143755

از قلعه‌نویی مدل ۸۲ تا ۹۸، تفاوت از زمین تا آسمان/ چه بر ژنرال گذشته است؟

امیر قلعه نویی سال ۱۳۸۲ در قامت سرمربی استقلال در جایی که پرویز برومند دروازه بان اصلی اش آسیب دیده بود، وحید طالب لوی جوان و جویای نام را مقابل سپاهان در نقش جهان به میدان فرستاد. جسارت و شجاعت او در سال های اولی که مربیگری را به عهده گرفت، زبانزد بود. هر چند امیر در اوایل مربیگری خود در بخش رفتاری، روش های خاصی داشت که بارها مورد انتقاد قرار گرفت. نقطه اوج این منش ها همان نشست خبری معروفی است که به ناگاه یکی از اطرافیان خود را برای دفاع از خود صدا می زند تا بیش از گذشته مورد حمله قرار گیرد.

با این وجود، وی در طول مربیگری خود از با افتخارترین ها به شمار می رود. هر چند در تمام سالهایی که با موفقیت پشت سر گذاشته، از نظر تولید حواشی، کم از کار نگذاشته و هر قهرمانی یا ناکامی او با تیمهایش، خالی از حاشیه و حرف و حدیث نبوده است.

او حتی در زمان حضورش در تیم ملی هم از این حواشی بی نصیب نماند تا هم دوران حضورش کوتاه باشد و هم اینکه دیگر توفیق حضور روی نیمکت را پیدا نکند. آثار به جامانده از حضور او در تیم ملی به قدری خاطرات منفی در ذهن هواداران به جا گذاشت که وقتی کارلوس کی روش با رفتارهای عجیب و غریبش هر بار قشری از فوتبالی ها و حتی هوادارانش را به ستوه می آورد اما باز حاضر بودند این مربی پرتغالی بماند اما امثال قلعه نویی روی نیمکت تیم ملی بازنگردند.

هر چه زمان می گذرد، به جای اینکه شمار موفقیت های قلعه نویی بیشتر شود، حواشی دور و بر او هستند که بیشتر می شود و از موفقیت، کمتر خبری به گوش می رسد. آخرین عملکرد مربی همیشه پرسروصدای فوتبال ایران با تراکتور است که توانسته نایب قهرمانی فصل ۹۰- ۹۱ را کسب کرد. او با ۵ قهرمانی در استقلال، دومین مربی پرافتخار این باشگاه به شمار می رود. او با سپاهان هم دو بار قهرمانی متوالی را چشیده ولی مدتهاست که قهرمانی را با تیمهایش ندیده است.

دیدگاهتان را بنویسید