من دو کارتهام خواهش میکنم در این بازی ملاحظه من را بکنید و کارت ندهید!» این اصرار بعضی از بازیکنان استقلال و پرسپولیس قبل از بازی دربی به داور مسابقه است.
به گزراش شفقناورزشی، روزنامه ایران ورزشی نوشت: حتی بازیکنانی که بارها حضور در دربی را تجربه کردند، نمیخواهند این بازی حساس را از دست بدهند چه برسد به بازیکنان جوانی که تاکنون رنگ دربی را هم ندیدهاند. در این شرایط وقتی بازیکنی دواخطاره است تمام فکر و ذکرش کارت نگرفتن از داور بازی است و قبل از اینکه بازی شروع شود بیخ گوش داور التماسهای آنها شروع میشود و گوشزد میکنند دواخطاره هستند تا یکدفعه آقای داور دستش را در جیب خود فرو نبرد و تمام آرزوهای آنها را یکدفعه با یک کارت زرد نقش برآب نکند! شاید هر داوری در دوران قضاوت خود خاطره التماس بعضی از بازیکنان استقلال و پرسپولیس را قبل از بازی دربی در ذهن داشته باشد.
دربی 81 در راه است. خیلیها برای این دربی نقشه کشیدهاند؛ از پرویز مظلومی که هواداران استقلال لقب سوبله چوبله را برای او در نظر گرفتند و تمام محبوبیتش را مدیون بردهای دربی است، تا بازیکن جوانی که رویای این بازی خواب و خوراک را از او گرفته در این شرایط دلشان میخواهد روی ابرها راه بروند و روی پر قو دراز بکشند تا یکدفعه اتفاقات بد روزگار دربی را از آنها نگیرد. هفته دهم مسابقات لیگ هم تمام شد و دو تیم سرخابی مقابل رقبای خود برنده شدند اما آنچه زیر ذرهبین مطبوعات و فوتبالیها رفت رفتار داور با بازیکنان در وسط زمین بود. بعضی از بازیکنان استقلال و پرسپولیس دو اخطاره بودند و کارت زرد داور، دربی را از آنها میگرفت! به همین خاطر چشم این بازیکنان به جیب داور مسابقه بود. بیش از بازی پرسپولیس و ملوان هم بازی استقلال و سپاهان زیر ذرهبین بود و واکنش شاهین حاجبابایی به برخورد بازیکنان! اما این داور تبریزی فقط دو بار به قصد کارت دادن دستش را در جیب فرو برد! سهم استقلالیها هم از این کارتها یک کارت آن هم برای امید ابراهیمی بود که دوکارته نبود و دربی را از دست نمیداد! خیلیها در زمانهایی که شاهین حاج بابایی سعی کرد با
صحبت کردن نه با دادن کارت بازی را آرام کند این رفتار او را بی ربط با توجیه شدنش از قبل بازی نمیدانستند و میگفتند گویا داور توجیه شده که کارت ندهد تا قبل از دربی بازیکنی محروم نشود. اوج انتقادات به رفتار حاجبابایی به صحنه برخوردهای فخرالدینی برمیگشت زمانی که فخرالدینی از خطای بازیکن سپاهان شاکی شد و با حالت عصبی به طرف او رفت. در این زمان پای کاپیتان محرم هم به این درگیری باز شد اما داور مسابقه با نزدیک شدن به صحنه بازی سعی کرد با حرف زدن غائله را ختم به خیر کند و در این درگیری هم کارت زردی به بازیکنی نشان نداد! این واکنش حاج بابایی باعث شد تا منتقدان رفتارهای او را نوعی مماشات با بازیکنان قلمداد کنند و از آنجایی که در این فصل گفته میشود داوریها به نفع استقلال گرفته شده این چشمپوشیهای حاج بابایی را نوعی ضعف در داوری او قلمداد کردند!مماشات با بازیکنان و در نظر نگرفتن عدل و عدالت همیشه مورد انتقاد قرار گرفته و نمیتواند مورد تایید باشد اما سوال اینجا است که آیا برخوردهای چکشی میتواند اقتدار داور باشد؟ منتقدانی که میگویند داوران قبل از دربی توجیه میشوند تا با کارت دادن بی مورد باعث سه کارته شدن
بازیکن نشوند باید این را هم در نظر بگیرند مدیریت و درایت در داوری یکی از ارکان مهم است که تا حدود زیادی اعتراضات را به حداقل میرساند.
چرا بعد از بازی تراکتور و نفت در بازی آخر لیگ گذشته همه به فغانی ایراد گرفتند که چرا به تیموریان کارت قرمز داد و با اخراج این بازیکن باعث شد تا جو بازی به هم بریزد؟ اگر آن حرکت و تصمیم فغانی با این همه هجمه و انتقاد مواجه شد چطور در آستانه دربی از حاج بابایی انتقاد میکنند چرا کارت کمی به بازیکنان نشان داد؟ اگر این داور هم در بازی دایما دستش را در جیبش فرو میبرد و به بازیکنان کارت نشان میداد جو بازی به هم نمیریخت و نمیگفتند او داور ضعیفی است و نتوانسته بازی را اداره کند؟ اگر بازی این داور به جنجال کشیده میشد کسی حاضر بود از او حمایت کند و بگوید حاج بابایی با شجاعت کارت نشان داد؟ در این فوتبال که همه مقابل انتقادات جا خالی میدهند تا تمام ترکشهای انتقادی به داور برخورد کند داور نباید درایت به خرج دهد و خودش به فکر کم شدن هجمهها باشد؟ شاید تصمیمات حاج بابایی از لحاظ منتقدان جای انتقاد داشت و او را به مماشات متهم میکرد اما اگر بازی به جنجال میکشید هیچ کس حاضر نمیشد که از برخوردهای داور با بازیکن دفاع کند. برای انتقادهایی هم که میکنیم کمی منصف باشیم و شرایط فوتبال ایران را در نظر بگیریم.
دیدگاهتان را بنویسید