79868

ملاقات غیر منتظره پروین و قلعه‌نویی؛ بازیکن امروزی فقط دنبال پوله!

علی پروین و امیر قلعه نویی در آخرین روزهای سال 93 در ملاقاتی جالب به گفت و گو با هم پرداختند.

علی پروین با همان اتوریته ای که از وی سراغ داشتیم، در تمام مدت زمانی که «قلعه نویی» در دفترش بود به جملات امیر گوش سپرد، گاهی سکوت می کرد و گاهی نیز با تکان دادن سر جملات سرمربی استقلال را تایید.

مردی که پرسپولیسی ها سلطان صدایش می زنند، همواره با نگاه نافذ خود دور و اطراف را می پایید و با آنکه کمی مریض احوال بود و دل و دماغ همیشگی را نداشت اما جزئیات بحث را نیز به دقت گوش می داد.

گاه با صدای بلند آه می کشید و آه وی به بلندای تمام سالهای پرافتخاری بود که پشت سر خود می دید؛ آه از دست جماعتی که «فوتبال عشقی» را به «فوتبال پولی» تبدیل کردند.

لابلای حرفها چند بار با دست روی پای «امیر قلعه» زدو گفت:« این امیرخان کارشو بلده...»

تصمیم گرفتیم سر حرف را با پروین باز کنیم، قبل از طرح اولین سوال خطاب به ما گفت:« سوالاتون که پیچوندنی نیست؟!»

سپس چشمش به رکورد روی میز افتاد و گفت:« داری ضبط می کنی که نتونیم بعدا تکذیبش کنیم؟»

اولین دیدار

* اولین بار یادتان هست که امیر قلعه نویی را کجا دیدید؟

- فکر کنم بازی پرسپولیس شاهین بود که این بچه با سن و سال کمش اون وسط بازی می کرد. همون بازی بود که ما 5-2 بردیم و خود من نیمه دوم رفتم تو زمین. همون بازی بود که گفتن باید دوباره برگزار بشه و ما هم زیر بار نرفتیم و سه هیچ زدن.
* از نظرفوتبالی چطور بود؟

-قلعه نویی فوتبالیست خوبی بود و زمان خودش جزو بازیکنای درجه یک به حساب می اومد.

یادم نیست سر تمرین ما اومده باشه!

یاد صحبت های چند ماه قبل مرتضی فنونی زاده افتادیم که مدعی شده بود یکبار امیر قلعه نویی را به تمرین پرسپولیس برده تا پروین او را ببیند؛ همین موضوع را از علی آقا پرسیدیم.

پروین خیلی زود جواب داد:« نه، نه، من چیزی یادم نیست، فکرم نمی کنم اومده باشه.»

(امیر قلعه نویی نیز این ادعای فنونی زاده را رد کرد و گفت هیچوقت برای تمرین به جمع پرسپولیسی ها نرفته و در ادامه از ما خواست یک ماجرا که حرفش را ثابت می کند و فعلا تمایلی به بازگو کردنش را ندارد را از شاهرخ بیانی و مجتبی محرمی بپرسیم!)

*امیر قلعه نویی در آخرین روزهای بازیگری اش توسط شما به تیم ملی دعوت شد.

-آره، واسه مقدماتی جام جهانی بود که رفتیم قطر، همون سالی که بعدش ما چند سال از فوتبال رفتیم. اتفاقا بازی با ژاپن که دو یک باختیم و رضا حسن زاده گل زد، پاسشو همین امیر داد.

* نکته جالب این است که شما و امیر قلعه نویی هیچوقت در دو جبهه قرار نداشته اید؟

-ببین، امیر که جای خودشو داره؛ من با هیچکس مشکلی ندارم. ولی یه چیزو درباره این امیر قلعه نویی باید بگم و همه جا هم گفتم؛ به افراد خیلی احترام می زاره، این اخلاقشو خیلی دوست دارم.بزرگترین حسن این بچه همینه که احترام بزرگترشو داره و ...مثل بعضی ها نیست که تا پای چپ و راستشونو می شناسند همه چی رو از یاد می برن و ...الانم نون چند تا چیزو می خوره که این همه افتخار آورده؛ یکی همین احترام گذاشتن و یکی دیگه، دست تو جیب بودنش؛ مربی به نظر من باید دستش تو جیبش بره و دنبال کار مردم باشه، این بچه دستش تو جیبش می ره و 5 تا قهرمانی هم که آورده، حالا هر کی چشم نداره ببینه، خب به نظر من کور بشه...این بابا کارشو بلده...

