیه بازیکنان هم حالی بهتر از فروزان ندارند. آرش برهانی از مصاحبه کردن طفره میرود، آندو هم در پاسخ خبرنگاران میگوید: «خداحافظ»
***
سکانس سوم در رختکن اجرا میشود. امیر قلعهنویی سکوت کرده، فروزان اشکهایش را پاک میکند، بیکزاده چشمهایش از شدت تعجب بیرون زده و… بازیکنان استقلال و کادر فنی این تیم یک ساعت نشستند و به بازی فکر کردند که قرار بود به نفعشان تمام شود اما وقتی البرز حاجیپور سوت پایان را به صدا در آورد، پیروز میدان ذوبآهن بود. سکانس اول و سوم فیلمی که امیر قلعهنویی نقش اولش بود هیچ شباهتی به هم نداشت! سفارش دادن غذای پیروزی به بهت شکست تبدیل شد!
***
امیر قلعهنویی خودش را مرد پیروز بازی قلمداد میکرد اما در عرض چند دقیقه شرایط بازی عوض شد و غذایی که آقای مربی از قبل به حساب پیروزی سفارش داده بود روی دستش ماند!مثل بعضی از بازیکنانی که در ابتدای فصل میگیرد و بدون اینکه کارآیی داشته باشند روی دستش میمانند. این روزها امیر قلعهنویی در قامت یک مربی ناکام است و این بار شاید مدیران باشگاه به جای او مربی دیگری را به هیاتمدیره سفارش کرده باشند!
دیدگاهتان را بنویسید