به رغم روند افزایشی جمعیت متقاضی مسکن در میانمدت، حجم تقاضای بالقوه با توجه به نرخ رشد جمعیت و نرخ رشد خانوار، در بلندمدت نزولی خواهد شد.
در حال حاضر طبق آخرین آمار، تراکم خانوار در واحد مسکونی (بدون احتساب خانههای خالی)، از 15/ 1 در سال 75 به 05/ 1 در سال 92 رسیده است که نشان میدهد میزان کمبود مسکن که در سال 75 رقمی معادل یک میلیون و 600 هزار واحد بود در سال 92 حداکثر به 645 هزار واحد رسیده است. چشماندازی که بر اساس نرخ رشد سالانه جمعیت 21/ 1 درصدی در سالهای 90 تا 92 و همچنین نرخ رشد سالانه خانوار 2/ 2 درصدی در همین مدت، برای تقاضای مسکن در سالهای آتی تصویر شده است، نشان میدهد: در دوره 13 سال منتهی به 1404، به طور متوسط سالانه بیش از 429 هزار خانوار جدید -ناشی از ازدواج- به کل خانوارهای شهری اضافه میشود که در کنار سایر پارامترهای موثر بر نرخ نیاز مسکن، باید سالی حدود یک میلیون واحد مسکونی جدید ساخته شود.
طی سالهای گذشته، نرخ ازدواج در کشور بین 600 هزار تا 800 هزار خانوار در نوسان بوده است.
در طرح جامع مسکن، حجم کنونی متقاضیان مسکن در 4 دهک اول 2 میلیون و 522 هزار خانوار برآورد شده و با احتساب نرخ رشد اقتصادی 2/ 5 درصدی در سالهای آتی، پیشبینی شده است هر سال 64 هزار خانوار بر تعداد کمدرآمدها اضافه شود.
در نسخه پیشنویس طرح جامع مسکن، عنوان شده است سالانه باید 150 هزار خانوار کمدرآمد و 250 هزار خانوار میاندرآمد طی 13 سال با برنامههای تامین مسکن تحت پوشش و حمایت قرار بگیرند.
هماکنون ابعاد طرح مسکن اجتماعی معادل سالانه 125 هزار خانوار مشخص و قطعی شده است اما هنوز برای وام خرید (طرح دوم مخصوص میاندرآمدها) هیچ برنامهای نهایی نشده است.
دیدگاهتان را بنویسید