اجرای مدیریت اوپکی درتولید سیمان
دنیای معدن - ایران طی 10 سال به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان سیمان تبدیل شد اما در چند سال اخیر صنعت سیمان حال و روز خوبی ندارد و سیمان و کلینکر زیادی در کف کارخانه مانده است .
سیمانی ها به عنوان یک صنعت مادر ناچار به حفظ قدرت تولید خود حتی در شرایط فعلی بازار هستند و در این راستا راه های زیادی را آزموده اند و پروژه های متفاوتی را اجرا کردند، از جایگزینی سیمان به جای آسفالت جاده ها برای افزایش مصرف گرفته تا محدودیت تولید کلینکر برای به حداقل رساندن تولید و عرضه تا از روند مخربی که عرضه و تقاضای سیمان در بازار پیدا کرده کمی بکاهند. این راه ها اگرچه تا حدی توانست به حفظ نقدینگی سیمانی ها کمک کند اما درنهایت راه حل دائمی برای مشکل سیمانی ها محسوب نمی شد. این در حالی است که سیمانی ها در تازه ترین تصمیم خود برای سال آینده تولید به صورت سهمیه بندی شده را مدنظر قرار داده و قصد دارند در سال آینده محصولات خود را متناسب با نیاز جامعه تولید کنند؛
موضوعی که هر چند به اعتقاد مدیران سیمانی مسئله ای درون صنفی است اما باید دید آیا این روش از مشکلات این صنعت در سال جدید خواهد کاست و آیا اعمال این روش در برخی برهه زمینه نوسانات قیمتی را فراهم خواهد کرد؟ انجمن سیمان را خمیرمایه توسعه کشور شناخته و می گوید: در حال حاضر وضعیت مسکن مناسب نیست و از طرفی مصرف سیمان وابستگی مستقیمی به میزان ساخت وساز مسکن و پروژه های عمرانی در کشور دارد،
به طوری که 65 تا 75درصد مصرف سیمان را به خود اختصاص می دهد، با این حال سیمان تولیدی کشور با نبود بازار مصرف مواجه است . وی اضافه می کند: ما برای سال آینده نمی توانیم برای برنامه های عمرانی و مصرف سیمان در این پروژه ها اقدام خاصی کنیم . در بحث مسکن هم امسال در شهرهای مختلف از جمله تهران با افت شدید جوازهای ساخت وساز رو به رو بوده ایم و این در شرایطی است که عمده مصرف سیمان ما در بخش مسکن است و خود این افت نشان می دهد چشم انداز ما در ماه های ابتدایی سال 94 و حداقل تا 6 ماه اول نمی تواند روشن باشد. وی ادامه می دهد:
به همین دلیل تصمیم اصلی ما این است که کنترل تولید بگذاریم زیرا سیمان و تولید آن ثروت ملی است و وقتی ما می گوییم با حدود 18میلیون تن سیمان تولیدشده و روی زمین مانده رو به رو هستیم یعنی تولید 4ماه را نفروخته ایم و سرمایه در گردشی که نیاز داریم روی زمین است ؛ پس تصمیم اصلی ما کاهش تولید و سهمیه بندی است البته به میزانی که نه به تولید ثروت ملی ضرر بزند و نه به کارخانجات تولید و در این شرایط بانک ها و دولت نیز باید از صنعت سیمان حمایت کنند. می دهد و به می گوید: ما می خواهیم میزان تولید سیمان را بر اساس نیاز جامعه کنترل کنیم نه اینکه تولید را سهمیه بندی کنیم چراکه نمی خواهیم تولیدی انجام شود و بماند و با کیفیت سیمان کاهش پیدا کند.
وی معتقد است : میزان مصرف 11 ماهه سیمان در سال جاری استخراج شده و تقریبا میزان مصرف سال آینده نیز مشخص شده و بعید می دانیم تمام ظرفیت سیمان تولیدشده مصرف شود بنابر این باید تولید کلی را کاهش دهیم . این تصمیم در انجمن سیمان گرفته شد و اعضای انجمن که برخی مدیران عامل هلدینگ های سیمانی هستند و بر 80درصد صنعت سیمان احاطه دارند این تصمیم را به زیرمجموعه های خود اعلام می کنند.
