اتفاق مثبتی که در این چند سال در پرسپولیس افتاده این است که سطح توقع هواداران این تیم در حد نام بزرگ پرسپولیس بالا رفته و آنها حتی به نایب قهرمانی آسیا راضی نمیشوند.
فوتبالدوستان قدیمی حتماً به یاد دارند که در دهه ۶۰ و ۷۰ هواداران پرسپولیس و استقلال نایب قهرمانی را هم برای تیمشان شکست قلمداد میکردند و حتی به پیروزی با اختلاف یک گل راضی نبودند. در دهه ۸۰ این رویه تا حدی عوض شد و حالا پرسپولیس به لطف ۲ بار حضور در فینال آسیا و ۴ قهرمانی پیاپی در لیگ برتر دوباره به همان شرایطی برگشته که در دهه ۶۰ و ۷۰ داشت. هواداران پرسپولیس نه تنها به نایب قهرمانی لیگ راضی نمیشوند بلکه از نایب قهرمانی آسیا هم ناراضیاند.
درست بر خلاف استقلال که در ۸ سال گذشته آنقدر ناکامی داشته که اگر فصل گذشته همان جام حذفی را هم میگرفت هوادارانش شاد میشدند. در واقع مدیران و بازیکنان استقلال کاری کردهاند که سطح توقع هوادارانشان پایین بیاید اما در پرسپولیس کاملاً برعکس است. مثلاً اگر در همین لیگ بیستم پرسپولیس نایب قهرمان شود همه پرسپولیسیها اعتراض میکنند و این مقام را یک ناکامی مطلق میدانند اما اگر استقلال نایب قهرمانی پارسال را تکرار کند همه هواداران استقلال راضی میشوند. درست مثل مدیر و سرمربی و کادر فنی و تکتک بازیکنان!
در واقع بازیکنان استقلال در این چند سال طوری کار کرده و نتیجه گرفتهاند که سطح توقع خودشان، هواداران و مدیران باشگاه را پایین آوردهاند. اگر فکری استقلال را نایب قهرمان کند، میگوید پارسال استراماچونی و مجیدی هم در نهایت تیم را نایب قهرمان کردند و در آسیا هم که استقلال حذف شد پس چرا همه باید از من حضور در فینال آسیا و قهرمانی لیگ را بخواهند؟ اما در پرسپولیس یحیی میداند که دوباره باید تیمش قهرمان لیگ شود و در آسیا هم نایب قهرمانی تکراری هیچ لطفی ندارد.
دیدگاهتان را بنویسید