پژمان جمشیدی پیشکسوت فوتبال و هنرمند کشورمان توضیحاتی درباره فیلم مستند "من ناصر حجازی هستم" ارایه کرده است.
به گزارش بانک ورزش، جمشیدی در صفحه اجتماعیاش نوشت: شنبه شبی که گذشت به دعوت آتیلا حجازی عزیز به اکران فیلم مستند (من ناصر حجازی هستم) دعوت شدم و به خاطر ارادتی که به ایشون و خانواده محترمشون داشتم و دارم در مراسم حاضر شدم. دوست داشتم اینجا نظرم رو در مورد این فیلم که بسیار هم براش زحمت کشیده شده بود و کلی ستاره هنری و ورزشی در اون حضور داشتن بیان کنم.
فیلم شامل چند بخش بود، در ابتدا دوران کودکی و همچنین دروازه بانی ناصر خان که بسیار دلنشین، جذاب و آموزنده بود و پر از تصاویر و فیلم هایی از آن زمان که من ندیده بودم. بخش پایانی هم که مربوط میشد به فوت ایشون (پرواز عقاب) که بسیار تلخ بود و با صدای جناب مهران مدیری عزیز تاثیرگزارتر هم شده بود اما در این میان بخشی هم وجود داشت مربوط به دوران مربیگری این اسطوره بزرگ که به نظرم نقطه ضعف اصلی فیلم بود. در این بخش به دفعات به اختلاف آقای حجازی و آقای قلعه نوعی پرداخته شده بود که به نظر شخصی من لزومی نداشت. صرف نظر از اینکه چه اتفاقاتی در این میان و در باشگاه بزرگ استقلال تو اون مقطع افتاده، به عقیده من رسالت یک فیلم مستند تنها بیان واقعیت هاست بدون قضاوت. قضاوت به عهده تماشاچیه که داره فیلم رو میبینه. و نکته مهم تر که من رو وادار به نوشتن این متن کرد این بود که من به دعوت عوامل محترم فیلم و ادای دین به ناصر حجازی، سر فیلمبرداری کار حاضر شدم تا در مورد بازی معروف سایپا و استقلال که منجر به برکناری ناصر خان از سرمربیگری استقلال در اون مقطع شد گپی بزنیم. از من سوال شد که بازیکنان استقلال آیا به عمد کم کاری کردن تا تیم ببازد و ناصر خان بره؟ و من هم جواب دادم که تهمت کم فروشی، تهمت بزرگیه و من نمیتونم به هیچ فوتبالیست و هیچ انسانی بزنم و در صلاحیت من نیست که راجبه این موضوع نظر بدم، اما اتفاقات اون دیدار غیر عادی بود. منظورم این بود که عقب افتادن ما با سه گل در ابتدا و بعد تغییر نتیجه به نفع ما با نتیجه ٤-٣ اتفاق عجیبی بود که رقم خورد. حالا این که کم فروشی صورت گرفته یا خیر باید از بازیکنان آن زمان استقلال پرسید اما من هیچوقت به خودم اجازه نمیدم همچین تهمتی به کسی بزنم یا انسانی رو اینچنین قضاوت کنم. ولی در تدوین نهایی فیلم متاسفانه تنها این جمله من گذاشته شده بود که (اتفاقات اون بازی غیر عادی بود) که کمی من رو متعجب و ناراحت کرد.
ناصرخان حجازی همیشه به صراحت بیان و تمکین نکردن به هیچ رییس و قدرتی مشهور بودن که کاش بیشتر به این بعد شخصیتی ایشون پرداخته میشد. در کل خسته نباشید میگم به سازندگان فیلم و برای آقای حجازی از ته قلب آرامش و برای خانواده محترمشون سعادت آرزو میکنم.
دیدگاهتان را بنویسید