گل گهر در مسیر ظرفیت سازی؛ از گندله سازی تا انرژی خورشیدی
دنیای معدن: شرکت معدنی و صنعتی گل گهر در حالی برنامه تولید بیش از ۲۵ میلیون تن محصول را دنبال می‌کند که هم زمان بخش قابل توجهی از پروژه‌های توسعه‌ای و زیرساختی این شرکت به مراحل پایانی رسیده است.
به گزارش دنیای معدن، برآورد تولید گل گهر شامل کنسانتره، گندله و گندله ریزدانه، بیش از ۲۵ میلیون تن اعلام شده است. بر اساس این برنامه، سهم کنسانتره ۱۲.۶ میلیون تن و تولید گندله ۱۲.۳ میلیون تن خواهد بود. همچنین حدود ۷۴ هزار تن گندله ریزدانه در برنامه تولید شرکت قرار دارد.
این ترکیب تولید از آن جهت اهمیت دارد که بخش عمده زنجیره تولید گل گهر در حلقه های میانی زنجیره فولاد متمرکز است. بنابراین افزایش تولید کنسانتره و گندله، تنها به معنای رشد حجم تولید یک شرکت معدنی نیست، بلکه می تواند بر میزان خوراک واحدهای پایین دست و ظرفیت بهره برداری از زنجیره فولاد نیز اثرگذار باشد.
با این حال، دستیابی به تولید بیش از ۲۵ میلیون تن به ظرفیت اسمی محدود نمی شود و پایداری تولید، کیفیت محصول، دسترسی به انرژی و زیرساخت حمل و نقل از متغیر های تعیین کننده در تحقق این هدف هستند. در سال های اخیر، محدودیت انرژی و اختلال در شبکه حمل و نقل به یکی از ریسک های جدی صنایع معدنی و فولادی تبدیل شده و از همین رو، پروژه های زیرساختی گل گهر را باید بخشی از استراتژی تولید شرکت دانست.
در بخش توسعه نیز گل گهر مجموعه ای از پروژه ها را برای افزایش ظرفیت و ارتقای کیفیت دنبال می کند. بر اساس آخرین وضعیت اعلام شده، پروژه های توسعه و ارتقای کیفیت خطوط کنسانتره، احداث پایانه ریلی جدید، توسعه کارخانه های گندله سازی شماره یک و ۲ و کارخانه سولفورزدایی از گازهای گندله سازی، بین ۸۱ تا ۹۵ درصد پیشرفت داشته‌اند.
این میزان پیشرفت نشان می دهد بخش قابل توجهی از سرمایه گذاری های توسعه ای گل گهر از مرحله مطالعات و اجراهای اولیه عبور کرده و به نقطه ای نزدیک شده است که اثر آنها می تواند در عملکرد عملیاتی شرکت نمایان شود.
در این میان، پروژه های گندله سازی اهمیت ویژه ای دارند. گندله سازی شماره یک قرار است امسال وارد مرحله بهبود کیفیت شود، موضوعی که می تواند از منظر افزایش ارزش محصول و پاسخگویی بهتر به نیاز واحدهای فولادی اهمیت داشته باشد. گندله سازی شماره ۲ نیز طبق برنامه در سال ۱۴۰۷ به بهره برداری خواهد رسید.
از سوی دیگر، احداث پایانه ریلی جدید را نمی توان یک پروژه لجستیکی دانست. برای شرکتی با حجم بالای تولید کنسانتره و گندله، ظرفیت حمل‌ونقل بخشی از ظرفیت واقعی تولید محسوب می شود. به همین دلیل، توسعه زیرساخت ریلی می تواند گلوگاه انتقال محصول و مواد اولیه را کاهش داده و امکان استمرار تولید در مقیاس بالا را تقویت کند.
در کنار توسعه ظرفیت تولید، گل گهر بخشی از برنامه خود را به تأمین انرژی اختصاص داده است. نیروگاه خورشیدی ۴۰ مگاواتی شرکت وارد مدار شده و این اقدام را می توان در چارچوب تلاش برای کاهش آسیب پذیری تولید در برابر محدودیت های انرژی ارزیابی کرد.
البته ظرفیت ۴۰ مگاواتی به تنهایی نمی تواند مسئله انرژی یک مجموعه معدنی و صنعتی بزرگ را حل کند، اما ورود این نیروگاه به مدار، یک گام در جهت متنوع سازی منابع تأمین انرژی محسوب می شود، به ویژه در شرایطی که محدودیت برق در فصل گرم سال یکی از ریسک های اصلی تولید صنایع معدنی و فولادی است.
همچنین اتمام ساخت پلنت فرآوری و گندله سازی، بخش دیگری از مسیر توسعه گل گهر را تکمیل می کند. مجموعه این پروژه ها نشان می دهد شرکت در حال حرکت از افزایش ظرفیت صرف به سمت تکمیل زیرساخت های مورد نیاز برای تولید پایدارتر است.
در مجموع، عملکرد گل گهر را نمی توان تنها با میزان تولید فعلی سنجید. هدف تولید بیش از ۲۵ میلیون تن، در کنار پروژه هایی که ۸۱ تا ۹۵ درصد پیشرفت دارند، نشان می دهد بخش مهمی از ظرفیت آینده شرکت به پروژه هایی وابسته است که اکنون در آستانه بهره برداری قرار گرفته اند.
با این حال، تحقق این ظرفیت به سه عامل اصلی وابسته خواهد بودکه تکمیل به موقع پروژه ها، تأمین پایدار انرژی و رفع محدودیت های لجستیکی را شامل می شود. بنابراین نیمه دوم مسیر توسعه گل گهر بیش از آنکه رقابت بر سر افزایش تولید باشد، آزمونی برای تبدیل سرمایه گذاری های انجام‌شده به تولید واقعی و پایدار خواهد بود.
دیدگاهتان را بنویسید