این روزها اخبار مربوط به تحولات الرمادی دل هر انسان آزاده ای را به درد می آورد. انتشار اخبار مربوط به سقوط شهر الرمادی و تصرف آن به دست نیروهای داعش نشان دهنده بحرانی است که این شهر و مناطق اطراف آن را فرا گرفته است. بدیهی است که مقابله با این بحران نیازمند مدیریتی موثر و فوری است. عدم توجه دولت و برخی نیروهای نظامی عراقی نسبت به اهمیت نقش نیروهای مردمی در عملیاتهای گسترده قبلی ( که به پیروزی های گسترده و بازپسگیری مناطق تحت تصرف داعش انجامید ) تاثیر بسزایی در سقوط الرمادی داشته است.
درگیری در شهر الرمادی که برخی از گزارش ها از سقوط این شهر توسط گروهک تروریستی داعش حکایت دارد بار دیگر نقش نیروهای مردمی در آزاد سازی مناطق تحت اشغال را بیش از بیش روشن کرد.پس از اینکه داعش در تابستان سال ۲۰۱۴ با همسویی عناصری همچون آثیل النجیفی استاندار فراری نینوا موصل را به اشغال خود درآورد اینک این گروهک تلاش دارد بر الرمادی مرکز استان الانبار نیز غلبه کند. صهیب الراوی استاندار استان الانبار عراق در گفتگو با شبکه تلویزیونی الحدث اعلام کرده است : شرق الرمادی و منطقه الجویبه تحت سیطره نیروهای امنیتی عراق قرار دارد. در برخی از مناطق در حومه الرمادی نیز درگیری وجود دارد اما بیشتر مناطق الرمادی و مرکز این شهر اکنون تحت سیطره تروریست ها قرار دارد.
«حیدر العبادی» نخستوزیر عراق از نیروهای بسیج مردمی خواسته است برای آزادسازی این منطقه از چنگال تروریستها، وارد الانبار شوند.نیروهای مردمی برگرفته از فتوای آیت الله سیستانی صحنه های بی بدیلی خلق کردند و آثار جانفشانی آنها در آمرلی، جرف الصخر و دیالی و العلم، الدور و تکریت موجود است.اما به همین اندازه که نیروهای مردمی جانفشانی کردند توطئه ها هم به موازات آن وجود داشته است.الحشد الشعبی یا الحشد الوطنی(بسیج مردمی یا ملی) به عنوان نیروهای نظامی مردمی وابسته به موسسات امنیتی عراق شناخته می شوند.علاوه بر مردم عادی که تحت آموزش های نظامی قرار گرفته اند.
گروه های مقاومت اسلامی از جمله سازمان بدر که قبلاً سابقه مبارزاتی داشته اند و عصائب اهل الحق و گردان های صلح وابسته به جریان صدر و گردان های حزب الله عراق و برخی دیگر از واحدهای نظامی حضور دارند.همچنین عشایر سنی استان های صلاح الدین و نینوا نیز حضور دارند.همانطور که گفتیم نیروهای مردمی در هر کارزایی موفق عمل کرده اند اما مشکل زمانی رخ داد که اتهاماتی به این نیروهای خودجوش و بسیج مردمی زده شد و حیدر العبادی که در راستای سیاست های درهای باز خود نمی خواهد هیچ طرف داخلی و خارجی را از خود برنجاند دستور داد که نیروهای مردمی از برخی مناطق خارج شود.به عبارت بهتر، نخست وزیر عراق سیاست خوبی را در قبال نیروهای مردمی و حشد شعبی پیش نگرفت و همین مسئله سبب شد تا این نیروهای موثر تا حدود زیادی در میدان مقابله با داعش محدود شوند.
در حال حاضر تنها راه غلبه بر داعش ،احیای کامل این نیروها و دادن اختیار و ابتکار عمل به آنهاست. در این خصوص لازم است حیدر العبادی نخست وزیر عراق مشی گذشته خود در تقابل نسبی با این گروهها را اصلاح نموده و به حمایت مطلق از آنها روی آورد. بدیهی است که غلبه بر نیروهای تکفیری وابسته به غرب و آل سعود در سایه همین حمایت و همکاری صورت خواهد پذیرفت. تلاش آمریکا و برخی بدخواهان عراق برای حذف نیروهای حشد شعبی از معادله نبرد موضوعی نیست که بتوان در قبال آن ساده انگاری کرد.
بدیهی است که یکی از اصلی ترین دلایل فشار غرب و برخی کشورهای عربی منطقه نظیر عربستان به حیدر العبادی در خصوص حذف حشد شعبی در صحنه مبارزه با داعش، نگرانی آل سعود و آمریکا نسبت به نابودی گروههای تکفیری می باشد. از این رو نخست وزیر عراق باید با اتکا به عزم و اراده ای که در داخل کشورش مبنی بر مبارزه تمام عیار با داعش و تکفیری ها وجود دارد مانع از تحقق اهداف و خواسته های غرب و آل سعود در صحنه منازعه با داعش شود.
دیدگاهتان را بنویسید