فردوسیپور آدم باهوشی است، فوقالعاده باهوش و خوب میداندکه از مخاطبش چه میخواهد و با آن چگونه رفتار کند و شاید این یکی از مهمترین دلایل موفقیت خود و برنامهاش باشد و گاهی اوقات این هوش خوب میداند چگونه سوار بر موج احساسات بشود و سواری بگیرد. عادل فردوسیپور چند جمله کلیدی و شاید هم کلیشهای داشته باشد؛ «به خاطر مردم، نظر مردم مهم است، مردم باید قضاوت کنند»
و از این حرفها! او برای اینکه نظرش را دیکته کند و طرف را گوشه رینگ بیندازد در خیلی از چالشها و نبردهایش با طرف مقابل از سلاح برندهای به عنوان «نظرسنجی» استفاده میکند. ابتدا نظرش را میگوید. افکار عمومی را خوب میپزد و از آنجایی که میداند مردم به خاطر محبوبیت خود و برنامهاش به گزینه مورد نظر او و برنامهاش رأی میدهند، نظرسنجی برگزار و براساس انتظار نتیجه نظرسنجی همان چیزی میشود که میخواهد و انتظارش را دارد و بعد همان نتیجه میشود پتکی بر سر مخالفان و رقیب و تا ابدالدهر این چماق و پتک کارایی دارد و حریف اگر رمقی داشته باشد و دوباره بخواهد عرض اندام میکند با جمله «مردم حرفشان را با نظرسنجی زدند و نظرشان را گفتند» همهچیز را به نفع خودش تمام شده نشان میدهد. اما در داستانهایی که اتفاقا مشکلات اصلی فوتبال ما بوده و برخلاف بعضی نظرسنجیهای بیاهمیت و پیش پا افتاده باید نظر مردم پرسیده میشد، عادل سیاست چماق و هویج را پیشه خود کرده است درست مثل داستان مناقشه صداوسیما با فدراسیون فوتبال بر سر حق پخش تلویزیونی! این درست که عادل زیرمجموعه تلویزیون است و او طبعا نمیتواند بر علیه مدیران بالادستیاش حرف بزند اما او که به شدت طرفدار فلسفه «نظر مردم» است حداقل میتوانست به جای نظرسنجی سخیف «هوادار رئال هستید یا بارسلونا» آن هم در روزهایی که مردم به خاطر عدم پخش مسابقات تیمهای محبوبشان ناراحت و عصبانی هستند نظر مردم را بخواهد و بپرسد که در این مناقشه حق را به چه کسی میدهند؛ 1- تلویزیون 2 - فدراسیون فوتبال
برنامه این هفته نود نشان داد که مثل خیلی جاها نظر مردم زمانی مهم است که در راستای منافع ما باشد در غیر این صورت یک شعار خوشرنگ و لعاب و با پرستیژ است. عادل چند سال پیش و در هنگام تعلیق فوتبال ایران نیز با سکوت خود ثابت کرد که برایش مسائل زرد و حاشیهای فوتبال مهمتر از مشکلات اساسی و پایهای فوتبال ایران است اما افسوس مردم و رسانهها او را دوست دارند و او هرچه بگوید و بکند با تحسین آنها روبهرو میشود اما بالعکس اگر جواد خیابانی یک کلمه را اشتباه و نابجا استفاده کند تا سالها سوژه رسانهها، سایتها و مردم است!
و از این حرفها! او برای اینکه نظرش را دیکته کند و طرف را گوشه رینگ بیندازد در خیلی از چالشها و نبردهایش با طرف مقابل از سلاح برندهای به عنوان «نظرسنجی» استفاده میکند. ابتدا نظرش را میگوید. افکار عمومی را خوب میپزد و از آنجایی که میداند مردم به خاطر محبوبیت خود و برنامهاش به گزینه مورد نظر او و برنامهاش رأی میدهند، نظرسنجی برگزار و براساس انتظار نتیجه نظرسنجی همان چیزی میشود که میخواهد و انتظارش را دارد و بعد همان نتیجه میشود پتکی بر سر مخالفان و رقیب و تا ابدالدهر این چماق و پتک کارایی دارد و حریف اگر رمقی داشته باشد و دوباره بخواهد عرض اندام میکند با جمله «مردم حرفشان را با نظرسنجی زدند و نظرشان را گفتند» همهچیز را به نفع خودش تمام شده نشان میدهد. اما در داستانهایی که اتفاقا مشکلات اصلی فوتبال ما بوده و برخلاف بعضی نظرسنجیهای بیاهمیت و پیش پا افتاده باید نظر مردم پرسیده میشد، عادل سیاست چماق و هویج را پیشه خود کرده است درست مثل داستان مناقشه صداوسیما با فدراسیون فوتبال بر سر حق پخش تلویزیونی! این درست که عادل زیرمجموعه تلویزیون است و او طبعا نمیتواند بر علیه مدیران بالادستیاش حرف بزند اما او که به شدت طرفدار فلسفه «نظر مردم» است حداقل میتوانست به جای نظرسنجی سخیف «هوادار رئال هستید یا بارسلونا» آن هم در روزهایی که مردم به خاطر عدم پخش مسابقات تیمهای محبوبشان ناراحت و عصبانی هستند نظر مردم را بخواهد و بپرسد که در این مناقشه حق را به چه کسی میدهند؛ 1- تلویزیون 2 - فدراسیون فوتبال
برنامه این هفته نود نشان داد که مثل خیلی جاها نظر مردم زمانی مهم است که در راستای منافع ما باشد در غیر این صورت یک شعار خوشرنگ و لعاب و با پرستیژ است. عادل چند سال پیش و در هنگام تعلیق فوتبال ایران نیز با سکوت خود ثابت کرد که برایش مسائل زرد و حاشیهای فوتبال مهمتر از مشکلات اساسی و پایهای فوتبال ایران است اما افسوس مردم و رسانهها او را دوست دارند و او هرچه بگوید و بکند با تحسین آنها روبهرو میشود اما بالعکس اگر جواد خیابانی یک کلمه را اشتباه و نابجا استفاده کند تا سالها سوژه رسانهها، سایتها و مردم است!
منبع: نود
دیدگاهتان را بنویسید