موضوع بدهی باشگاهها و تبعات زیانبار و سرایت آن در کل فوتبال ایران از جمله تبعاتی است که از سالها پیش توسط مدیران نالایق تدوین شده و امروز به شکل هیولای تهدید و تعلیق جامعه را به رعب و وحشت انداخته است. هیچ مدیر ورزشی بویژه فوتبالی به طور کامل نتوانسته و یا نخواسته آسیب شناسی امور مالی و اقتصاد فوتبال را تا انتها از منظر واقعی و حقیقی پیگیری کند و نتیجه حاصل از آن را به کل سیستم مدیریتی بعد از خودش تعمیم دهد. در حالی که یک اقدام کوچک درست و نگاه ساختاری در یک مقطع زمانی مشخص میتوانست اکنون ما را صاحب موقعیتهای بزرگ جهانی، پرستیژ بین المللی و حتی توفیقات سیاسی کند اما کشورهای دیگر با اهمیت دادن به دانش فنی و اولویتهای زیربنایی، مدیران خود را به علم اقتصاد در فوتبال مجهز کردند تا امروز شاهد شکوفایی در امر فوتبال سودده باشند.این اتفاق میتوانست برای ما هم بیفتد اما به جهت نگاه سطحی مدیران ارشد و به تبع آن حضور افراد سیاسی با نیات سیاسی و فاقد دانش مرتبط که فوتبال را موجود موهوم و سوغات فرنگ میدانستند صورت نگرفت.
ثروت یا ارزش؟
فوتبال یک صنعت اقتصادی و فرهنگی هم هست. اکنون دیگر این رشته فقط به درون زمین خلاصه نمیشود.همه عوامل در آن دخالت دارند و ضمن تأثیر گرفتن از آن موجب تأثیرپذیریاش نیز میشوند. اقتصاد فوتبال روشهای اقتصادی میطلبد. روشها هم برای به بار نشستن مدیران اقتصادی میخواهند. ما هنوز در اقتصاد فوتبالمان بین « ثروتمند» شدن و «ارزش» داشتن تفاوت قائل نیستیم. باشگاهها قصد ثروتمند شدن دارند و اعتبار خود را در این مرحله جستوجو میکنند. در حالی که همه ثروت یک باشگاه ارزش آن است؛ استقلال و پرسپولیس در حالی که خالی از سرمایه هستند و میلیاردها بدهی دارند اما از نظر ارزشی هر کدام چیزی معادل 400 میلیارد تومان از امتیاز برخوردارند. بنابراین تفکر اقتصادی با دو کلمه و تمیز قراردادن آن دو با هم دنیایی از تفاوت را آشکار میکند. لازمه داشتن باشگاه ارزشی هم برنامهریزی صحیح اقتصادی است.
شفاف سازی
یکی دیگر از راههای رسیدن به نقطه مطلوب در جامعه، شفافسازی و تصویرسازی قراردادهای منعقده و صورتهای مالی باشگاههاست که به دلیل پنهانکاری مدیران و در نظر گرفتن مصلحتهای اطرافیان و همچنین فرار از مالیات متعلقه به سرمایههای آر اند دی(R&D) و گردش سرمایه، این کار با مسامحه انجام میشود و همواره موجب شبهات فراوان شده است.
حسن این رویه ممتاز، جلوگیری از ایجاد فساد و خلع ید فرصت طلبان از دست درازی به اموال عمومی و دولتی است که توسط باشگاهها هزینه میشود. مالیاتها به صورت واقعی اعمال و اجرا میشود و ممیزی درست در امور تشکیلاتی شکل میگیرد. این کار امکان سوءاستفاده دلالان از موقعیتهای باز را میگیرد و امکان ورود بیشتر ایجنتهای دارای مجوز را برای نقل و انتقالات سازماندهی شده میدهد. با این روش بازیکنان بیکیفیت خارجی سیل وار به ایران هجوم نمیآورند و موجب دردسرهای فراوان نمیشوند. بدهیهای انباشته ایجاد نمیشود و باشگاهها بیحساب هزینه نمیکنند. دیده بانهای مالی و حقوقی نظارتشان را بیشتر میکنند و از فجایعی مثل بدهیهای میلیاردی استقلال و پرسپولیس که منجر به ضرب الاجل نهادهای بینالمللی و تهدید کسر امتیاز و پرداخت جریمه و خسارت میشوند ممانعت بعمل میآورند./ روزنامه ایران
دیدگاهتان را بنویسید