یهای پایتخت مقابل سپاهان زانو زدند و پرسپولیس به رغم برتری خفیف مقابل ذوب آهن، نمایشی ملال آور را ازخود برجا گذاشت. آری، پرسپولیس برد، اما آینده علی دایی روشن نیست و باقاطعیت نمی توان گفت که او وتیمش درهفتههای آینده چه نتایجی به دست خواهند آورد. پرسپولیس آن قدر ناهماهنگ و نحیف است که برتری اش مقابل ذوب آهن دیده نشود و ضعفها برجسته تر مقابل دیدگان ظاهرگردد.
تیم دایی هیچ نشانی ازیک تیم هماهنگ ندارد و درایجاد موقعیت بسیارمبتدیانه عمل می کند. صحنه ای که منجر به گل سرخها شد را درذهن مرور کنید. پرسپولیس دقیقاً به همان شیوه ای توانست دروازه ذوب آهن را بازکند که دردهههای پیشین و دوران ماضی می دیدیم. ارسال پاسهای بلند و دل خوش به اتفاقاتی درخط حمله که همین گونه هم شد تا دایی اندکی ازبحران فاصله بگیرد و تابازی آینده درآرامش سیرکند.
با این حال بسیاری از کارشناسان معتقدند که تیم دایی درمصاف با ذوب آهن هرگز شایسته کسب پیروزی نبود و خوش شانسی موجب کسب این نتیجه شد، تحلیلی که با واقع بازی همخوانی دارد و دایی را می شود به واسطه خلق چنین نمایشی همچنان مورد انتقاد قرارداد. پرسپولیس درمسیری قراردارد که آینده اش روشن نیست.
دایی اکنونی کمی ازموقعیت خطرفاصله گرفته، درست مانند همیشه که او تا آستانه پرت شدن به ته دره پیش می رفت، اما ناگهان نجات می یافت. اوضاع دایی اکنون این گونه است، اما آینده را برای او چندان نمی شود روشن تصورکرد، مگرآنکه اوضاع فنی پرسپولیس رو به بهبود گذارد و پرسپولیس اندکی دگرگون شود.
استقلال نیز اوضاع مناسبی ندارد. تیم قلعه نویی دراصفهان بدترین نمایش سالهای اخیررا ارایه کرد و توجیه امیرقلعه نویی تنها اشتباههای داوری بود و بدشانسی، درحالی که استقلال نیز به لحاظ فنی نه تنها نسبت به فصل قبل پیشرفتی نداشته، بلکه پسرفتی چشمگیر کرده است. پیش بینی اینکه بحرانهای تازه تری دراستقلال رویت شود دورازذهن نیست. شاید امیرقلعه نویی باخت را حاصل غیبت مدافعانش بداند یا اشتباههای داوری، اما باوراینکه تیم او تنها به واسطه این عوامل می بازد، دور از واقعیت و انصاف است.
سه هفته ازلیگ گذشته و ارایه تحلیل قطعی درباره تیمها قدری زود است، اما پایههای قهرمانی تیمها ازهمین هفتههای نخست شکل می گیرد و بی شک نمی توان انتظارمعجزه ای را ازسوی استقلال و پرسپولیس داشت.
استقلال شاید فقط کمی به لحاظ فنی بهتر از پرسپولیس بوده، اما دیگر تیمها از نظر فنی جلوتر از سرخابیها به حساب می آیند.
با تماشای همین سه هفته می توان سپاهان را سرآمد همه تیمها دانست و پس از آن تراکتورسازی و فولاد خوزستان نوع بازیشان امیدوارکننده است. دراین میان نه استقلال با نمایشش می تواند امیدها را برای قهرمانی اش دراین فصل قطعیت ببخشد و نه پرسپولیس که حتی درشب پیروزی اش با انتقادهایی مواجه می شود.
ارزیابی قطعی تر را می شود به هفتههای آینده موکول کرد، اما این نگرش را هم نباید از حافظه خارج کرد که شاید دیگر موقع خانه تکانی دربخش فنی دو تیم فرارسیده باشد، یعنی آن جا که دایی و قلعه نویی تصمیمهای نهایی را اتخاذ می کنند.
دیدگاهتان را بنویسید