کشتی استقلال و توفانهای قبل از شروع فصل
بدون هیچ شک و تردیدی یکی از مسائلی که در جام نگرفتن استقلال طی چند فصل اخیر نقش فوقالعاده پررنگی ایفا کرده، حاشیههای فراوان و البته مخرب این تیم پیش از شروع فصل بوده است.
اتفاقات تلخی که تأثیر آن را در تمام هفتههای لیگ برتر بر عملکرد و نتایج آبیپوشان پایتخت دیدهایم و البته آنها امتیازات بسیار زیادی را در هفتههای آغازین به همین خاطر از دست دادهاند. مواردی که گاهی اوقات ضربات جبرانناپذیری بر پیکره مجموعه آبی وارد کرده است. اتفاقاتی که به جرأت میتوان گفت در اغلب آنها سرمربی و اعضای کادر فنی نقشی نداشتهاند اما در نهایت همه چیز بر سر آنها خراب شده است. شرایطی که به نوعی میتوان آن را در این فصل هم مشاهده کرد و البته امیدواریم محمود فکری بتواند از این دریای توفانی به سلامت عبور کند.
داستانهای مرد آلمانی و قلعهنویی
با نگاهی به ادوار برگزار شده پیکارهای لیگ برتر متوجه این حقیقت میشویم که اولین حاشیههای عجیب و غریب پیشفصل در تابستان سال ۸۱ برای استقلال رخ داد. همان مقطعی که امیر قلعهنویی پس از چند هفته دستیاری رولند کخ، از سمت خود کنارهگیری کرد و مدعی شد بنابر دلایلی دیگر نمیخواهد با این سرمربی آلمانی کار کند. امیر از استقلال رفت و کمتر از یک سال بعد، به جای صندلی شماره دو، روی اولین صندلی استقلال جلوس کرد! استقلال تقریباً تمام تابستان سال ۸۱ را در فراز و نشیب سپری کرد و سرانجام حاصل همان اتفاقات، نهم شدن تیم در دومین دوره رقابتهای لیگ برتر بود!
خانهتکانی
پیش از آغاز سومین دوره پیکارهای لیگ برتر نیز استقلال ایام پیشفصل فوقالعاده ملتهبی را پشتسر گذاشت. امیر قلعهنویی به یکی از مهمترین آرزوهای زندگی خود دست یافته و قرار بود در لیگ برتر هدایت آبیها را برعهده بگیرد. سرمربی جوان آن زمان استقلال در اولین قدم دست به یک خانهتکانی بزرگ زد و تعداد قابل ملاحظهای از بازیکنان باتجربه را کنار گذاشت. از هادی طباطبایی گرفته تا مهدی هاشمینسب، سیروس دینمحمدی و... استقلال آن فصل را اصلاً خوب شروع نکرد ولی رفتهرفته به آرامش نسبی رسید و در نهایت عنوان نایبقهرمانی سومین دوره رقابتهای لیگ برتر را به نام خودش سند زد.
جدایی همه بزرگان
تابستان سال ۸۵ یکی از عجیبترین مقاطع تاریخی باشگاه استقلال در تاریخ برگزاری پیکارهای لیگ برتر محسوب میشود. پس از پایان جام جهانی آلمان، امیر قلعهنویی جانشین برانکو ایوانکوویچ شد و حالا استقلال باید سرمربی جدیدی برای خودش انتخاب میکرد. با نظر قلعهنویی، قرار شد صمد مرفاوی به عنوان مرد شماره یک نیمکت آبیها انتخاب شود و خود امیر هم ریاست سازمان فوتبال باشگاه را برعهده بگیرد. یک سمت عجیب و نوظهور که کاملاً مشخص بود فرجام روشنی نخواهد داشت. اتفاقاً دقیقاً همین اتفاق نیز رخ داد و عمر ریاست امیر بر سازمان فوتبال استقلال حتی به ۱۰ ماه هم نکشید. در همان تابستان حسین قریب مدیرعامل وقت باشگاه استقلال نیز از سمت خود استعفا داد و این باشگاه وارد بحران مدیریتی شد. بحرانی که به جرأت میتوان گفت در اغلب هفتههای آن فصل همراه آبیها بود. در نهایت استقلال ره به جایی نبرد و در لیگ برتر با عنوان چهارمی به کار خود پایان داد.
باشگاه بدون مسئول
اوضاع و احوال استقلال در ابتدای تابستان سال ۸۹ نیز به لحاظ مدیریتی اصلاً تعریفی نداشت. تمام اعضای هیئت مدیره باشگاه غیر از دکتر امیدوار رضایی در اواخر بهار آن سال کنارهگیری کردند و این اتفاق درحالی رخ داد که استقلال علاوه بر مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره، سرمربی هم نداشت! در چنین وضعیتی علی فتحا...زاده دست به ریسک بسیار بزرگی زده و مدیریت استقلال را پذیرفت تا پرویز مظلومی هم به عنوان مرد شماره یک تیم انتخاب شود. البته استقلال آن فصل را با نمره قبولی به اتمام رساند. آبیها در هر دو بازی رفت و برگشت مقابل پرسپولیس به پیروزی رسیدند و در نهایت عنوان نایبقهرمانی لیگ برتر را نیز به خودشان اختصاص دادند.
از دست رفتن سرمایهها
بسیاری از کارشناسان هنوز معتقدند اتفاقاتی که در تابستان سال ۹۷ برای استقلال رخ داد، موجب برهم خوردن نظم تاکتیکی این تیم در تمام هفتههای برگزاری هجدهمین دوره پیکارهای لیگ برتر شد و در نهایت کاری کرد تا دست آبیها از جام کوتاه بماند. اشتباه بزرگ شفر در استارت دیرهنگام تمرینات پیشفصل با از دست رفتن بازیکنان کلیدی همچون مجید حسینی، امید ابراهیمی، تیام و جپاروف توأم شد تا روزهای تلخی برای استقلال رقم بخورد.
این اتفاقات نشان میدهد مشکلات پیشفصل در استقلال اصلاً بیسابقه نبوده و متأسفانه کاملاً مسبوق به سابقه است. حالا محمود فکری به نوعی وارث دردسرهای عظیمی شده که قبلاً هم مشکلات فراوانی برای مجموعه استقلال ایجاد کرده و سرمربی جدید باید بتواند از این فضا به سلامت عبور کند.
دیدگاهتان را بنویسید