92623

رونق مسکن؛ شاید 2 سال دیگر

اقتصاد هر کشوری از مجموعه های متعددی تشکیل شده است که اصطلاحا بازار گفته می‌شود. این بازارها عمدتا شامل بازرگانی داخلی، بازرگانی خارجی، بازارکار، بازار ارز، بازار سرمایه، بازار پولی و بانکی، بازار صنعت، بازار مصرف، بازار مسکن و امثال آن است که ترکیب این بازار ها در نهایت در امتزاج با مجموعه دولت شاکله اقتصادی کشور را ایجاد می‌کند.

این بازارها در عین‌حال که با همدیگر در تعامل و ارتباط هستند، هر کدام مانند یک بنگاه، ساز و کار ها و نهاد‌های خود را دارند.

امروزه در کشور ما موضوع بازار مسکن و ساخت و ساز به عنوان یکی از دغدغه های فعالین اقتصادی مطرح است؛ گرچه خود این بازار دارای زیر مجموعه هایی مانند بازار اجاره، بازار زمین، بازار ساخت و ساز و بازار معاملاتی است اما بیشتر تحلیلگران طرفدار رونق بازار مسکن، احیاء مجدد این بازار را در گرو فعالتر شدن بازار معاملاتی مسکن می‌دانند و به همین دلیل بیشتر راهکار ها و پیشنهادات معطوف به تاثیر گذاری بر این بخش از بازار مسکن است.

حال کالبد شکافی بازار معاملاتی مسکن می‌تواند عناصر اصلی و بازیگران مهم این بازار را به ما نشان دهد که این عناصر عبارتند از اول بازار مصرف مسکن ، که با توجه به ترکیب و دهک های مختلف درآمدی بخش عمده ای از بازار مصرف مسکن را طبقات فرودستی تشکیل می‌دهند که به دلیل فاصله بسیار تلخ قیمت مسکن و درآمدآنها ، این طبقات بیشتر تکیه بر وام‌ها و درآمد‌های اتفاقی دارند.

بنابراین این حضور طبقات فرو دست توسط معامله گران عمده مسکن قابل بازیافت و ساماندهی نیست؛ از این رو عمده تلاشها برای خانه دار شدن آنها را ناچارا دولت تکفل کرده است. لذا چنانچه این بازار بتواند رونق بگیرد، فرآیند تاثیر گذار آن بر بازار سوداگری معاملاتی مسکن، کوتاه مدت نخواهد بود.

بازیگر دوم بازار معاملاتی مسکن، انتظارات قیمتی معامله گران بزرگ مسکن است که از شرایط رونق در دوره های قبل و هزینه فرصت سرمایه گذاری های جدید تاثیر می‌گیرد که با توجه به 2 دوره جهشی در دولت نهم و دهم، انتظارات آتی سوداگران مسکن با حداقل سود سرمایه گذاری 40 درصد درسال رقم خورده است.

سومین بازیگر بازار معاملاتی مسکن، بازار تسهیلات و پولی است که ورود خود‌خواسته بانکها با کمک شرکت های اقماری خود در بازار معاملاتی مسکن از یک سو و اعطاء تسهیلات نجومی به بهانه های مختلف به سوداگران مسکن از سوی دیگر، گردش مالی بزرگی را در 2 دوره جهش فوق الذکر برای بازار معاملاتی مسکن فراهم کرده است.

در عین حال سفته بازان سایر بازار ها هم جذب سود آوری این بخش شده بودند و در مجموع بازار پر گردشی را برای معاملات مسکن فراهم کرده که خود این امر بازار ساخت و ساز واحد های لوکس را به بخش دیگر بازار مسکن توصیه کرده است.

شروع پروژه های مسکن مهر و تخصیص بخش عمده ای از نقدینگی سیستم بانکی به این بخش از یک سو و رونق گرفتن بازار رقیب جدیدی به نام سکه و ارز از سوی دیگر،فرسایش اصلی ترین بازیگر بازار معاملاتی مسکن را فراهم کرد و اکنون در شرایطی قرار داریم که نقدینگی لازم برای بازگشت رونق به معاملات مسکن فراهم نیست.

شاید این تصور پیش بیاید که با رونق گرفتن تدریجی بازار معاملات مسکن، نقدینگی از سایر بازار‌های رقیب به بازار مسکن کوچ کند، اما واقعیت این است که این بار رقیب بازار مسکن، یعنی طلا و ارز توقف گاهی خارج از مرز‌ها دارد و در دوران رونق بازار طلا و ارز حتی وجوه کوچک خانوادگی هم به مرور تجمیع شده و در محموله های بزرگ تر در خارج از کشور مقیم شده است.

بنابراین انتظار بازیافت چنین نقدینگی در بازار مسکن تا سال 96 بعید به نظر می‌رسد و این در حالی است که سازندگان بازار مسکن با انبوهی از سرمایه رسوب کرده در بناهای نیمه کاره به دلیل طولانی بودن زمان بازگشت سرمایه و فرصت هایی که با پایان یافتن تحریم ها در سایر بازار ها پیش روی آنها قرار می‌گیرد، به شدت شتابزده شده‌اند و از این رو سوداگران مسکن از همه امکانات و نفوذ خود برای احیاء سریع بازار معاملاتی مسکن استفاده خواهند کرد.

لذابا توجه به شرایط کلی اقتصاد کشور ، امکان تدارک نقدینگی بزرگ و رونق ساز در بازار مسکن دور از ذهن به نظر می رسد و سوداگران مسکن نباید تا 2 سال دیگر خواب خوش جهش های مسکن در دولت نهم و دهم را ببینند.

دیدگاهتان را بنویسید