دو گلی که پرسپولیس به ذوبآهن زد- و نحوه گل زدن- مهمتر است یا دو گلی که تیم ذوبآهن وارد دروازه مهمان خوشنقش و خوشاستیلش کرد؟ باخت سپاهان به فولاد ناباورانهتر بود یا مغلوب شدن تیم سایپا که درست در دقیقه 90 کم آوردنش کار دستش داد و باعث پیروزی دیرهنگام و خوبهنگام استقلال خوزستان شد؟
تکرار پیروزیهای «جفتی» و دوقلوی دیار خراسان که برای بار دوم هر دو بردند از اهمیت بیشتری برخوردار است یا دومین شکست و باخت مکرر صبای قم، این بار در خود قم و مقابل راهآهن یزدان؟
از کجا باید گفت؟ از تساوی یک - یک استقلال تهران در شهر تهران و برابر استقلال اهواز یا حکایت روز نوزدهم را باید از تراکتورسازی روایت کرد؟
در مشهد، سیاهجامگان تیم دوم شهر تبریز را وادار به تسلیم و وانهادن هر 3 امتیاز بازی میکند!
در تبریز تیم اول شهر تبریز بدون هیچ نشانی از خودش، مسابقه خانگی را با شکست آغاز کرده و با شکست «امضا» شدهای به پایان میبرد! شکست تراکتورسازان امضای تراکتورسازی را بر پای خود دارد! تیمی که بازیکن دارد ولی بازی را درنمیآورد! تیمی که بازیکن دارد اما بازی ندارد!
تیمی که بازیکنانش اغلب و بیشتر مردانی درجه اول و پرمایه و ماهرند اما «تیمیات» ندارند! تیمی که روی کاغذ صاحب همه عناصر لازم هست اما درون زمین چیز دندانگیری نه رو میکند و نه کاری که کاری باشد از پیش میبرد! حکایت آتش سرد! حکایت اخگرهای بیفروغ! حکایت دل بستن به واهی! حکایت آب در هاون کوبیدن! حکایت بازی را از دست دادن!
حکایت بازیکنانی که «کار را درنمیآورند!» حکایت بیاثر شدن چند باره «فرمولی» که روزی روزگاری، مؤثر، فایدهمند و کارساز بود! حکایت تن دادن به تغییر!
تراکتور بدجوری باخت تا پدیده خوبجوری برنده شود! آیا تراکتورسازی که هنوز هم روی کاغذ امید به بالانشینی و حتی قهرمانی دارد خودش را حلاجی میکند؟ آیا تراکتور از خودش و از باخت اخیرش برای آنکه باخت آخرش باشد درسهای لازم را میگیرد؟
آیا تراکتور به این نتیجه رسیده که سروش رفیعی، بازیکن نیمکتها نیست؟ و بختیار رحمانی هم!
آیا تراکتور، مهدی شریفی امروز را، همان مهاجم تمامکنندهای میداند که بود؟
آیاها، اگرها، اماها و انواع پرسشها پرتعدادند! آیا پاسخی و پاسخگویی نیز هست؟
استقلال باشد وقتی دیگر
از استقلال تهران که هنوز هم در لباس پیشآهنگی بالاتر از بقیه نشسته است - و البته بیشتر هم نشسته بازی میکند - هم باید گذشت و هم نباید گذشت! صدرنشین این چه حالی است که دارد! پیشتاز چرا تاخت نمیآورد و چرا نمیتازد؟ اول امید ابراهیمی، دوم روزبه چشمی! در غیاب رحمتی، لقمه دندانگیری نمییابیم، کمی هم هرایر مکویان! ترقی وارونه، اپیدمی شده است، چرا؟
استقلال را به استقلال اسمیاش و به اسم این روزهای بیمسمایش بسپاریم و بپردازیم به دو خوب هفته! بپردازیم به پرسپولیس و ذوبآهن که خوبترها و خوبترینهای رفته بودند! نه پرسپولیس و نه ذوبآهن قدمی عقب نکشیدند! این دو یک بار دیگر نشان دادند که خوب بودن و بهترین شدن ربطی به بردن و نباختن و حتی نبردن و باختن ندارد!
میتوان نبرد اما خوب بود! میتوان عقب افتاد اما خوب بازی کرد! میتوان یک برد تمامعیار را از دست داد، میتوان پنالتی را هدر داد و تلف کرد، میتوان مثل تیمهای دبستانی، اجازه ارسال و مجوز سر زدن و با بیعملی مجال گلزنی به حریف داد اما خوب، تمیز، چشمنواز، دلپسند و مطابق سلیقه عالی تماشاگران بازی کرد!
میتوان دو بازی پشت سر هم مثل پرسپولیس و مثل ذوبآهن بازی کرد! مساوی اما قشنگ! برابر اما شیرین! میتوان جوری بازی کرد - مثل پرسپولیس و مثل ذوبآهن - که مردم از ته دل بخندند! که هیچکس به امتیازهای از دست رفته فکر نکند!
یک سؤال از یحیی!
چرا مسعود حسنزاده و چرا مرتضی تبریزی از اول وارد بازی نشدند؟
غیبت این دو به چه قیمتی داشت تمام میشد؟
ذوبآهن با این دو، تیم قویتر و تیم کاملتری است یا بدون اینان؟
خواستاندیشی مذموم است یا ممدوح؟
پرسش از برانکو!
درباره گل دوم ذوبیها چه نظری داری؟
چرا دفاع چپ پرسپولیس به این راحتی «دور میخورد» و مجال ارسال میدهد؟
وظیفه دفاع وسطهای بلندبالا و سرزن تیم شما هنگام سانتر کردن حریفان چیست؟
چرا پرسپولیس از یک «سوراخ» این همه گزیده میشود و گلهای یکشکل و یکجور و ناجور میخورد؟
آقای برانکو! بیعمل و هیچکاره شدن بس است!
آقای برانکو! تیم شما در دفاع عمومی هم نگاهی دارد به سیستم علیاصغری!
دیدگاهتان را بنویسید