یکی از بزرگترین مشکلات استقلال در فصلی که گذشت نبود یک هافبک خلاق در این تیم بود. با رفتن جباری، آبیپوشان با مشکلات زیادی در خط هافبک روبهرو شدند و تمام بازیکنانی مانند جمشیدیان و باصفا هم که قلعهنوعی از آنها به عنوان جانشینان جباری نام برده بود نتوانستند عملکرد خوبی از خود به نمایش بگذارند. تجربه ناخوشایند استقلال در فصل پیش که خط هافبک بسیار ضعیفی داشت، سبب شد تا این فصل امیر قلعهنوعی به اولین چیزی که فکر کرد جذب بازیکنان توانمند در خط هافبک بود. باید گفت که سرمربی آبیپوشان در این راه موفق بوده و توانسته نفراتی را به بدنه استقلال تزریق کند که عملکرد خوبی در میانه میدان داشته باشند.
استقلال در دیدارهای گذشته توانسته نبض میانه میدان را در اختیار بگیرد. خلق فرصتهای مناسب گلزنی در بازیهای اخیر این موضوع را نشان میدهد که استقلال برای این فصل خط هافبک توانمندی دارد. آمادگی خسرو، بازیهای خوب و تأثیرگذار ابراهیمی،تجربه آندو و تکنیک جاسم کرار در کنار هوش بالای کریمیان سبب شده تا حریفان مقابل این نفرات کاری از پیش نبرند. البته نباید از این موضوع غافل شد که در اکثر بازیها نفراتی مانند شهباززاده و برهانی با وجود اینکه طی سالهای گذشته مهاجم نوک بودهاند به یک خط عقبتر میآیند تا استقلال با نفرات بیشتری در خط هافبک بازی کند. همین اتفاق کافی است تا شاهد بازیهای خوب از آبیپوشان باشیم.
البته به نظر می رسد امیر قلعه نویی هنوز در مورد کنترل کردن جاسم کرار نگران است، دادهایی که او در بازی مقابل نفت مسجد سلیمان بر سر کرار می زند، حاکی از نگرانی امیر در درگیری های لفظی و حرکات پای عجیب کرار پس از هر خطا است. او همچنین نگران است که کرار وارد حاشیه شده و دوباره داستان های گذشته اش را شروع کند. برای همین هم هست که در چند تمرین اخیر با او به صورت خصوصی صحبت می کند. امیر از عملکرد کرار راضی است و او یکی از حلقه های گم شده امیر در فصل پیش بود.
از سوی دیگر میتوان گفت حالا که استقلال بهترین خط حمله لیگبرتر را به خود اختصاص داده است، نقش هافبکهای توانمند در این مسئله بسیار مشهود است. قطعا فرصتهای خوبی برای مهاجمان استقلال ساخته و پرداخته میشود که آنها نیز که در آمادگی خوبی قرار دارند از این فرصتها به بهترین شکل ممکن استفاده میکنند. فصل پیش مهاجمان استقلال دائم به این موضوع اشاره داشتند که عدم گلزنی آنها به عملکرد نامناسب خط هافبک مربوط است و حالا هم که خوب گل میزنند بد نیست که یادی هم از پاسهای خوبی که از خط هافبک به آنها داده میشود، بکنند.
یک نکته هم در مورد خط دفاع کنونی وجود دارد، با این که هنوز انتقاد به آن وارد است اما باید به یک نکته و یک بازیکن تاثیر گذار توجه کنیم. بازیکنان زیادی بودهاند که با تغییر پست ناگهان شکوفا شدهاند یا عمر فوتبالشان افزایش یافته است. از این دست بازیکنان در فوتبال ایران بسیار داشتهایم. تغییر پستهایی که گاه به واسطه خواست سرمربی رقم خورده و گاه بازیکنان به دلیل بالا رفتن سن از بازی در پستهایی که نیاز به فعالیت بیشتر بوده خودداری کرده و به پستهای دیگر نقل مکان کردهاند. فوتبال ایران در نسل جدید خود بازیکنانی داشته با تغییرات این چنینی که حتی برای خود جایگاه ثابتی در تیم ملی فراهم کردهاند. هاشم بیکزاده نیز ممکن است در آینده در دایره همین بازیکنان قرار بگیرد.
بیکزاده را سالها است در پست دفاع چپ میشناسیم. بازیکنی که گاهی به سبب نیاز در پست دفاع راست هم به میدان میرفت اما هیچگاه دفاع میانی نبود. با مصدومیت حنیف عمرانزاده و امیرحسین صادقی اما امیر قلعهنویی تصمیم گرفت بیکزاده را برای محکمتر شدن لایههای دفاعیاش به پست دفاع وسط منتقل کند. تصمیمی که در 3 بازی گذشته به خوبی جواب داده و هاشم بیکزاده توانسته خواستههای فنی امیر قلعهنویی را در میدان پیاده کند. آنچه بیکزاده دارد و پس از جدایی پژمان منتظری کمتر در استقلال دیده شد ویژگی بازی سازی از نقطه دفاع است. بیکزاده طی بازیهایی که در پست دفاع میانی قرار گرفته علاوه بر محکم کردن کمربند دفاعی آبیها در بازیسازی از قلب دفاع هم موفق بوده و با ارسالهای در عمق و پیوستگی این کار به مدافعی بدل شده که تنها محض عقیم گذاشتن حملات حریف به توپ ضربه نمیزند و بازیسازی را در اولویت قرار میدهد. البته در استحکام خط دفاع استقلال به خصوص در 3 بازی اخیر امید ابراهیمی هم نقش بسیاری داشته ضمن اینکه بازگشت تیموریان به شرایط ایدهآل هم مزید بر علت بوده تا لایههای دفاعی استقلال تقویت شود اما هاشم بیکزاده جلوه دیگری داشته
است به گونهای که امیر قلعهنویی را وسوسه کرده با وجود بازگشت صادقی و عمرانزاده از بیکزاده در این پست بازی بگیرد. قلعهنویی این پیشنهاد را به بیکزاده داده که اگر تمرکز ذهنی کافی دارد از این پس برای استقلال در پست دفاع وسط بازی کند.
این پیشنهاد برخاسته از تواناییهای بیکزاده است و نباید فراموش کرد که قلعهنویی احتمالا برای پست دفاع چپ بیشتر روی یعقوب کریمی نظر دارد و میخواهد به نوعی چالش انتخاب بازیکن در این جناح را هم برای خود سهل کند. حال بیکزاده است و یک تصمیم بزرگ. تصمیمی که شاید او را در فوتبال ایران به یک مدافع وسط کلاسیک بدل کند و حتی در تیم ملی نیز در این پست به بازی گرفته شود. تصمیمگیری در این شرایط چندان هم ساده نیست. بیکزاده باید تمام جوانب را در نظر بگیرد و درباره پیشنهادی که سرمربی استقلال داده خوب تامل کند. قلعهنویی مربی زیرکی است. بدون شک او ویژگیهایی را در بیکزاده یافته که چنین پیشنهادی داده است.
در نهایت استقلال 93 یک تیم جاندار و محکم است و به زودی با اضافه شدن دو ملی پوش گلزن و تاثیرگذارش خطرناک تر هم خواهد شد.
دیدگاهتان را بنویسید