*همیشه هم از شما بعنوان یک الگو یاد کرده و اتفاقا در بسیاری از موضوعات،وجه اشتراک فراوانی دارید؟

-بالاخره هر کسی برای خودش الگو داره و ما هم الگوی آقای قلعه نویی شدیم؛ دستش درد نکنه.روی هم رفته باید بگم آدم موفقیه این امیر قلعه نویی؛ هم تو فوتبالش و هم تو مربیگری؛ شنیدم در کاسبی هم موفقه.

هیچوقت برای دربی به «امیر» مشاوره نداده‌ام

* آیا در طول سالهایی که قلعه نویی بعنوان سرمربی فعالیت می کند از شما مشاوره فنی گرفته است؟

-نه نشده البته من خودم هر جا که دیدمش اگه نکته ای بوده بهش گفتم و اون بنده خدا هم با دقت گوش کرده ولی اینجوری نبوده که بخوام تلفنی باهاش مشورت کنم.

*چند سال قبل و قبل از یک دربی که سرمربی پرسپولیس نبودید، این شایعه راه افتاد که قلعه نویی درباره پرسپولیس از پروین مشورت گرفته است!

-نه، اصلا نبوده؛ بعدشم من به خودم اجازه نمی دم تو کار اونا دخالت کنم. نه تنها امیر، بلکه به حمید درخشانم نمی گم چیکار کنه.الان که حمید گهگداری زنگ می زنه چیزی بهش نمی گم و فقط حال و احوال می کنیم چون فردا اگه خدایی نکرده برن ببازن میفته تقصیر من.

ده بار بهش گفتم جواب اینارو نده!

صحبت از شباهت انتقاداتی که امروزاز امیر قلعه نویی می شود، با انتقاداتی که در آخرین روزهای مربیگری پروین از وی می شد به میان آمد و پروین که انگار منتظر این سوال بود گفت:« ده بار به خودش گفتم جواب اینارو نده، الانم میاد جلو خود شما بهش می گم جوابشونو نده.این همه مصاحبه می کنن یه بارم جواب نده، البته یکی دو تاشونو جواب داده اما الحمدالله بقیه رو به حرف من گوش داده. اگه بخواد به این حرفا جواب بده، نون شمای خبرنگار می ره تو روغن، چون فردا می ری سراغ طرف مقابلو و از اون می خواین جواب بده و آخرش همون دعوایی می شه که شما دلتون می خواد.»

* اتفاقا خود شما هم همین روش را دنبال کرده اید و کمتر پیش آمده پاسخ انتقادی را بدهید.

-چی بگم آخه؟ جواب کی رو بدم؟جواب کسایی رو بدم که یه گونی پرونده ازشون دارم؟! ببین، من از تموم اینا پرونده دارم!

*برخی از مخالفان شما به نظرما اساسا با سبک زندگی و شکل و ظاهرتان مشکل دارند و حالا در کنارش بحث فنی را هم مطرح می کنند و مثلا می گویند پروین سنتی است؛ درباره قلعه نویی هم این موضوعات مطرح می شود.

-من همیشه درباره امیر قلعه نویی این مثالو زدم که تا تیمش مساوی می کنه یا عقب میفته دو تا دفاع رو می برده اون جلو و گل می زنه و تیمش نتیجه می گیره؛ همون کاری که ما می کردیم، سنتی چیه؟ شما دنبال نتیجه ای تو فوتبال.شما دو ساعت خوب بازی کن و دو تا گل بخور، چه فایده ای داره؟ حالا دو ساعت بد بازی کن و یک هیچ ببر؛ همین بازی تیم حمید درخشان تو ازبکستان، شما دیدی چه راحت بردن یک هیچ؟ حالا این امیر قلعه نویی چون آدم موفقیه یه عده چشم ندارن ببیننش و این حرفارو درمیارن. مگه به خود من کم ازین حرفا می زدن؟ الان اونا کجا هستن و ما کجائیم؟ اینا بعدشم که اینجوری حریف نمی شن می رن سراغ زندگی شخصی ما، دعوای من با اینا سر همین بود دیگه؛ می گفتم بیا از ارنج من ایراد بگیر، چرا زندگی شخصیمونو می بری تو روزنامه؟

بچه بالاشهر که فوتبالیست نمی شه!

