سنگ ایران با نام کشورهای دیگر ثبت میشود
دنیای معدن -همایش رویکرد صادراتمحور صنعت سنگ همزمان با افتتاح دوازدهمین نمایشگاه بینالمللی سنگ، معادن و صنایع وابسته اصفهان در اتاق بازرگانی اصفهان یکشنبه (۱۲ اردیبهشت) برگزار شد.
در این همایش رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت اصفهان گفت: باید با نشان(برند)سازی سنگ در افزایش صادرات تلاش کنیم، چراکه سنگ ایران به کشوری دیگر رفته و پس از برش به نام آن کشور ثبت میشود.
به گزارش مهر، اسرافیل احمدیه در همایش رویکرد صادراتمحور صنعت سنگ که همزمان با افتتاح دوازدهمین نمایشگاه بینالمللی سنگ، معادن و صنایع وابسته اصفهان در اتاق بازرگانی اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: با توجه به اینکه اصفهان قطب صنعت سنگ کشور است حدود ۲۴ معدن سنگ تزئینی در استان وجود دارد و این تعداد معدن حدود ۷ میلیون تن در سال استخراج میکنند.
وی با بیان اینکه صادرات سنگ از کشور ما از دنیا عقب مانده است، افزود: ما تنها حدود ۵ درصد بازار دنیا در صادرات را در دست داریم که آن هم به شکل سنگ خام صادر میشود.
رییس سازمان صنعت، معدن و تجارت اصفهان تاکید کرد: برای موفقیت در این عرصه باید صنعت سنگ را یک فرآیند از اکتشاف تا صادرات فرض کنیم تا در صادر کردن آن به خارج از کشور موفق عمل کنیم.
وی ادامه داد: اکنون با وجود ذخیره ۲/۳میلیارد تن ذخیره سنگهای تزئینی در کشور میتوانیم عملکرد بهتری در بخش اکتشاف داشته باشیم.
احمدیه با بیان اینکه تولیدات صنعت سنگ به کمتر از ۱۰۰ میلیون مترمربع در سال رسیده، اظهار کرد: ما جایگاهی در صنعت سنگ دنیا نداریم و باید با نشان(برند)سازی در همه ابعاد تلاش در افزایش صادرات داشته باشیم، چراکه اکنون سنگ ما بهصورت کوه به کشوری دیگر رفته و پس از برش به نام آن کشور ثبت شود.
جایگاه ویژه صنعت سنگ اصفهان در کشور
در ادامه این همایش رضا احمدی رییس انجمن صنفی کارفرمایی سنگبریهای اصفهان اظهار کرد: صنعت سنگ اصفهان جایگاه ویژهای در کشور دارد و در حال حاضر بیشترین میزان تولید سنگ کشور را در اصفهان داریم.
وی افزود: از ۶هزار واحد سنگبری کل کشور ۲هزار واحد در اصفهان قرار دارد که این میزان ۵۰درصد از تولیدات کشور را تامین میکند.
رییس انجمن صنفی کارفرمایی سنگبریهای اصفهان با بیان اینکه درخواست مصرف بازار داخلی بهویژه پس از جنگ تحمیلی تا حد زیادی مانع پیشروی به سمت صادرات بوده است، ابراز کرد: پروانههای صادرشده در سال ۹۴ در شهرداری حدود یکسوم کاهش داشته که یک بحران را در سطح کشور کلید میزند.
وی ادامه داد: با توجه به ظرفیت کشور بهویژه اصفهان و با توجه به رفع تحریمها راهی به جز صادرات نداریم و نیاز به برنامهریزی جامع برای رسیدن به اهداف بزرگ ضروری است.
احمدی با بیان اینکه نداشتن برنامه صحیح موجب تصمیمهای شتابزده در بخش خصوصی و دولتی با فرارسیدن معضلات شده است، گفت: برای مثال در صنعت سنگ با ورود سنگ چینی و توان رقابت نداشتن با آن حدود سهچهارم سنگبریهای گرانیت تغییر روش دادند و به سمت سنگ نرم (تراورتن) رفتند و این مسائل موجب ایجاد قیمت کاذب در صنعت سنگ میشود.
وی گفت: در بخش دولتی در ۳۰ سال اخیر شاهد بسیاری از قانونهایی هستیم که در دورههای مختلف تغییر، اصلاح و یا عوض میشوند و بدین شکل بخشی از صنعت ورشکسته میشود.
احمدی رفع موانع صادرات در کشور را ضروری دانست و گفت: همچنین اصلاح قوانین صادرات و گمرکی و تشویق به سمت صادرات و بنیان نهادن تشکلهای صادراتی بهویژه در صنعت سنگ امری لازمالاجراست.
وی با بیان اینکه سالانه ۵۰ تا ۱۰۰ فناوری سنگ در کشور بروز میشود، گفت: با این وجود همه زنجیره اقداماتی که انجام میشود پس از فرآوری متوقف خواهد شد و متاسفانه در این راستا تیم صادراتی که نبض این فرآیند را در دست بگیرد در کشور نداریم.
