شاخص های خرید چین به واردات کمتر فلزات اشاره دارد
دنیای معدن -کاهش شتاب رشد اقتصادی چین که با ثبت نتایج ضعیف در برآوردهای تولید ماه آگوست تایید شد، یک معضل بالقوه برای بازارهای کالایی (Commodity) را نشان می دهد که سرنخ های خود را از بزرگترین خریدار ذخایر جهان دریافت می کند.
به گزارش دنیای معدن ، ظاهر قیمت ها به ویژه فلزات و موادمعدنی فلزی پس از افزایش شدید به روند کاهشی ادامه می دهند چراکه چین خرید و واردات را در ماه های آتی کم می کند.
با این حال، سوابق تاریخی نشان می دهد که اگر پکن حس کند اقتصاد این کشور بیش از اندازه در حال افول است محرک های اقتصادی را دوباره اعمال خواهد کرد و پروژه های زیرساختی، مشوق های تولید بخش ساخت و ساز را تعریف خواهد کرد.
هنوز هیچ سیگنال رسمی مبنی بر نارضایتی چین از کندی سرعت رشد اقتصادی وجود ندارد. در واقع مقامات پکن از اینکه قیمت بسیاری از کامودیتی ها از بالاترین سطح قیمت های اخیر خود در پی فروش برخی از ذخایر دولتی فلزات مانند مس و آلومینیوم عقب نشینی کرده اند، راضی است.
دو شاخص اصلی مدیران خرید چین PMI در ماه آگوست نسبت به جولای کاهش یافت و شاخص مدیران خرید Caixin/Markit در ماه گذشته به 49.2 رسید درحالی که در ماه جولای 50.3 بود.
دفتر رسمی ملی آمار چین، شاخص مدیران خرید را در ماه آگوست 50.1 اعلام کرد درحالی که در ماه جولای 50.4 بود. لذا PMI تنها توانست در محدوده مثبت باقی بماند اما این بدترین نتیجه از فوریه سال گذشته تاکنون بوده است.
شاخص Caixin/Markit بیشتر بر مشاغل کوچک و متوسط متمرکز است درحالی که شاخص رسمی بیشتر به شرکت های بزرگ تحت کنترل دولت اشاره دارد.
شاخص مدیران خرید رسمی در حال حاضر برای پنجمین ماه متوالی کاهشی شده و قیمت فلزات عقب نشینی را در پیش گرفته اند.
عقب نشینی قیمت مس در پی کاهش واردات فلزات صنعتی اتفاق افتاده به طوری که چین در 7 ماهه اول امسال 3.22 میلیون تن مس خالص وارد کرد که 10.6 درصد نسبت به مدت مشابه سال 2020 کاهش داشته است.
چین در سه حراج اخیر، 420 هزار تن مس، آلومینیوم و روی از ذخایر دولتی خود فروخته است و آخرین فروش مربوط به روز چهارشنبه اول سپتامبر بود که 30 هزار تن مس، 70 هزار تن آلومینیوم و 50 هزار تن روی عرضه کرد.
اگرچه جزئیات دقیقی درمورد حراج ها و نحوه انجام آنها در دسترس نیست اما فعالان بازار می گویند تمام مس عرضه شده قبل از پایان جلسه معاملاتی اول سپتامبر به فروش رفت.
حراج های بعدی وقتی برگزار می گردند که دولت احساس کند توازن تقاضا با عرضه و قیمت بهم خورده است.
به نظر می رسد فروش فلزات از ذخایر دولتی سبب محدود شدن افزایش قیمت فلزات شده و واردات را محدود کرده است.
چین بارها اعلام کرده انتظار دارد صنعت فولادش که تولیدکننده نیمی از فولاد جهان است، تولید خود را در سال 2021 محدود کند و به زیر 1.065 میلیارد تن تولید سال 2020 برساند.
در نیمه اول سال به نظر رسید که کارخانه های فولاد این تصمیم را نادیده گرفتند اما تولید در ماه جولای به کمترین میزان از آوریل 2020 رسید و با کاهش 7.6 درصدی نسبت به ژوئن، 86.79 میلیون تن شد.
اثر کاهش تولید فولاد در قیمت های بالاتر خود را نمایان کرد. مشکل این است که اگر پکن بخواهد اقتصاد خود را حفظ کند ولی تولید با هدف دستیابی به اهداف طراحی شده سال 2021 به کاهش ادامه دهد، چه اتفاقی برای فولاد رخ خواهد داد؟
در حال حاضر قیمت فلزات وارداتی به چین تحت فشار است اما هر گونه تغییر در سیاست پکن در تعریف محرک های بیشتر می تواند منجر به تغییر در جهت حرکت بازار شود.
دیدگاهتان را بنویسید