121540

رفوگری به نام وحید امیری!

یادمان باشد هیچ‌کدام از این تعریف و تمجیدها می‌توانست وجود نداشته باشد اگر گل دقیقه 92 وحید امیری از راه نمی‌رسید. فوتبال همین است یک نفر گل می‌زند و همه ضعف‌ها را زیر فرش جارو می‌کند، گاهی هم آن یک نفر گل نمی‌زند تا کم و کاستی‌ها به وضوح به چشم بیایند.

دو هفته پیش برابر پیکان، مهدی طارمی توپ‌ها را گل نکرد تا همه یادشان بیفتد پرسپولیس مشکلات عمیقی دارد. این هفته اما وحید امیری توپ آخر را به تور چسباند تا همه ضعف‌ها در کسری از ثانیه به فراموشی سپرده شود. حالا هیچ‌کس توجه نمی‌کند که چرا محسن ربیع‌خواه 13 بازی است در سمت چپ به میدان می‌رود و کوچک‌ترین نشانه‌ای از رشد و پیشرفت در او متجلی نیست؟ هیچ‌کس سوال نمی‌کند چرا به جای اینکه سمت چپ پرسپولیس فعال باشد، تبدیل به پاشنه آشیل این تیم شده و همه تیم‌های رقیب تمامی توپ‌ها را به آن مقصد ارسال می‌کنند؟ الان دیگر کسی دقت نمی‌کند که چطور برانکو با تعویض پست نانشانه رامین رضاییان، او را در قفس حصر کرد و تیمش را از کار انداخت؟ امروز دیگر به لطف وحید امیری کسی نمی‌پرسد چرا این پرسپولیس با تیم پارسال این همه تفاوت دارد و از آن طراوت و زیبایی خبری نیست؟

فوتبال همین است. گاهی یک نفر پیدا می‌شود که جور بقیه را بکشد اما حالا بهترین وقت برای کادر فنی است که بدون اضطراب و هیاهو، به کم و کاستی‌های بازی سرخپوشان نگاهی دوباره بیندازد و ضعف‌ها را برطرف کند؛ ضعف‌هایی که اگر از میان نروند فرداروز در لیگ قهرمانان آسیا و مسابقات مهم نیم‌فصل دوم حسابی به ضرر قرمزها تمام خواهند شد. کاش یادمان باشد همیشه تیر آخر در دقیقه نود و خورده‌ای به هدف نمی‌نشیند و مشکلات را از دیده‌ها پنهان نمی‌کند. امروز وحید امیری «رفوگر» پرسپولیس بود. فردا اما ممکن است رفوگری در کار نباشد.

دیدگاهتان را بنویسید