این تیم چنان جذاب و تماشاگرپسند بازی میکند که هر کسی را شیفته تماشای بازیهایش کرده و هر لحظه میتواند با یک حمله سریع، هیجان را در مستطیل سبز به اوج برساند.
یک تیم خوب، یک تیم جذاب
این تیم خوب و جذاب را برانکو ایوانکوویچ ساخته است البته او خوششانس هم بود که بازیکنان سرعتی و خوبی به یک باره به پرسپولیس آمدند یا قراردادشان را تمدید کردند. به هر حال، تاکتیک برانکو نیز در زیبا بازی کردن پرسپولیس دخیل است. در واقع برانکو تیمی را ساخته که اصلاً شبیه پرسپولیسهای گذشته نیست. قدرتمندانه بازی میکند، خوب در حمله ظاهر میشود، از کانالهای کناری و بازی مستقیم به خوبی بهره میبرد، توانایی زیادی در تاکتیک «انتقال» دارد، از همه فضاها استفاده میکند، عمق دفاع را با بهرهگیری از سرعت بالای بازیکنانش میشکافد، در دادن پاسهای سریع عملکرد خوبی دارد، در زمان پرسینگ، مهاجم نوک تیم میشود مدافع اول و به طور کلی با یک تیم فوقالعاده مواجه هستیم که اصلاً بلد نیست گل بزند. با این حال، یک وجه تشابه بین این پرسپولیس و تیمهای گذشته وجود دارد؛ شباهتی به نام «شال».
دنیزلی و آن شال دوستداشتنی
مصطفی دنیزلی سرمربی پرسپولیس در نیمفصل دوم لیگ یازدهم بود. او آنقدر محبوبیت داشت که حتی وقتی تیمش 4 تا 4 تا گل میخورد باز هم، همه دوست داشتند او برای فصل آینده هم بماند. او وقتی به ایران آمد، یک شال پرسپولیس را به گردن انداخت و در فرودگاه، مقابل دوربینها ایستاد تا از او عکسهایی به یادگار ثبت شود. در هنگام بازیها نیز یک شال مشکی داشت که میبست ولی در هفتههای آخر که رابطه قلبی عمیقتری با هواداران پیدا کرده بود، شال او تغییر رنگ داد و قرمز شد. یک شال سرخ که نشان از علاقه دنیزلی به پرسپولیس داشت.
شال معروف کسی شبیه بیلسا
در نیمفصل دوم لیگ دوازدهم، یحیی گلمحمدی سرمربی پرسپولیس شد. او یک عادت جذاب داشت که هواداران از انجامش توسط یحیی لذت میبردند چرا که در همه بازیهای پرسپولیس با یک شال سرخرنگ روی نیمکت مینشست. یحیی مربی باکلاسی برای پرسپولیس بود. اهل دعوا و درگیری نبود و با آرامش، تیمش را هدایت میکرد اما دوست داشت گاهی اوقات شبیه «مارچلو بیلسا» مربی سرشناس آرژانتینی، گاهی همان لب خط روی زانو بنشیند. تیم یحیی پرستاره بود اما به اندازه تیم برانکو تهاجمی بازی نمیکرد با این حال، در امتیازگیری عملکرد بهتری نسبت به مانوئل ژوزه داشت.
علی دایی و شالی که همراه نمیآورد
علی دایی وقتی در فصل دوازدهم سرمربی تیم شد، یک شال قرمز رنگ داشت که در دیماه روی شانهاش میانداخت اما این کار را خیلی کم انجام داد. شاید برای یکی، دو بازی و شاید یادش میرفت این شال را همیشه با خودش به استادیوم بیاورد. دایی یکی از آن مربیانی است که همیشه مورد توجه هواداران پرسپولیس بوده و هنوز هم شانس زیادی دارد تا به نیمکت این تیم برگردد.
و حالا شال سرخ یک پروفسور
حالا برانکو ایوانکوویچ یک شال سرخرنگ دارد که جدیداً آن را روی دوش میاندازد و با این شال، تیمش را هدایت میکند. برانکو میداند هواداران پرسپولیس، چقدر به رنگ تیمشان علاقه دارند و به همین علت، یک شال قرمز تهیه کرده تا در زمان بازیهای پرسپولیس، آن را روی دوشش بیندازد. با این کار، محبوبیت پروفسور در تیم چند برابر بیشتر شده است. این شال، تنها نشانه تشابه بین او و سایر مربیان پرسپولیس است وگرنه خیلی سخت بتوانیم تیم جذاب او را با تیم سالهای قبل مقایسه کنیم.
دیدگاهتان را بنویسید