سرمایههای کلان به معادن بزرگ میروند
دنیای معدن -سرمایهگذاران معدنی در شرایطی که قیمت مواد معدنی کاهش یافته تنها به دنبال ورود به معادن بزرگ هستند.
سرمایهگذاری در هر بخشی از صنعت و معدن دارای اهمیت است. گاه بهدلیل وجود برخی مشکلات از جمله رکود اقتصادی، تورم، نبود برخی قطعات و تجهیزات برای ساخت پروژههای مختلف، تحریم و... سرمایهگذاران توانایی برای تامین کامل سرمایهگذاری در پروژه را از دست میدهند. حال بخش معدن این روزها بیش از هر زمان دیگری به دنبال جذب سرمایه خارجی برای اجرای پروژههای معدنی و صنایع معدنی خود است.
عطش معدن برای جذب سرمایه
در سالهایی که کشور با تحریمهای ظالمانه دستو پنجه نرم میکرد بخش معدن به دنبال سرمایه برای اجرای طرحها و پروژههای خود بود. با افزایش شدت تحریمها و طولانی شدن زمان آن، عطش بخش معدن برای جذب سرمایه بیشتر و بیشتر میشد. پروژههای مختلفی از صنایع معدنی در انتظار فاینانس و سرمایهگذاری بودند اما شرکتهای خارجی به دلیل شرایط موجود در ایران نمیتوانستند به این بخش ورود پیدا کنند. ورود دولت یازدهم و بهدست گرفتن پرونده هستهای ایران باعث شد تا فعالان معدنی به آینده امیدوار شده و خود را برای فصل تازهای از همکاریهای آماده کنند.
اما در کنار این موضوع مواد معدنی در نمودار قیمتی جهت خود را تغییر داده و روندی نزولی را پیش گرفتند. این اتفاق باعث شد تا فعالان بخش معدن نسبت به ورود سرمایهگذاران کمی دلسرد شوند، زیرا در شرایطی که قیمت مواد معدنی در بازارهای جهانی با کاهش همراه بود بیشتر شرکتهای بزرگ معدنی جهان عزم خود را روی مطالعات اکتشافی متمرکز کردند تا در شرایطی که حال بازار بهتر شد بتوانند با افزایش استخراج رقابت خود را افزایش دهند. سرانجام با توافق ایران و ۱+۵، پیشبینی برای ورود شرکتهای معدنی خارجی به ایران محقق شد. وجود مزیتهای فراوان معدنی و رفتوآمد کشورها و شرکتهای مختلف این پیشبینی را به واقعیت نزدیک میکرد، اما هر دو طرف مذاکره در انتظار نهایی شدن برجام بودند. در اواسط دی ماه ۱۳۹۴ «برجام» به «فرجام» رسید و بخش معدن در مسیری جدید قرار گرفت.
علاقه سرمایهگذاران به معدن
سفر رییسجمهوری به اروپا و امضای چندین تفاهمنامه حاکی از علاقه فراوان سرمایهگذاران برای ورود به ایران بود. هرچند تا به امروز اتفاقات خوبی درباره بخش معدن رخ داده اما همچنان جای شرکتهای بزرگ معدنی در ایران خالی است؛ شرکتهایی که برخی از آنها پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در حوزههای مختلف از جمله اکتشاف حضور داشته و اقداماتی را انجام دادهاند. اما امروز با توجه به فرصتهای خوبی که در بخش معدن وجود دارد هنوز اعلام آمادگی از سوی شرکتهای بزرگ معدنی دنیا برای حضور در ایران مطرح نشده است. برخی از فعالان بخش معدن پیش از اجرای برجام بارها در مصاحبههای خود اظهار میکردند، نباید پس از رفع تحریمها منتظر ورود شرکتهای خارجی بزرگ به بخش معدن بود اما آن سوی دیگر ماجرا افرادی حضور داشتند که بیان میکردند؛ ظرفیتهای معدنی موجود در ایران به اندازهای است که در صورت ایجاد زیرساختهای اساسی و رفع برخی موانع میتوان شاهد ورود شرکتهای بزرگ معدنی جهان در ایران بود. بررسیها نشان میدهد تنها در اختیار داشتن ذخایر فراوان از مواد مختلف معدنی نمیتواند سرمایهگذاران را ترغیب به حضور در بخش معدن ایران کند، از سویی دیگر اگر این
موضوع بتواند در ورود شرکتهای بزرگ معدنی دنیا بیتاثیر باشد، کاهش شدید قیمت مواد معدنی و افت تقاضا عاملی است که بیشک تاثیر فراوانی بر کاهش میل سرمایهگذاران خواهد داشت.
سرمایهگذاران به دنبال معادن بزرگ
بهرام شکوری، نایبرییس انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سنگآهن ایران در گفتوگو با صمت، درباره حضور شرکتهای بزرگ خارجی در بخش معدن، اظهار کرد: واقعیت این است که سرمایهگذاران بزرگ به دنبال حضور در معادن بزرگ هستند که این موضوع در ایران کمی دشوار است. به گفته وی، در ایران معادن بزرگ در دست دولت است در نتیجه سرمایهگذاران بزرگ خارجی ترجیح میدهند به دنبال حضور در بخشهای دیگری باشند.
شکوری ادامه داد: البته حضور در معادن بزرگ تنها یک بخش از موضوع ورود سرمایهگذاران بزرگ به بخش معدن ایران است. علت دیگری که باعث میشود شرکتهای بزرگ معدنی بهدنبال حضور در بخش معدن ایران نباشند؛ موضوع کاهش قیمت جهانی مواد معدنی است. نایبرییس انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان سنگآهن ایران، تصریح کرد: درحالحاضر در پی کاهش جهانی قیمت مواد معدنی، علاقهمندی برای حضور و سرمایهگذاری در بخش معدن کاهش یافته است. البته این در حالیاست که سرمایهگذاری در دوران رکود جزو بهترین شرایط برای سرمایهگذاری به شمار میرود. در واقع شرکتهای بزرگ در دوران رکود سرمایهگذاری خود را انجام داده سپس در زمان رونق از این سرمایهگذاری بهرهبرداری میکنند.
وی ادامه داد: با وجود چنین حقیقتی، امروز شاهد سرمایهگذاریهای بزرگ در بخش معدن نیستیم زیرا بخشهای اقتصادی دیگر به اندازهای جذاب بوده که تمام پولها جذب آن شده است. بهعنوان مثال وقتی در کشور بانکها سود خوبی به سپردهها میدهند، صاحبان سرمایه ترجیح میدهند سرمایه خود را بانک بگذارند تا آن را وارد بازار پر ریسکی مانند سهام کنند.
در واقع با وجود چنین موضوعی بخش معدن که فعالیتی پرریسک است نمیتواند فقط با یک پشتوانه در جذب سرمایههای بزرگ عملکردی موفق داشته باشد. بلکه در کنار کاهش قیمت جهانی مواد معدنی، دولت و مسئولان معدنی کشور میتوانند با ایجاد امتیازهای و مشوقهای مختلف برخی موانع موجود در مسیر ورود سرمایهگذاران بزرگ را برداشته و سرعت آنها را برای ورود به بخش معدن افزایش دهند.
دیدگاهتان را بنویسید