چرا زنان افریقا کار در معادن را ترجیح میدهند؟
دنیای معدن -فقر، تخریب محیط زیست، بیبندوباری اخلاقی، آزار و اذیت و سوءاستفاده، تصوراتی هستند که در زمینه استخراج طلای افریقا وجود دارند اما در استخراج طلای مالی به عنوان یکی از فقیرترین کشورهای جهان، برچسب قربانی، بیعدالتی بزرگی درباره صدها زنی به شمار میآید که در کنار مردان مشغول کار هستند.
زنانی که در این معادن کار میکنند باید نخستین کسانی باشند که میگویند کار در این فضا خشن و ناامن است. در دیداری که به تازگی با آنها داشتم، دریافتم این زنان به خطرهایی که در ذات این حرفه است، آگاهند و میدانند حفر چاله و جابهجا کردن کپه خاک برای پیدا کردن تنها چند گرم طلا چه مشکلاتی دارد اما پولی که از این کار بهدست میآورند به این زنان استقلال مالی و قدرتی میدهد که اگر در روستاهای خود باقی میماندند و در مزارع شوهرانشان کار میکردند، برای آنها دستیافتنی نبود. با وجود نقصهای موجود در معادن دستی و غیر صنعتی که فناوری چندانی در آنها وجود ندارد، این حرفه به آنها قدرتی میدهد که در کمتر جایی میتوانند بهدست آورند. موضوع به این سادگی نیست که آنها به پول احتیاج دارند و منابع کمی برای دستیابی به پول وجود دارد بلکه در واقع برای آنها کیفیت پول اهمیت دارد. این پول برای پدر یا شوهر آنها نیست بلکه برای خود آنهاست و این موضوع در آنجا که زنان در خانواده و روستایی که در آن مشغول کارند، شخصیت رده دوم و تحت امر به شمار میآیند، مهم است. در معادن غیرصنعتی طلا در مالی، زنان، نیمی از نیروی کار را تشکیل میدهند. حضور
زنان در معادن دیگر کشورهای جنوب صحرای افریقا نیز مشاهده میشود. در شهر کنیابا در جنوب غربی مالی و حوالی آن، به زنانی از کشورهای همسایه مانند بـورکینافاسو، سنگال و گینـه برخوردم که در آنجا نیز حقوق کار و حقوق سرزمینی زنان با آنچه در مالـی وجـود دارد، قابل مقایسه است. وقتی زنان افریقای غربی، کار در معادن طلا را ادامه دهند، پژوهشگران و سیاستگذاران ناگزیرند بین قوانین سرزمینی و استخراج دستی معادن به عنوان یک پدیده نوظهور برای امرار معاش ارتباط برقرار کنند. معادن جای بچهها نیست، اما بسیاری از زنان با کودکان نوزاد خود در معادن طلا کار میکنند، به این دلیل که مزایای آن خوب است و به خطرهایش میارزد. یکی از این زنان معدنکار به من گفت کار در معدن از مزرعهداری بسیار سختتر است اما درآمد آن خیلی بهتر است. زنان دیگر هم در تایید حرف او افزودند که کشاورزی، فصلی است و یک یا دو بار در سال میتوان از این راه پول درآورد، در حالی که هزینههای زندگی به طور پیوسته ادامه دارد. دولت مالی تلاش میکند در فصل برداشت، معدنکاری را ممنوع کند اما مردم در تمام سال به دنبال طلا هستند. برای بسیاری از زنان معدنکار در مالی، هدف نهایی،
دستیابی به یک مِلک است؛ قطعه زمینی به نام خودشان که بتوانند آن را به فرزندان خود انتقال دهند. این هدف به ویژه درباره خانوادههای چند همسره مهم است زیرا اگر شوهر خانواده فوت کند، تضمینی وجود ندارد که بچهها سهم منصفانهای از ارث داشته باشند. اگر این زنان، ثروتمند شوند میتوانند در زمین خود ملکی بسازند و اجاره دهند و از داشتن درآمدی ثابت اطمینان یابند.
لیف بوراتوم / مدرس مطالعات توسعه جهانی در امریکا
منبع: افریکاماینینگنیوز
برگردان: ثمن رحیمیراد
دیدگاهتان را بنویسید