وی ادامه می دهد: تصمیمات انجمن براساس منافع صنعت و تولید است چراکه سیمان یک صنعت استراتژیک است و این روزها به دلیل رکود حاکم بر این حوزه دچار مشکل نقدینگی است و در حال حاضر با حجم زیاد سیمان باقیمانده بر کف کارخانه مواجه هستیم و ناچاریم برای حفظ موقعیت و صیانت از تولید، تصمیم های کنترلی بر تولید داشته باشیم تا میزان عرضه با نیاز بازار بخواند. شیخان با اشاره به اینکه این تصمیمی درون گروهی است و درباره آن با دولت یا مجلس بحث خاصی نداشتیم ، اظهار می دارد: با این حال صنعت سیمان با وزارت صنعت ، معدن و تجارت هماهنگ است و خصوصا شخص وزیر بر مسائل و مشکلات سیمانی ها اشراف کامل دارند و سال ها است از این صنعت حمایت کرده اند. این صنعت از تداوم حمایت های دولت و مجلس بی نیاز نیست .
وی در پاسخ به این سوال که باوجود فصل زمستانی که بارندگی چندانی نداشت ، مصرف سیمان در پایان فصل سرما تحرک مثبتی داشته یا خیر می گوید: خیر تحرک مثبت چندانی نداشتیم و با اینکه قیمت سیمان فله در حدود 100هزار تومان و پاکتی 120هزار تومان است می بینیم در عمل سیمان با اختلاف قابل توجهی ، زیر این قیمت در بازار توزیع می شود. مصرف سیمان ارتباط مستقیمی با انجام پروژه های عمرانی و ساخت وساز مسکن دارد و از آنجا که شعاع اقتصادی توزیع سیمان از هر کارخانه 300 کیلومتر است ، وقتی در این محدوده ساخت وساز کم شود در برنامه های تولید محدودیت هایی ایجاد می شود. محمد متشرع اضافه می کند: برای حل این مشکل یا باید بازار جدید داخلی یا خارجی ایجاد کرد یا تولید را کاهش داد. سیاست کاهش تولید سیمان در صنایع سیمان مانند سیاستگذاری های اوپک است که در زمانی که شرایط بازار خوب نیست از تولید خود می کاهند.
وی می افزاید: امسال 90درصد از 100درصد ظرفیت تولید داشتیم در حالی که روند صنعت سیمان نیز تابع شرایطی از نظر ظرفیت تولید و انبار است و هنگامی که مقدار زیادی سیمان تولید شود و در کف کارخانه بماند چه دستوری در این زمینه باشد و چه نباشد خود به خود کارخانه ناچار به کاهش تولید است و در عمل امکان تولید وجود ندارد. سال 93 برخی کارخانه های ما به همین دلیل دوره تعطیلات خود را که هر سال 15 روز است تا 20 و 25 روز ادامه دادند تا میزان تولید و تقاضای بازار هماهنگ شود. وی ادامه می دهد: امسال رشد مصرف و تولید نسبت به سال قبل 2/3درصد کاهش پیدا کرده و راندمان تولید در سیمان حدود 85درصد و در تولید کلینکر 90درصد بوده است با این حال به دلیل بازار نامناسب مصرف داخل ، رشد صادرات سیمان مطلوب و کل صادرات 2/3درصد مثبت بوده که کمبود فروش سیمان در داخل را کمی جبران کرده است .
وی به تنوع سازی سیمان به عنوان یکی از راه حل های جبران کمبود تقاضا در بازار داخل اشاره می کند و می گوید: در حال حاضر 10 تا 12 نوع در کارخانه های داخلی سیمان تولید می شود که مصرف ویژه خود را دارند واحدهای تابعه هلدینگ فارس و خوزستان نیز که 18 کارخانه را در زیرمجموعه خود دارد حداقل 4 سال است کیفیت تولید برخی از آنها استانداردهای ای ام را پوشش می دهد. وی با اشاره به اینکه وضعیت برخی تولیدکنندگان سیمان که در نزدیکی مرزها بودند به دلیل امکان بازاریابی در خارج از مرزهای ایران بهتر بوده و توانسته اند به جای کلینکر، سیمان را که از ارزش افزوده بیشتری برخوردار است صادر کنند، اضافه می کند: با این حال روند کلی نشان می دهد صنعت سیمان به نسبت دیگر صنایع وضعیت و راندمان بدی نداشته ولی انتظار بهبود بهتری از اوضاع داشتیم . چنانکه در سال 93 به کشورهای سومالی ، مصر، عربستان ، امارات ، کویت ، قطر، گرجستان ، ارمنستان ، سوریه ، آذربایجان ، قزاقستان ، ترکمنستان ، پاکستان ، افغانستان ، قرقیزستان و تاجیکستان صادرات سیمان داشتیم .
دیدگاهتان را بنویسید