مشکلات صنعت زغالسنگ کلمبیا
دنیای معدن -این کشور سالیانه 5 میلیون تن زغال کک شو تولید میکند اما این حجم را میتوان طی 15 سال، 400 درصد افزایش داد به شرط آنکه سرمایهگذاری های لازم در بخش زیر بنائی صورت پذیرد.
به گزارش دنیای معدن به نقل از شبکه خبری پلاتز، مهمترین مسئلهای که در حال حاضر کلمبیا با آن مواجه شده، عدم امکانات یا تأسیسات زیر بنائی است تا بتوان زغالسنگ را از ناحیه شمال مرکزی به بندرها حمل کرد.
منطقه زغال خیز کلمبیا حدوداً 4.5 میلیارد تن ذخیره زغالسنگ را در خود جای داده اما امکانات زیر بنائی موجود میتواند پاسخگوی حملونقل 5 میلیون تن زغال باشد.
اگر سرمایهگذاری طبق برنامه صورت پذیرد میتوان طی 15 سال به ظرفیت 20 میلیون تن در سال دست یافت. امروز راهآهنی وجود ندارد که منطقه را به خطوط ریلی کنونی یا به بندرها شمالی در دریای کارائیب متصل کند.
به همین دلیل شرکتهایی که در حال حاضر مجوز اکتشافات در منطقه را دارند علاقهای به شروع کار و عملیات نداشته و میگویند تدارکات ضعیف است. هزینه بالای حملونقل عاملی است که مانع این سرمایهگذاریها و شروع فعالیتهای معدنی در منطقه شده است.
بدون راهآهن حملونقل زغال کک شو باید توسط کامیون صورت گیرد (یک کامیون میتواند حدوداً 1800 تن زغال را جابهجا کند)، برای حمل بیست میلیون تن زغال به بیش از ده هزار دستگاه کامیون نیاز خواهد بود.
کارشناسان میگویند، دولت کلمبیا نمیخواهد مستقیماً در بخش خطوط ریلی معادن سرمایهگذاری کند چون معتقد است این کار مربوط به بخش خصوصی است که باید سرمایهگذاری را انجام دهد.
راه جایگزین
کلمبیا دارای یک پروژه جاهطلبانه است که سابقه آن به دهه 1980 بر میگردد. در آن زمان کارشناسان قصد دارند راه دیگری از طریق رودخانههای متا و اورینوکو ایجاد نمایند تا کلمبیا را به کشور همسایه (ونزوئلا) متصل کرده و سپس از طریق رودخانه آمازون به برزیل متصل شوند.
احداث این خط به نفع صنعت ملی بوده و نه تنها بخش زغالسنگ بلکه به طور کل صنعت کشور از آن منتفع خواهد شد. برخی از کارشناسان معتقدند که این پروژه ارزشی ندارد چون یک ماه زمان لازم است تا یک سفر از این منطقه که زغالسنگ استخراج میشود (سلسله جبال شرقی در کلمبیای مرکزی) تا رودخانه آمازون در برزیل انجام شود.
نکته دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد این است که در حال حاضر در منطقه زغالسنگی تولید نمیشود و تولید و امکانات زیر بنائی به یکدیگر وابسته هستند.
این پروژه خوب است چرا که زغالسنگ هزینههای حملونقل فوقالعاده پایینی دارد اما در حال حاضر محصولی وجود ندارد که حمل شود و مهمتر از همه اینکه پولی وجود ندارد که صرف چنین پروژهای شود.
پلاتز اشاره میکند که دولت کلمبیا ابتدا پیشنهاد کرد که این پروژه در دهه 1980 در کلمبیای مرکزی صورت پذیرد اما هیچگونه عملیات معدنی در آنجا اتفاق نیفتاد. علاوه بر این طرح دولت برای جایگزین کردن سرمایهگذاری در امور زیر بنائی، بندرها باید اولویت داشته و رودخانههای این کشور لای روبی شود.
دیدگاهتان را بنویسید