فوتبال« عزیز دردانه» ورزش است!
بانک ورزش - حامد امینی: باوجود تمامی مشکلات و کموکاستیهایی که دارد، روزانه کیلومترها پارو میزند و خودش را برای مدال اینچئون آماده میکند. محسن شادی که پدیده قایقرانی ایران در سالهای اخیر بوده در صحبتهای خودش پرده از مشکلات قایقرانی و بیمهریهایی که به ورزشکاران این رشته شده، برمی دارد. ملیپوش روئینگ ایران اگرچه نسبت به کمبود امکانات و مشکلات مالی گلهمند است، اما به سمت موفقیت و تکرار نشان خوش رنگ بازیهای آسیایی گوانگژو پارو می زند. گفتوگو با محسن شادی را در زیر میخوانید:
از شرایط تمرینیات راضی هستی؟ خداروشکر شرایط بد نیست. اگرچه کموکاستیهایی داریم اما کاملا جدی تمرین میکنم و طبق برنامه پیش می روم. صبر و تحمل تو ستودنی است. با وجود مشکلات و در اختیار نداشتن امکانات، کاملا با انگیزه تمرین میکنی و به نظر میرسد عزمت برای طلای بازیهای آسیایی اینچئون جدی است. به هرحال چاره ای نیست و باید ساخت. همیشه این مشکلات بوده و نه تنها من، بلکه خیلی از قهرمانان دیگر هم با کمبود امکانات مواجه هستند اما برای موفقیت و افتخارآفرینی تلاش می کنند. مشکلات شما فقط مختص قایقهای کهنه است که بارها به آن اشاره کردی یا مشکل دیگری هم داری؟ مشکل که زیاد است! از قایق گرفته تا در اختیار نداشتن محل تمرین مناسب. دریاچه آزادی مناسب تمرین نیست؟ دریاچه آزادی یک کیلومتر است در صورتی که در مسابقات آسیایی باید دو کیلومتر را پارو بزنیم و این مسئله برای من و بقیه بچههای روئینگ مشکل ساز می شود. بحث ترخیص قایق ها به کجا رسید؟ متاسفانه هنوز مشکل برطرف نشده و قایقها در گمرک بندرعباس خاک میخورند! امیدوارم که مسئولان وزارت ورزش کمک کنند تا این مشکل برطرف شود و از شر قایقهای پوسیده خلاص شویم! حضور مربی خارجیات در ایران هم که منتفی شد. خواسته من این بود که مربی چینی ام آقای لیو به یاران بیاید که متاسفانه به دلیل مشکلات مالی این امر میسر نشد. البته آقای قرائتی هم تجربیات خوب و با ارزشی دارد و در حال حاضر تمرینات خوبی را زیر نظر ایشان برگزار می کنیم. هزینه مربی خارجی تو چقدر است؟ حدودا ماهی هفت، هشت میلیون. این درحالی است که در رشتههایی مثل فوتبال رقم های نجومی به مربیان خارجی که گاها ناکام هم هستند، پرداخت میشود! فوتبال عزیز دردانه ورزش است و نمیتوان پول فوتبالیها را با ما مقایسه کرد! متاسفانه بودجه ورزش منصفانه تقسیم نمیشود و بعضی رشتهها از جمله قایقرانی مظلوم واقع شدهاند. قبلا هم نسبت به پولهایی که در فوتبال هزینه میشود معترض شده بودی. من خصومتی با فوتبال و فوتبالیستها ندارم و قوبل دارم که مردم علاقه زیادی به فوتبال دارند. اما به نظر من باید انصاف را رعایت کرد و پول ورزش را عادلانه تقسیم کرد. اینکه به قهرمان جهان حقوق ماهانه بدهند و فوتبالیست ها میلیاردی قرارداد ببندند، دور از انصاف است. رقمهای پرداختی به قایقرانان در چه حدی است؟ حقوق بچه ها با هم فرق می کند اما واقعا در قیاس با درآمد فوتبالیستها خنده دار است! نه تنها میزان حقوق بچه های قایقرانی کم است بلکه بارها به دلیل نداشتن بودجه به تاخیر افتاده است و به چند ماه هم رسیده که حقوق نگرفته باشند. جالب است بدانید که بعضی از بچههای قایقرانی ماهانه 200 هزارتومان حقوق می گیرند! این مسائل اثر منفی در عملکرد شما و سایر قایقرانان نمی گذارد؟ نمی خواهم شعار بدهم اما من و بقیه بچه ها هیچوقت به پول فکر نکردیم و خواسته ما فقط امکاناتی است که بتواند ما را برای کسب افتخار آماده کند. قطعا اگر دنبال پول بودیم سراغ قایق و قایقرانی نمی آمدیم و به کارهای دیگری می رفتیم که چند برابر برای ما درآمد داشت. البته می دانی که قرار است جلوی پول های کلان و قراردادهای میلیاردی فوتبال گرفته شود؟ امیدوارم که این اتفاق بیفتد و همه به یک چشم دیده شوند. قهرمانان رشته های انفرادی برای رفتن روی سکو و به اهتزاز درآوردن پرچم ایران سال ها سختی و ریاضت می کشند اما متاسفانه در اکثر رشتهها حتی مشکل تغذیه و جزئی ترین امکانات را دارند. در صورتیکه در فوتبال بهترین امکانات وجود دارد و بیشترین پول ها هزینه می شود و در نهایت هم افتخار چندانی رقم نمی خورد! وضعیت آمادگی خودت را چطور می بینی؟ خوشبختانه شرایط خوبی دارم و امیدوارم که در زمان باقیمانده تا بازی های آسیایی اینچئون به آمادگی لازم برسم و بتوانم مدال گوانگژو را تکرار کنم. چقدر به کسب این موفقیت امید داری؟ از طرف خودم مشکلی نمی بینم و از همین حالا قول مدال می دهم اما همه چیز بستگی به امکانات و البته شرایط ماههای پیش رو دارد و امیدوارم که مشکل خاصی پیش نیاید و یکی از طلایی های ایران در اینچئون باشم.
دیدگاهتان را بنویسید