احیای صنایع راهبردی با تکیه بر توان داخلی و واردات هدفمند
دنیای معدن: اکبر رنجبرزاده، نماینده اسدآباد، در گفتوگو با ایراسین با اشاره به تجربه چند دههای اقتصاد ایران در عبور از فشارهای خارجی تأکید کرد: احیای سریع صنایعی مانند فولاد مبارکه زمانی محقق میشود که سه محور کلیدی یعنی اولویت تولید داخلی، استفاده حداکثری از ظرفیتهای کشور و مدیریت محدود و هدفمند واردات بهصورت همزمان دنبال شود.
او با بیان اینکه فولاد مبارکه نمونه بارز یک صنعت بومی و راهبردی است، بر ضرورت حمایتهای حقوقی، اداری و بهویژه مالیاتی برای تسریع بازسازی و بازگشت این مجموعه به ظرفیت کامل تأکید کرد.
اکبر رنجبرزاده، نماینده مردم اسدآباد در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس در گفتوگو با خبرنگار ایراسین با اشاره به تجربه چند دههای اقتصاد ایران در مواجهه با فشارهای بیرونی، تأکید کرد: طی حدود ۴۷ سال گذشته کشور ما در شرایطی قرار داشته که همواره با تحریمها، جنگها و انواع منازعات اقتصادی و سیاسی روبهرو بوده است. همین شرایط باعث شد بسیاری از صنایع کشور به سمت بومیسازی حرکت کنند و امروز بخش قابل توجهی از توان صنعتی ایران بر پایه ظرفیتهای داخلی شکل گرفته است.
وی در همین زمینه به صنعت فولاد اشاره کرد و گفت: مجموعهای مانند فولاد مبارکه نهتنها وابستگی جدی به واردات نداشته، بلکه بهعنوان یک صنعت بومی و راهبردی در کشور شناخته میشود. این مجموعه در سالهای گذشته یکی از موتورهای محرک اقتصاد ایران بوده و با تولید گسترده و صادرات محصولات فولادی به بازارهای مختلف، نقش مهمی در ارزآوری و تقویت اقتصاد ملی ایفا کرده است.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس ادامه داد: طبیعی است که اگر چنین صنعتی در مقطعی با آسیب یا تهدید مواجه شود، باید برای بازگشت آن به شرایط پایدار برنامهریزی دقیق و واقعبینانه انجام شود. در گام نخست لازم است حداکثر استفاده از ظرفیتهای داخلی صورت گیرد؛ یعنی هم از توان نیروی انسانی و متخصصان داخلی بهره گرفته شود و هم از منابع و موجودی انبارها برای ایجاد تعادل در بازار استفاده شود.
مدیریت هوشمند بازار داخلی
رنجبرزاده با تأکید بر مدیریت هوشمند بازار افزود: در صورتی که بخشی از نیاز بازار از طریق تولید داخلی و ذخایر موجود قابل تأمین نباشد، میتوان بهصورت هدفمند و مدیریتشده از ظرفیت کشورهای همسایه استفاده کرد. ایران با حدود ۱۵ کشور همسایه همکاری مشترک دارد و این امکان وجود دارد که از مسیرهای زمینی و تجاری موجود، واردات محدودی برای تأمین کسری بازار انجام شود. البته این واردات باید با حجم مشخص و برنامهریزیشده صورت گیرد تا بازار دچار التهاب نشود.
وی تصریح کرد: این رویکرد باید موقتی باشد؛ به این معنا که تا زمان بازسازی و بازگشت کامل ظرفیت تولید در صنایعی مانند فولادمبارکه، از این ابزار استفاده شود و پس از آن با احیای توان تولید داخلی، سهم بازار دوباره در اختیار تولیدکنندگان داخلی قرار گیرد.
نماینده مردم اسدآباد در مجلس در ادامه به ضرورت حمایتهای سیاستی و قانونی از صنایع آسیبدیده اشاره کرد و گفت: در چنین شرایطی دولت و سایر نهادهای تصمیمگیر باید از منظر حقوقی، اداری، اجتماعی و کارشناسی حمایتهای لازم را از صنایع بزرگ و راهبردی کشور به عمل آورند تا فرآیند بازسازی آنها با سرعت بیشتری انجام شود.
رنجبرزاده همچنین یکی از مهمترین ابزارهای حمایتی را سیاستهای مالیاتی دانست و اظهار کرد: میتوان برای صنایعی که در اثر شرایط خاص دچار آسیب شدهاند، تسهیلات و امتیازاتی در نظر گرفت. بهعنوان نمونه، اعطای تنفس مالیاتی ششماهه تا یکساله میتواند فشار مالی بر این صنایع را کاهش دهد و امکان تمرکز آنها بر بازسازی خطوط تولید و بازگشت به ظرفیت کامل را فراهم کند.
وی در جمعبندی تصریح کرد: راهبرد اصلی در این مسیر باید بر سه محور استوار باشد؛ نخست حفظ اولویت تولید داخلی، دوم استفاده حداکثری از ظرفیتهای موجود کشور از جمله نیروی انسانی و ذخایر انبارها و سوم مدیریت محدود و هدفمند واردات برای جلوگیری از ایجاد کمبود در بازار. به گفته رنجبرزاده، در کنار این اقدامات، حمایتهای مالیاتی و حقوقی میتواند به احیای سریعتر صنایع مهمی مانند فولاد مبارکه و تداوم نقش آنها در اقتصاد ملی کمک کند.
دیدگاهتان را بنویسید