خدمتی که هنوز هم نه تنها استقلال بلکه فوتبال ایران دارد نان آن را میخورد اما چه سود که تا وقتی احدی بیمار نشده بود، هیچکس حتی خود بازیکنانی که احدی آنها را در سطح اول فوتبال کشور مطرح کرده بود نیز سراغی از او نمیگرفتند.
استارت با کمترین امکانات
احدی سال 78 وارد جرگه مربیگری شد و تیم امید استقلال را دست گرفت. در آن مقطع امکانات واقعاً برای تیمهای پایهای کم بود (هرچند که الان هم زیاد نیست) و همه چیز در زمین شماره 2 مرغوبکار خلاصه میشد اما احدی در همان فصل اول حضورش در تیم امید استقلال جوهر نشان داد و حاصل تلاشش شد قهرمانی این تیم در پیکارهای قهرمانی امیدهای تهران و برتری در دربی امیدها. آبیپوشان بعد از بالغ بر یک دهه در رده سنی امیدها قهرمان شدند و همانجا بود که برای اولین بار نام بازیکنانی همچون خسرو حیدری، سعید بیگی، میثم منیعی، فرزاد آشوبی، رامین محرمنژاد و پیروز قربانی برای اولین بار به گوش پورحیدری و مظلومی خورد.
نسل طلایی
احدی از سال 78 تا 80 سرمربی تیم امید استقلال بود و در مقطعی حاصل زحمات او و صمد مرفاوی (سرمربی وقت تیم جوانان استقلال) باعث معرفی نسلی طلایی به استقلال شد. از وحید طالبلو گرفته تا امیرحسین صادقی، آندرانیک تیموریان و مجتبی جباری جملگی در این تیم بودند و حاصل این تلاش شد 3 قهرمانی در باشگاههای تهران، قهرمانی و نایبقهرمانی در امیدهای کشور و...
با نگاهی سرانگشتی متوجه میشویم رضا احدی با همان تیمی که ساخت، چقدر بازیکن ارزشمند تحویل تیم ملی داد؛ نفراتی که بعضی از آنها حتی سابقه دو بار حضور در جام جهانی را هم یدک میکشند. البته افسوس که بعضی از شاگردانش در روزهایی که بیمار بود، سراغی از او نگرفتند...
از آن تیم تا این آکادمی
احدی سال 80 جدا شد و دیگر در استقلال پستی نگرفت. پس از آنکه رفت، تماسها با او کم و کمتر شد به طوری که پس از چند سال که بازیکنان ساخته شده توسط او به بلوغ بازیگری رسیده بودند، هیچکس از داخل باشگاه استقلال سراغی از او نمیگرفت و نمیگفت که این همه مهره خوب توسط چه کسی ساخته و پرداخته شده بودند.
حالا که احدی رفته و جسمش امروز زیر خروارها خاک قرار میگیرد اما کاش در کنار یاد کردن از خوبیهای این عزیز، مدیران استقلال به این سؤال فنی هم جواب بدهند که آکادمی استقلال طی 14 سال اخیر آیا به اندازه نصف آن سه سالی که احدی بر مسند کار بود، بازیکن تحویل تیم ملی (یا حتی خود استقلال) داده است؟ این سؤالی است که اگر مدیران استقلال با صداقت و صراحت به آن جواب بدهند، بدون شک حقایق بسیاری نه برای ما که برای خودشان روشن میشود و شاید اینطوری بیش از پیش متوجه زحمات فردی شوند که قدردان کارش نبودند.
دیدگاهتان را بنویسید