یکی از اشکالاتی که به استقلال امسال گرفته میشود و از زبان چند پیشکسوت و قدیمی این تیم هم شنیده شده، این است که مجموعه کادرفنی و بازیکنان این تیم، مثل سالهای گذشته باانگیزه، با نشاط و تشنه موفقیت به نظر نمیرسند. طی سالهای اخیر، استقلال به تیمی معروف بوده که همواره تا ثانیه پایانی مسابقات دنبال رسیدن به گل بوده و شاید جزو بهترین تیمها از نظر کسب نتیجه در دقایق پایانی بازیها باشد.
اینکه استقلال همواره جنگنده بوده حتی تا ثانیه پایانی بازیها، از ویژگیهای بارز این تیم بوده و یکی از دلایل اصلی موفقیت این تیم در کسب قهرمانیها و رسیدن به آسیا. این مشخصه که در نوع خود بسیار مهم و نتیجهبخش نیز هست، مثل سالهای گذشته در جمع آبیپوشان دیده نمیشود و شاید هم از کادرفنی به بازیکنان تزریق نمیشود.
یکی از دلایلی که میتواند باعث بیانگیزگی و خستگی بازیکنان شود و میل به پیروزی آنها را پایین میآورد، حضور همزمان در چند تورنمنت است. اگر استقلال در جامحذفی و لیگ برتر حضور داشت و نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا هم بود، فشار بازیهایش بسیار بیشتر میشد، در نتیجه اردوهای بیشتر، پروازهای طولانیتر و سفرهای مکرر داشت که همین مسئله خستگی روحی و جسمی زیادی به بازیکنان وارد میکرد. اما شرایط استقلال اینگونه نیست، آبیها در لیگ قهرمانان نیستند و در جامحذفی هم حذف شدند، الان فقط استقلال مانده و لیگ برتر اما در همین یک تورنمنت از 3 تورنمنت ممکن هم تشنه موفقیت و برد نیست.
در حال حاضر فشاری که روی نفت تهران است، با استقلال قابل مقایسه نیست. نفت در جامحذفی فینالیست شده و در لیگ قهرمانان آسیا هم حضور دارد. این تیم در نتیجه فشار بسیار بیشتری را تحمل میکند اما در 2 تورنمنت از 3 تورنمنت خود شانس قهرمانی دارد. در لیگ برتر که صدرنشین است و یک پای فینال جامحذفی هم محسوب میشود. بدون تردید تفاوت در انگیزهها و اشتهایی که استقلال و نفت برای موفقیت دارند که از کادرفنی به بازیکنان وارد میشود و این مربیان هستند که باید میل به موفقیت، پیروزی و جنگندگی را در تیم خود به وجود آورده و زنده نگه دارند. روی کاغذ، استقلال هنوز شانس قهرمانی دارد اما فاصله 7 امتیازی با صدر جدول، کار این تیم را برای بالا بردن جام بسیار دشوار کرده است.
شاید حضور بازیکنان جوانی که تشنه کسب موفقیت و پیروزی هستند، بتواند میل به برد را در تیمی بالا ببرد اما در این میان نقش اصلی را کادرفنی بازی میکند و این مربیان هستند که باید همواره تیم خود را علاوه بر مسائل تاکتیکی و گروهی، از نظر روحی و روانی نیز در سطح بالایی نگه دارند.
دیدگاهتان را بنویسید