فینال دیروز پرسپولیس و فینال سالهای دور استقلال و پاس
برای فوتبال ما و پخش بازی ها تکنولوژی پیشرفت بسیاری کرده اما اصل و فن فوتبال کشورمان نسبت به سالهایی که عرض کردم چندان تغییری نکرده و شاید بدتر هم شده است.
ما اواخر دهه پنجاهی ها و اوایل دهه شصتی ها به واقع نسل سوخته ایم؛ تقریبا در همه چیز؛ به خودمان که آمدیم وارد دبستان شده بودیم و جنگ تحمیلی را پشت سر می گذاشتیم؛بمباران هوایی، آوارگی بعضی هموطنانمان، اجناس کوپنی و… بزرگتر که شدیم مشکلات بیکاری عواقب جنگ تحمیلی و… بگذریم.
یکی از مصائب هم سن و سالان ما در دوران نوجوانی -که می شد حوالی دوره سه ساله راهنمایی- هنگام پخش بازی های مستقیم تیم ملی فوتبال کشورمان و همچنین باشگاه های نماینده فوتبال در رقابت های بین المللی بود.
مثلا بازی استقلال و پاس در فینال باشگاه های آسیا تنها به صورت رادیویی، زنده پخش می شد و بعدش با تاخیر یک نیمه ای از تلویزیون به خانه هایمان می رسید.
چقدر ما دلخوش بودیم. برای این که بازی برایمان جذاب باشد از رادیو گوش نمی دادیم و با وجود یک نیمه تاخیر از تلویزیون می دیدیم.
حالا اما اوضاع متفاوت شده، مثل دیروز فینال لیگ قهرمانان آسیا به جز تلویزیون از چندین شبکه اینترنتی کشور با حضور بسیاری از کارشناسان به صورت مستقیم پخش می شود.
یا مثلا عادل فردوسی پور از صفحه اینستاگرام(AFC) برای هزاران نفر آنگونه که دوست دارد گزارش می کند.
برای فوتبال ما و پخش بازی ها تکنولوژی پیشرفت بسیاری کرده اما اصل و فن فوتبال کشورمان نسبت به سالهایی که عرض کردم چندان تغییری نکرده و شاید بدتر هم شده است.
دیدگاهتان را بنویسید