110565

کارگران آلومینیوم ترحم نمی خواهند، حق آنان را بدهید / نگذاریم بابک زنجانی دیگری در کشور ظاهر شود

دنیای معدن - ضروری است تا استاندار، اداره کل صنعت، معدن و تجارت، اداره کل کار، تعاون و رفاه اجتماعی و دیگر دستگاه های مسئول به دنبال راه حلی مناسب برای احقاق حقوق کارگران آلومینیوم بوده و امنیت شغلی و آسایش را به آنان بازگردانند.

هنوز چند روزی از واگذاری پرحاشیه بزرگ ترین مجتمع تولید آلومینیوم جنوب کشور در استان هرمزگان و در جوار شهر بندرعباس نگذشته بود که متاسفانه علاوه بر خبرهای نگران کننده از نحوه این واگذاری که روایات متعددی از میزان انحراف در این واگذاری از 200 تا 550 میلیارد تومان به گوش رسید و بلافاصله پس از آن شاهد اخراج شمار زیادی از کارگران خدماتی این مجتمع بزرگ صنعتی و اقتصادی بودیم.

کارگرانی که بیش از سه ماه حقوق خود را دریافت نکرده اند و در عید نوروز نیز عیدی و پاداشی بابت سال جدید به آنها پرداخت نشده تا بحران زندگی برای آنها وارد وضعیت مخاطره آمیزی شود.

به واقع خصوصی سازی در اقتصاد که امیدی در دل کارگران برای احیای حق و حقوق شان در صنعت و افزایش بهره وری در صنایع را ایجاد کرده بود با مجموعه ای از واگذاری های پر سر و صدا از جمله واگذاری مجتمع آلومینیوم المهدی و هرمزآل سبب بروز نگرانی وسیع در میان فعالان اقتصادی و کارگران و کارمندان این واحدها شده است.

اگرچه اقتصاد در وضعیت رکود به سر می برد و بسیاری از صنایع منتظر شرایط بهتر برای رونق گرفتن تولیدات شان بخصوص با نام گذاری سال جدید توسط رهبر معظم انقلاب به نام اقتصاد مقاومتی هستند اما کارگران اخراجی مجتمع آلومینیوم المهدی و هرمزآل به شدت در نگرانی به سر می برند و امنیت شغلی آنها به کلی از بین رفته است.

اگر ذات خصوصی سازی این مجتمع برای بهبود کیفیت تولید و ایجاد آرامش در فعالیت اقتصادی بوده است، باید به روشنی بیان کرد که این واگذاری به بیراهه رفته و از همان ابتدای امر غیرکارشناسی بوده است.

قیمت گذاری این مجتمع غیرکارشناسی بوده است چراکه پس از واگذاری مشخص شد که نرخ واگذاری زیر قیمت واقعی بوده و از اکنون نیز باید ابعاد وسیع تری از این اقدام غیرکارشناسی را شاهد بود. بیش از 600 نفر از کارگران این مجتمع بزرگ که باید کانون اشتغال و توسعه نیروی انسانی هرمزگان باشد اخراج شده اند و فضای مناسبی برای کار در این مجتمع در میان دیگر کارگران و کارمندان وجود ندارد.

به نظر می رسد تداوم اعتراضات کارگران این مجتمع که همگی از اقشار آسیب پذیر اما آبرومند این شهر و استان هستند، نه به نفع این مجتمع اقتصادی و نه به نفع امنیت روانی در اقتصاد و سرمایه گذاری در این استان است. کارگران نیازی به ترحم از سوی مسئولان ندارند اما انتظار دارند که مسئولان در جهت احقاق حق قانونی شان به آنان کمک کنند.

آیا مسئولان امر به این موضوع اندیشیده اند که کارکنان اخراجی برای امرار معاش و کسب روزی حلال به کدامین شغل روی آورند؟!

فرد خریدار به کدامین منبع قدرت و ثروت متصل است که اکثر مجامع صنعتی بزرگ کشور را در حیطه تصرف خود قرار داده است و علی رغم تذکر مکرر و صریح مجلس ها و دولتی ها نیز به کار خود در زمینه اخراج کارگران مستضعف ادامه می دهد و با زبان قدرت نه تنها با کارگران حتی با مسؤولین نیز سخن می گوید. نگذاریم بابک زنجانی دیگری در کشور ظاهر شود.

خرید سهام مجتمع معدنی فاریاب در استان کرمان که منجر به اعتصاب کارگران این معدن و بستن راه اصلی گردید را فراموش نکنیم. اکنون کارگران این مجتمع صنعتی که اکثرا از جنوب استان کرمان بودند به چه مشاغلی مشغول هستند و اکنون کجایند...؟...!

نگذاریم سرنوشت تلخ کارگران معدن فاریاب نصیب هرمزگانی ها شود.

ضروری است تا استاندار، اداره کل صنعت، معدن و تجارت، اداره کل کار، تعاون و رفاه اجتماعی و دیگر دستگاه های مسئول به دنبال راه حلی مناسب برای احقاق حقوق این کارگران بوده و امنیت شغلی و آسایش را به آنان بازگردانند تا تجربه تلخی از این واگذاری در دل و ذهن مردم این استان به جا نماند.

-----------------------------

یادداشت از: علیرضا بهرمن

دیدگاهتان را بنویسید