روز فرشتگان پرستار
دیروز روز پرستار بود و با شیوع بیماری کرونا در یک سال گذشته و کار طاقتفرسای پرستاران، این روز را پرشورتر به آنها تبریک گفتند. خیلیها از محبتها و فداکاریهای پرستاران در زمان بستریشان نوشتند و از بقیه خواستند برای کمک به پرستاران و کادر درمان نکات بهداشتی را رعایت کنند: «برای تمام فرشتگان درمانی سرزمینم و تمام این کره خاکی، سر تعظیم فرود میآورم.»، «دخترعموی عزیزم یک ساله که تو بخش مراقبتهای ویژه کرونایی با دل و جون داره زحمت میکشه.
حتی بارها شده چندین هفته نتونسته خانوادهشو ببینه. خستگی از صورتش مشخصه اما همچنان تو همون بخش مشغوله. آرزوی سلامتی دارم برای تمام پرستاران عزیز و دخترعموی عزیزم»، «شما هر روز خودتان را در معرض آسیب و صدمه قرار میدهید تا ما را بدون هیچ گله و شکایتی نجات دهید. شما حقیقتاً جواهری ارزنده هستید.»، «کسی که وقت سحر سختکوش و بیدار است فرشتهایاست که نام خوشش پرستار است...سلامتی وجودش بخواهم از یزدان یقین که حافظ او، ذات پاک دادار است»، «مریضِ رنجورِ رو تختِ بیمارستان واقعاً از شدت درد پرستار رو ناجی خودش میبینه! رحمت خدا بر پرستاری که به مریضش سر میزنه و برخورد قهری نداره، مهربانی هیچ چیزی رو از هیچکس کم نمیکنه. همه چیز پروتکل کاری و آییننامه اجرایی نیست»، «پرستاران و کادر درمان یلدای مارا مبارک میسازند.... خدا حفظتان کند از مسئولان خواهش میکنم که تو روز پرستار نمیخواد کادو بدین به پرستارها. به جاش یه کم فرهنگسازی کنین و اینو بین مردم جا بندازین که سِرُم مریض که تموم میشه، هوا نمیره تو رگ. که روزی ۶۰ بار همراههای مریضا بگن وای سرم مریضم تموم شده چرا نمیاین»، «در سالی که گذشت صدها پرستار رو از دست دادیم. سالِ قبل اونا شاد و سالم کنار خانوادههاشون بودن و داشتن تبریکها و هدیههای روز پرستار رو دریافت میکردن. بیایید بهخاطر حفظ جون خودمون و کادر درمان ماسک بزنیم و تا حد ممکن در خانه بمانیم.»، «زحمات شما در این یک سال کرونایی با هیچچیز قابل جبران نیست. بهعنوان یک عضو کوچک این سرزمین و بهعنوان کسی که فرزند یک مادر پرستار هست و از نزدیک سختیها رو میبینه تمام قد در مقابل شما سرخم میکنم و قدردان زحماتتون هستم»، «شما نمیخواد روز پرستار رو تبریک بگی؛بشین توی خونه، دورهمی نگیر و «کرونا پخشکن» نباشین. پرستارها به رعایت شما بیشتر نیاز دارن تا تبریکاتون.»، «وقتی پسرم زودتر از موعد به دنیا اومد با استرس شدیدی مواجه شدم. اگر لطف خدا و مهربونی بعضی پرستارها نبود قطعاً اون روزها سختتر میگذشت. تا چند سال هر سال روز پرستار زنگ میزدم nicu (بخش مراقبتهای ویژه نوزادان نارس) و بهشون تبریک میگفتم، همیشه چهره و نگاه پرمهرشون تو خاطرم هست و دعاگوشون هستم.»/ایران آنلاین
دیدگاهتان را بنویسید