نتایج یک پژوهش نشان میدهند که بدبینها ۲ سال زودتر از میانگین طول عمر یک انسان معمولی میمیرند، اما خوشبین بودن، طول عمر افراد را بیشتر نمیکند.
بر اساس این پژوهش، افرادی که نسبت به زمان حال یا آینده، دیدگاه منفی دارند، ۲ سال زودتر از میانگین طبیعی طول عمر یک فرد سالم میمیرند، اما نکته شگفتانگیز پژوهش این است که خوشبین بودن باعث نمیشود که فرد از میانگین عمر طبیعی، بیشتر عمر کند.
این گروه تحقیقاتی از مؤسسه تحقیقات پزشکی در بریزبین استرالیا به این نتیجه رسیدند که بدبینها احتمالاً از خود مراقبت نمیکنند و این موجب میشود سلامتی آنها زودتر از دیگران، افت کند.
تحقیقات پیشین، ارتباط بین خوشبینی و بدبینی و نبود یا وجود برخی بیماریها را تأیید کرده بودند؛ اما در پژوهشهای قبل، دو مفهوم خوشبینی و بدبینی بهجای اندازهگیری با دو مقیاس مجزا، در یک مقیاس اندازهگیری شده بودند که در نتیجه، افرادی که کمترین امتیاز را از این پرسشنامهها به دست میآوردند، بهعنوان افراد بدبین، طبقهبندی میشدند.
نویسنده مقاله، دکتر جان ویتفیلد، زیستشیمیدان بالینی، میگوید: «خوشبینی و بدبینی، همبستگی معکوس ندارند. ویژگی اصلی نتایج ما این است که از دو مقیاس جداگانه جهت اندازهگیری خوشبینی و بدبینی و ارتباط آنها با مرگ استفاده کردیم.»
در این مطالعه که در مجله نیچر منتشر شد، گروه تحقیقاتی، پرسشنامه ۳۰۰۰ شرکتکننده که بین سن ۵۰ و بالاتر از آن بودند، بررسی کرد. افرادی که نمرات بالاتر در بدبینی به دست آوردند، بهطور میانگین ۲ سال زودتر از افرادی که جزو خوشبینها قرار گرفته بودند، از دنیا رفته بودند.
این پرسشنامه، بخشی از پژوهشی بود که سلامتی استرالیاییها بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ را بررسی کرده و تا پایان سال ۲۰۰۹ اطلاعات آن بهروز شده بود.
به مشارکتکنندگان بر اساس مقیاس خوشبینی - بدبینی و اینکه تا چه اندازه با گزارههای خوشبیانه و بدبینانه، موافق یا مخالف بودند، امتیاز داده شد. گزارهها شامل این موارد بودند: «من همیشه درباره آینده خوشبین هستم یا اگر بنا باشد که حادثه ناخوشایندی برای من بیافتد، میافتد.»
بدبینها بیشتر از خوشبینها به دلیل بیماریهای قلب و عروقی یا بیماریهای مرگبار دیگر ـ به جز سرطان ـ جان خود را از دست داده بودند.
اختلالات خلقی، مانند افسردگی، نقشی در ارتباط بین بدبینی و مرگ، نداشتند. هنوز مشخص نیست چرا بدبینها زودتر از خوشبینها جان خود را از دست میدهند، اما ویتفیلد باور ندارد که بیماری عامل بدبینی یا برعکس باشد.
او میگوید: «ممکن است بدبینها مراقب سلامتی خود نباشند، ممکن است آنها فکر کنند چه دلیلی دارد که برنامه غذایی سالم را دنبال یا ورزش کنند. شواهدی وجود دارند که نشان میدهند نگرشهای خوشبینانه و بدبینانه میتوانند روی بیوشیمی مغز و خون و در نتیجه، التهاب مفاصل، اثر بگذارند.»
پژوهش، نشان داد طول عمر کسانیکه نمرات بالاتر در خوشبینی بهدست آورده بودند، بیشتر از میانگین، افزایش نداشت.
منبع: دیلی میل
دیدگاهتان را بنویسید