احمدی با بیان اینکه صادرات شخصی برای منافع زودگذر به این صنعت ضربه میزند، گفت: در اصفهان باید مجموعهای با عنوان انجمن صادرکنندگان صنعت سنگ کلید زده شود تا مشکلات موجود رفع شود. وی با اشاره به اینکه آموزشهایی در صنعت سنگ ازجمله معادن، فرآوری و ماشینسازی برای تغییر از شکل سنتی ضرورت دارد، گفت: برای مثال اکنون دنیا به سمت مصالح ساختمانی خشک حرکت کرده و باید در این راستا کشور نیز به فناوری روز مجهز شود. احمدی با اشاره به ظرفیتهای خوب ایران در زمینه صنعت سنگ مانند وجود معادن غنی سنگهای تزئینی با طیف ۵۰۰رنگ گفت: ایجاد بازارچههای مرزی تخصصی برای صادرات، تخصیص کمک بانکی و نوسازی و بازسازی صنعت سنگ از اقداماتی است که باید به آنها توجه شود.
به استانداردهای جهانی نرسیدهایم
رییس کانون کارفرمایی سنگ ایران نیز در این همایش گفت: بیش از ۹۰درصد مشکلات و مسائل بنگاههای اقتصادی مانند هم هستند و نیاز به تصمیمگیری و رسیدگی ردههای بالای کشور دارند.
خداداد غیاثوند در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: اگر این مشکلات به طور واقعی مورد توجه قرار نگیرد و قانونگذاران به دنبال رفع مشکلات آن نباشند، بخش خصوصی نیز به تبع این مشکلات کاری از پیش نخواهد برد. وی با بیان اینکه ایران پس از چین بزرگترین مصرفکننده داخلی است، گفت: تولیدکنندگان در حال حاضر به واسطه سیاست نگاه به مصرف داخلی اهتمام به تولید سنگ کردهاند، بهطوریکه در زمان و شرایط اقتصادی مناسب، سنگبریها بهطور مناسب فعالیت میکردند و زمانی که بازار ساختوساز در دورهای در شرایط رکود به سر میبرد، سنگبریها نیز با مشکل مواجه شدند، با هر رونق و رکودی صنعت سنگ کشور دارای فراز و فرود میشود. با این روش سنتی و نگاه به ساختوساز داخل، نمیتوان پیش رفت و باید نگاه به سمت صادرات در کشور تقویت شود. رییس کانون کارفرمایی سنگ ایران اضافه کرد: در تولید، فراوری و صادرات هنوز نتوانستهایم به استانداردهای جهانی برسیم و اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، روزهای بدتری برای صنعت سنگ کشور پیشبینی خواهد شد. غیاثوند با بیان اینکه سنگبریها آنقدر بزرگ نیستند که معاونتهای بازاریابی برای خود ایجاد کنند، اظهار کرد: در این زمینه
پیشنهاد تاسیس پایانههای صادراتی را به دولت ارائه دادیم. این موضوع در سطح هیأت دولت بررسی و قرار شد بهصورت آزمایشی در استان اصفهان اجرایی شود. پایانههای صادراتی در واقع حلقه واسط بین معدندار، بخش فرآوری و بخش بازرگانی محسوب میشوند. طرح پایانههای صادراتی در استان لرستان دو بار به تصویب هیات دولت رسید، اما تا به امروز شاهد اجراییشدن آن نیستیم. رییس کانون کارفرمایی سنگ ایران اضافه کرد: چون این طرح پایهای و زیربنایی است و پرمنفعت نیست، بخش خصوصی وارد آن نمیشود و نیازمند سرمایهگذاری دولت است. وی ادامه داد: در دنیا اینگونه است که تا بازار پیدا نشود، تولید رخ نمیدهد، اما در ایران این موضوع برعکس است. در ایران حجم تولید زیاد است و بعد از آن به دنبال بازار میگردیم. در استخراج و فراوری وضعیت مناسبی وجود دارد، اما در بازرگانی بسیار با مشکل مواجهیم و بیسواد هستیم.
وی با بیان اینکه بازرگانی داخلی و بینالمللی درست انجام نمیشود، افزود: به مشتری داخلی نمیتوانیم به درستی خدمات ارائه دهیم چه برسد به مشتریهای خارجی. در این راستا با روشهای سنتی نمیتوانیم بازارهای بینالمللی را ایجاد کنیم. باید بنگاههای اقتصادی، بخش خصوصی با دو رکن اخلاق و سیستم در کنار هم باشند تا به موفقیت برسند، اما متاسفانه در هر دو حوزه دچار مشکل هستیم.
رییس کانون کارفرمایی سنگ ایران اظهار کرد: بنگاههای اقتصادی هرچقدر هم قدر و قوی باشند، بهتنهایی جایی در بازارهای جهانی نخواهند داشت.
دیدگاهتان را بنویسید