سناریوهای نانوشته برای بازارسازی فولاد/ تاکتیک های اساسی برای ذوب یخ معاملات فولادی
دنیای معدن - رکود بازار فولاد در حالی باعث انباشت محصولات تولیدی در انبار فولادسازان داخلی شده که با توجه به توقف ساخت و سازها در شرایط فعلی، راه های دیگری را می توان برای رونق بازار فولاد پیشنهاد داد.
با کاهش ساخت و ساز و توقف پروژه های عمرانی در دو سال اخیر، صنعت فولاد، سیمان و کاشی و سرامیک نیز به کما رفت اما با پایین آمدن بهای جهانی سنگ آهن که روزهای پاییزی فولاد ورق خورد و یخبندان زمستانی برای معاملات آن در بازار داخلی فرا رسید. با وجود چنین شرایطی پایان سال گذشته دولت از طرح جامع فولادی رونمایی کرد که در آن برای سه برابر شدن ظرفیت تولید به حدود 60 میلیون تن برنامه ریزی 10 ساله ای ترسیم شده است.
بسیاری از صاحب نظران عرصه فولاد معتقدند در مقطع فعلی تولیدکنندگان فولاد برای تامین زیرساخت های اصلی خود با مشکلات عدیده ای روبه رو هستند و با توجه به این موضوع نمی توان چنین هدفگذاری کرد. شاید منظور کارشناسان این باشد که بسیاری از طرح های فولادی دولت مشکل جانمایی دارند و برای تامین مواد اولیه چالش های بسیاری پیش روی آنها است اما به هر حال طرح جامع دولت برای فولادسازی صادرات محور نوشته شده و علاوه بر تامین نیاز داخلی قرار است بسیاری از بازارهای صادراتی را از آن خود کند. اما واقعا چنین امری قابل تحقق است؟
این روزها در شرایطی که رکود اقتصادی چین تولیدات صنعتی این کشور را در قالب دامپینگ روانه بازار فولاد ایران کرده، دامپینگ داخلی فولادسازان هم شکل گرفته که از آغاز سال چنین سیاست گذاری در نحوه عرضه بسیاری از شرکت های دولتی فولادساز دیده شد.
کارشناسان بر این باورند که صنعت فولاد کشور بهتر است برای خروج از رکود اقدام به بازارسازی کند. به اعتقاد آنها فولادسازان کشور بهتر است در کنار فعالیت های خود خطوط تولید محصولات جدید فولادی که نیاز کشور به آن ها از طریق واردات شکل می گیرد را ایجاد کرده و این محصولات را نیز به بازار عرضه کنند. یکی از پیشنهادها این است که شرکت بزرگی نظیر فولاد مبارکه که هم اکنون 5.7 میلیون تن فولاد تولید می کند، خط تولید ورق خودرو را نیز در خود ایجاد کرده و کشور را از واردات این محصول بی نیاز کند. از این طریق می تواند بازار داخلی را به اختیار خود آورد و تقاضای ثابت خودروسازان از آن خود کند.
دیدگاهتان را بنویسید