آن چه که این 3 ستاره برسر استقلال آوردند
امیر قلعهنویی بابت میانگین سنی تیمی که در فصل سیزدهم پدید آورد بارها سرزنش شد. معدل سنی استقلال او در فصل سیزدهم عدد 31 را نشان میداد اما به زعم جواد زرینچه همین میانگین سنی نیز میتوانست در نهایت جام قهرمانی را به چنگ آورد. گمان میشود اظهارنظر زرینچه یک جانبداری اساسی از رفیقش قلعهنویی باشد اما اینگونه نیست.
استقلال به واقع با همین بازیکنان میتوانست از عنوانی که فصل قبل به دست آورده بود به نیکی دفاع کند و بار دیگر بر سکوی نخست بایستد. البته این حرف بدان معنا نیست که قلعهنویی نباید پروسه جوانگرایی را در استقلال اعمال میکرد اما نمیتوان این واقعیت را هم کتمان کرد که اگر مجیدی، نکونام و منتظری از استقلال جدا نمیشدند امیر قلعهنویی به هدفش میرسید و جام دیگری را صاحب میشد. زرینچه معتقد است که این 3 بازیکن قهرمانی را از استقلال گرفتند که عقیده نادرستی هم نیست. اگر چه به صراحت نمیشود از قهرمانی استقلال در صورت ماندگاری این بازیکنان گفت اما حرفهای زرینچه برخاسته از عقل و درست اندیشی است. استقلال بدون بازیکنانی که زرینچه نامشان را آورده است تا روز آخر در کورس قهرمانی بود. همین استقلال موفق شد در بازی رفت و برگشت فولاد، قهرمان لیگ سیزدهم را مغلوب کند و خوب میشود تصور کرد که اگر این 3 ستاره استقلال را ترک نمیکردند چه عایدی نصیب امیر و همکارانش میشد. تیمی که قادر بود در غیاب این 3 ستاره و در حالی که هفتههای دیگر ستارههایش را به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت تا روز آخر در کورس قهرمانی باقی بماند بیشبهه میتوانست در صورت داشتن این بازیکنان زودتر از هفته پایانی قهرمانیاش در لیگ را قطعیت بخشد. آنها که امروز چوب جوانگرایی فولاد و حسین فرکی را به سر استقلال و دیگر تیمها میکوبند بر این باورند که رمز موفقیت تیم حسین آقا در لیگ سیزدهم جوانگرایی بود. در حالی که فولاد فصل پیش با همین مجموعه نیز مغلوب استقلالی شد که آن زمان هم تیم مسنی شناخته میشد. در فصل سیزدهم نیز اگر همه مهرههای استقلال تا روز پایانی حفظ میشدند نتیجه دیگری برای استقلال و فولاد رقم میخورد. از حرفهای زرینچه میتوان برداشتهای دیگری هم داشت. اینکه امیر قلعهنویی به درستی تشخیص داده بود با چه ابزاری میتواند از عنوانش دفاع کند. شاید قلعهنویی روی مجیدی، نکونام و منتظری حساب کرده بود که بازیکنان نه چندان آماده و مطرحی همچون نیکبخت، نوری و نظری را ابتدای فصل سیزدهم به خدمت گرفت. شاید قلعهنویی چنین میپنداشت که با داشتن مجیدی نیاز آنچنانی به نظری پیدا نمیکند. شاید قلعهنویی دل بسته بود به نکونام و میخواست از نوری بهعنوان یک عنصر جانشین بهره بگیرد و منتظری را تا پایان لیگ در خدمت خود میدید که برای پست دفاع میانی بازیکنی را ابتدای فصل جذب نکرد. این بیانصافی است که معادلات ابتدای فصل قلعهنویی را نادیده بگیریم و تنها به اشکالات او در جذب برخی بازیکنان ناکارآمد و استفاده از تاکتیکهای نادرست اشاره کنیم. قوه انصاف میگوید باید قدری هم جای قلعه نویی بود و حساب و کتابهای او را در ابتدای فصل سیزدهم به ذهن آورد.
دیدگاهتان را بنویسید