نکو در زمین مقابل رونالدو قرار گرفت، برای مهار مسی تلاش کرد، زیر پای خیلی از گندههای فوتبال دنیا تکل زد و در نهایت تبدیل به افتخار ایران شد. او به احتمال فراوان اولین و آخرین ایرانی تاریخ خواهد بود که گلزنی به رئال را در سانتیاگوبرنابئو تجربه کرد. برای او، بستن بازوبند کاپیتانی اوساسونا مقابل بارسلونا هم کم افتخاری نیست. نکونام روزهای درخشانی در اوساسونا داشت و وقتی به این تیم بازگشت که به لیگ دسته دوم سقوط کرده بود. چند فریم از عکسهای تاریخی او را در سالهای حضور در اوساسونا مرور میکنیم، عکسهایی که نشان میدهد او افتخار بازی مقابل چه بزرگانی را داشت.
دیدن رونالدو اشتباه است!
نکونام بارها و بارها با اوساسونا مقابل رئال قرار گرفت و از آنجا که باید در کارهای تدافعی نقش مهمی ایفا میکرد، بارها با کریس رونالدو درگیر شد. هر چند بیشتر این تجربهها با شکست همراه بود اما او همواره از این تجربیات به خوبی یاد میکند. رودررویی با رونالدو هم شیرین است و هم سخت. نکونام در این باره میگوید: «شما با بازیکنی طرف هستید که اول دوست دارید او را از نزدیک ببینید ولی وقتی او را میبینید تازه میفهمید چقدر اشتباه کردهاید چون باید مدام حواستان به او باشد.» به گفته نکونام اگر یک لحظه از رونالدو غافل شوید کار تمام است چون از کوچکترین فضاها استفاده میکند: «او دو ویژگی در کنار هم دارد؛ قدرت و سرعت که ویرانگر است. اگر یک لحظه از او غافل شوید، باید دنبالش بدوید و میدانید که... رسیدن به او کار هرکسی نیست. قدرت بدنیاش فوقالعاده است و هر مدافعی را دور میزند. ما همیشه میدانستیم چه شکلی رونالدو را مهار کنیم اما مسئله این بود که نمیتوانستیم!»
مسی و ممکن کردن غیرممکنها
نکونام مقابل مسی هم تجربه بازی ملی دارد و هم باشگاهی اما تجربه باشگاهی او بسیار طولانیتر است. او مثل رونالدو، بارها مقابل مسی هم بازی کرد؛ افتخاری که جز نکونام و شجاعی، تنها در جامجهانی نصیب ملیپوشهای دیگر ایران شد. از نظر کاپیتان سابق ایران، مهار مسی به مراتب سختتر از رونالدو است: «مسی؛ حرف درستی است که بگوییم انگار از یک دنیای دیگر آمده است. جایی که فکر میکنید مهارش کردهاید و نمیتواند کاری کند، توپ را به راحتی از بینتان رد میکند و تا بجنبید، دیر شده است. گاهی مقابل او فقط یک راه دارید؛ خطا کردن. جثه ریزش گول زننده است اما وقتی توپ را میگیرید، با دو متر قد هم از پسش برنمیآیید. تصور کنید در یک محوطه شلوغ، او چطور توپ را میگیرد، از لابهلای چند بازیکن رد میشود و گل میزند. این کارها در فوتبال خارج از تصور است ولی او غیرممکنها را ممکن میکند. شاید رونالدو زیباتر بازی میکند ولی شک نکنید مسی مؤثرتر است.»
مسی مغرور است یا رونالدو؟
غرور؛ این چیزی است که شاید تا چندی قبل دیواری بین رونالدو و مسی ساخته بود. ستاره آرژانتینی آرام، بیحاشیه و البته فروتن اما در مقابل رونالدویی که همه تصور میکردند مغرور است. نکونام میگوید: «غرور؟ نمیدانم آیا مسئلهای که میگویید درست است یا نه، ولی هر بازیکنی ویژگیهایی دارد. نمیتوانید دو نفر را پیدا کنید که دقیقاً شبیه هم باشند. درباره نکتهای که گفتید یک مثال میزنم. هر وقت رونالدو به ورزشگاه خانگی اوساسونا میآمد، هوادارانی بودند که با رفتارشان به او اعتراض کنند. رونالدو در زمین با بازیکنان زیاد درگیر میشد و یکی، دو بار هم نزدیک بود کارش با بازیکنان اوساسونا به کتککاری بکشد. همین رفتار او باعث میشد هواداران در بازی بعدی هم علیهاش موضع بگیرند. مسی اما از این عادتها ندارد. من ندیدم هیچوقت طرفداران ما به او اعتراضی کنند. حتی وقتی خوب بازی میکرد تشویق میشد. ولی باز هم میگویم، گاهی هواداران به خاطر حرکاتی که در زمین انجام میشود احساسی علیه یک بازیکن موضع میگیرند.»
چرا راموس، ژاوی و پویول را زد؟!
