به نقل از روزنامه ایران ورزشی پرسپولیس در این ۸۲ دقیقه گل نخورد اما گل هم نزد تا همه بار دیگر روی تداوم مشکل گلزنی این تیم معطوف شوند و درباره چرایی این مهم آن هم در آستانه بازیهای سختتر و حساستر بحثهای مهمی مطرح شود.
پرسپولیس همچنان سخت و دیر گل میزند و تقریباً تمام گلهایی که باید بر اساس منطق و عقل فوتبال ثبت شود، در دروازه رقبا نمیروید. توجه کنید که گل اول پرسپولیس بر اساس یک اتفاق و با یک ضربه ایستگاهی ثبت شد. اساس رسیدن به گل از روی ضربات ایستگاهی به خاطر خروج از جریان بازی در زمره گلهای دسته دوم و سوم قرار میگیرد. در ثبت گل دوم هم شانس واتفاق دخیل بود و شاید اگر پای اکبر صادقی وسط زمین نمیگرفت آن توپ در نهایت به آل کثیر نمیرسید گل نمیزد.
اما آنچه مد نظر ما و تمام علاقهمندان پرسپولیس و کارشناسان فوتبال است به بازه زمانی حد فاصل این دو گل مربوط میشود. یعنی طولانی شدن زمان رسیدن به گل دوم علیرغم خلق موقعیتهای متعدد و تعدد شانسهای گلی که در نهایت به نتیجه نمیانجامد.
پرسپولیس مقابل نساجی به نسبت دیدار با پدیده از حیث مالکیت توپ و دقت پاس نمایش ضعیفتری ارائه داد و حتی تعداد شوتهای این تیم هم کاهش قابل ملاحظهای داشت اما از ۱۴ شوتی که به سمت دروازه حریف نواخته شد ۹ شانس مسلم گلزنی به دست آمد که یکی از این دو گل در زمره شانسهای مسلم گلزنی قرار نداشت.
تعدد موقعیتهای گلزنی و رسیدن به حداقل گل چیز غریبی در تیم این فصل پرسپولیس نیست و نمونهاش را بعضاً در بازیهای متعدد این تیم دیده بودیم اما نکته اینجاست که به احتمال زیاد همنی تیم قدرتمند پرسپولیس با تمام برتریهایش نسبت به تیمهای داخلی و کلاس بالای فوتبالش بعید است همین تعداد موقعیت گل را مقابل تیمهای همگروهش در مسابقات پیش روی لیگ قهرمانان ایجاد کند. حالا حساب کنید که پرسپولیس با خلق هشت یا نه موقعیت گل مسلم مقابل نساجی و پدیده فقط یک یا دو گل میزند و اگر مقابل گوا، الوحده و الریان نصف این موقعیتها را بسازد به چند گل خواهد رسید یا اصلاً قادر به گلزنی هست یا نه؟
نکته مهم در تیم فعلی پرسپولیس که قبلتر به آن اشاره کرده بودیم عدم توانایی تیم در ثبت گل دوم است. در واقع تیم یحیی در بیشتر بازیهایش ثابت کرده قدرت خرد کردن عزم و اراده حریف برای مقاومت را نداشته و با ضعف در ثبت گلهای دوم و سوم در طول زمان بازی عملاً حریف را جری و مصممتر میکند که میشود به این تیم گل هم زد و امتیاز هم گرفت.
آنچه مقابل نساجی اتفاق افتاد آلارم بزرگی بود برای کادر فنی پرسپولیس که در تمام آن ۸۲ دقیقه با وجود برتری نسبت به حریف و خلق موقعیت از طرق متفاوت بعضاً منتظر دریافت گل مساوی هم بودند و اصلاً عجیب نبود که در یکی از آن تک حملات حریف اسیر شده و دوباره امتیازهای مهمی را از دست بدهند. اما مشکل از کجاست؟ برخی به خودخواهی بازیکنان در ندیدن همبازیانشان در مهمترین لحظه یعنی پاس نهایی اشاره کردهاند، برخی به مشکلات روانی بازیکنان و استرس آنها برای اثبات خود اشاره دارند و به فشار وارده روی خط حمله این تیم که هفته به هفته بیشتر میشود اشاره میکنند و خواستار استخدام یک روانشناس برای تیم هستند. گروهی هم معتقدند کیفیت بازیکنان پرسپولیس اجازه نمیدهد تا گلهای دوم و سوم بروید که تداوم گل نزدنها با این مسأله منافات دارد چرا که بیشتر بازیکنان پرسپولیس در زمره بهترین و باکیفیتترین فوتبالیستهای ایران قرار میگیرند.
گروهی هم به ناهماهنگی مهاجمان اشاره دارند و معتقدند با تداوم حضور مغانلو، ترابی و آلکثیر کنار هم در تیم شرایط بهتر خواهد شد کما اینکه ترابی نمایش مطلوبی مقابل نساجی داشت و مغانلو برعکس آلکثیر بدشانس بود که به گل اولش در این فصل نرسید.
در هر حال انگشت گذاشتن روی یکی از این عوامل به عنوان دلیل اصلی گل نزدنهای پرسپولیس کار دشواری است و شاید منطقیتر باشد که بگوییم مجموع این عوامل باعث شده تا استرس رسدین به گل دوم، خرد کردن مقاومت حریف و دنبال کردن بیاسترس بازی همواره در بازیهای پرسپولیس وجود داشته باشد.
اما چاره چیست؟ قطعاً کیفیت بازیکنان را نمیشود با بالا بردن یک درجه در آستانه بازیهای آسیایی بیشتر کرد - اگر مشکل از کیفیت آنها باشد - و تنها میتوان تمرین کرد و هماهنگیها را بالاتر برد، برای مهاجمان فضای آرام و امنی ایجاد کرد تا استرس نداشته باشند و البته با گوشزد کردن شرح وظایفشان آنها را برای کار تیمی و مقدم قرار دادن هدف تیمی شرایطی بهتری در فاز حمله تیم ایجاد شود. از حالا تا اولین بازی آسیایی پرسپولیس در هند فقط چهار روز باقی مانده و تمام این راه حلها را کادر فنی پرسپولیس بهتر از هر کسی میداند اما آنچه برای همه اهمیت دارد بازتاب این تمرینات در مسابقات پیش روست و اینکه ببینیم از میزان حرص خوردن و شکنجه هواداران پای تلویزیون چقدر کاسته میشود و نتیجه این همه گوشزد کردن مشکلات و پیشنهادهایی که به کادر فنی پرسپولیس داده میشود یا آنچه کادر فنی برای دوای این درد در نظر میگیرد چقدر جواب خواهد داد.
دیدگاهتان را بنویسید