دربی الکلاسیکو بین رئال و بارسا بیشک زیباترین بازی هر فصل فوتبال دنیاست. این مسابقه همه چیز دارد؛ از حضور گرانترین بازیکنان دنیا تا زد و خورد و گل و کریخوانی. نکونام میگوید این بازی حرفهایترین بازی دنیاست: «الکلاسیکو فوقالعاده است. انگار آنها مأموریت دارند تمام مردم دنیا را بهتزده کنند. معمولاً این مسابقه همه چیز دارد و کم اتفاق میافتد بازی خنثی باشد. گاهی اتفاقی و تحت شرایطی خاص، یک بازی قشنگ میشود ولی الکلاسیکو معمولاً زیباست. من هم دلیلش را انگیزه فوقالعاده بازیکنان میدانم. به خاطر تیمشان میزنند، کتک میخورند و حتی با کف دست به تخت سینه نزدیکترین دوستشان میزنند.» او راموس را مثال میزند: «یادتان هست چطور با ژاوی و پویول برخورد میکرد؟ او با آن دو رفاقت بسیار نزدیکی دارد و در اردوهای تیمملی کنار هم هستند اما وقتی حرف از برد و باخت باشد، رفیق نمیشناسد و اینطور برخورد میکند. فکر نکنید راموس به خاطر کینه شخصی چنین کاری کرد. او با پویول و ژاوی که از دوستانش هستند مشکلی ندارد اما میخواهد از تیمش دفاع کند.» آنجا رسانهها هم زیاد روی اتفاقات حاشیهای مانور نمیدهند. نکونام میگوید:
«یادتان هست رونالدو، گواردیولا را هل داد؟ بعد از کنفرانس، یک خبرنگار هم از او در این باره نپرسید، فوتبال حرفهای یعنی این. برای آن تمام اتفاقات در زمین یا نهایتاً یکی، دو روز بعد از بازی تمام میشود.»
اوزیل در نقش ماهی
تصویر را نگاه کنید. تکل نکونام زیر پای اوزیل و نگاه شکبرانگیز مورینیو، صحنهای که نکونام دربارهاش میگوید: «بازی در برنابئو بود. درباره اوزیل یک جمله میتوانم بگویم؛ مثل یک ماهی بود. در واقع مثل یک ماهی از دستتان در میرود.»
آلوس پرقدرت و خستگیناپذیر
دنی آلوس مدافع چپ بارسا از نظر نکونام: «پرقدرت و کنه و البته خستگیناپذیر.» او همیشه تا دقیقه ۹۰ میدود. نکونام میگوید: «جثه بزرگی ندارد ولی قدرت بدنیاش فوقالعاده زیاد است. در لحظهای که تصور میکنید با زدن یک تنه او را اوت کردهاید، مقاومت میکند و توپ را میگیرد. اگر بفهمم در کدام باشگاه بدنسازی میکند!(خنده)»
خطا روی پهپه
تقابل نکونام با پهپه در هوا. نکو مدافع خشن بارسا را نقش بر زمین میکند. او یک بار گفته بود به خاطر خطاهایی که پهپه روی مسی میکرد، نقشه چیده بود این بازیکن را بزند!
تقابل با بنزما
همیشه در گلزنی زیر سایه کریس رونالدو است اما کارش را میکند. در این صحنه نکونام قصد دارد مانع از شوتزنی این مهاجم فرانسوی شود اما نمیتواند. نکونام میگوید: «این توپ گل نشد ولی تحت فشار ضربهاش را زد.»
این ایگواین فوقالعاده
نکونام این بازی را خوب یادش هست. با ۴ گل به رئالمادرید باختند. او میگوید: «از بازی که زیاد حرف نزنیم چون بد باختیم (خنده) و اما ایگواین. در محوطه جریمه مدام پرسه میزند و دنبال یک فضا یا موقعیت میگردد. چهارچوب دروازه را فوقالعاده خوب میشناسد. ما وقتی با رئال بازی داشتیم نمیدانستیم واقعاً چه کسی را مهار کنیم؛ رونالدو، بنزما، ایگواین یا بازیکن دیگری را.»
کاپیتانی مقابل بارسا و بوسکتس شاکی!
این بازی دو نکته داشت؛ یکی کاپیتانی مقابل بارسا و دومی زدن بوسکتس و ناراحتی او: «این بازی برگشت جامحذفی در نوکمپ است. بازی رفت را یک بر صفر باخته بودیم و این مسابقه هم ۳ بر یک شد. درباره کاپیتانی بگویم که برایم افتخار بزرگی بود. من در آن دوران کاپیتان سوم تیم بودم و در آن مسابقه افتخار کاپیتانی را داشتم. در این صحنه هم روی بوسکتس خطا کردم که شاکی شد ولی درباره او باید بگویم به نظرم جزو ۳ هافبک دفاعی برتر دنیاست، هم قلدر است و هم بازیساز اما خیلی خشن بازی میکند.»
دیدگاهتان را بنویسید