گفت و گو با علی پروین که باید با دشواری از زبانش حرف می کشیدیم، به جنوب شهر تهران کشیده شد؛ جایی که خاستگاه فوتبالیست های بزرگی بوده است و اتفاقا پروین و قلعه نویی هردو از جنوب آمده اند:« بچه بالاشهر که فوتبالیست نمی شه، فوتبال ما ما بچه های جنوب بود؛ بالاشهریه دنبال پارتی و تفریح و ساز و آواز می رفت و ما دنبال فوتبال، شما باید خونه ناصر محمدخانی رو می دیدی، اسمش این بود تهرانه ولی فکر کنم نزدیک قم بود.»(خنده حضار).

پروین ادامه می دهد:« ما و امثال ما در همون پایین شهر یاد گرفتیم با مردم زندگی کنیم، من علی پروین اگه جایی تو دل این مردم دارم بخاطر همینه، با مردم بزرگ شدم، با مردم افتخار آوردم و به همه افتخارات رسیدم؛ کسی هم پشتم نبود. البته اینکه باشگاه عوض نکردم خیلی مهم بود؛ الان به بازیکن می گی بالا چشت ابرویه می ره یه تیم دیگه. این پول پدر فوتبالو درآورده، من تو اوج فوتبالم که بازیکن ملی بودم 2 هزار تومن می گرفتم؛ کجا از این پولای میلیاردی می دادن؟ الان به بازیکن بگو خوش اومدی، سریع سپاهان و فولاد و ...می رن صدمیلیون بهش بیشتر می دن می برنش! آقا این پول همه چی رو خراب کرده، محمود خوردبین می گه بازیکن پرسپولیس منتظره سلام منه؛ فاتحه این فوتبالو بخونید؛ دنبال چی می گردین دیگه؟»

می گفتم تیم حریف تا جا داره بهش گل بزنین!

این خاصیت مصاحبه با علی پروین است که هر بحثی ناخودآگاه به سمت پرسپولیس قدرتمند دهه شصت کشیده می شود؛ تیمی که طرفدارانش از دقیقه یک بازی را نیم خیز تماشا می کردند:« اون تیم دیگه تموم شد؛ بعضی وقتا می گن پرسپولیس شبیه دهه شصت بازی می کنه اما اون دیگه تموم شد. استقلال و پرسپولیس اون روزها هر کدوم 10 تا ستاره داشتن؛ الان ستاره داریم؟پرسپولیس دهه شصت رو باید دیگه تو خواب ببینید! کجا بازیکن مثل حمید درخشان یا ناصر محمدخانی هست که با یه حرکت تماشاگرو از جاش بلند کنه؟ بعدشم این پیرهنه دیگه ارزش قدیمو نداره؛ هم استقلال و هم پرسپولیس؛ یادمه به رضا شاهرودی گفتم باید دویست هزار تومن بدی بیایی، یا به جواد منافی. حمید استیلی و خاکپورم وقتی اومدن پیش ما، گفتم اگه واسه پیراهن اومدین و عشق این تیمو دارین، قدمتون رو چشم، برین هیات فوتبال قرارداد ببندین. بازیکن امروزی کجا می دونه این لباس چقدر قیمت داره، تیم امسال قهرمان می شه و سال بعد می خواد بره آسیا، می بینی 7،8 تاشون ول کردن رفتن؛ خب معلومه واسه پول بازی می کنن دیگه.»

بالافاصله رفتیم سراغ روحیه ای که همان پرسپولیس دهه شصت داشت و می گفتند از پروین به آن تیم تزریق شده است.

* تیم شما بازی های آن دهه را اغلب پر گل می برد؛ می گفتند تیم علی پروین اگر سه گل هم بزند سیر نمی شود و می رود برای گل های بعدی؛آن روحیه الان کجاست؟

-آره، خودم به بچه می گفتم تا تیم روبرو جا داره گل بزنید؛ آخه نمی شه مقایسه کرد، الان اون بازیکنا دیگه نیستن؛ اینا سایه اونا هم نمی شن!

فقط دو گروه به من تلفن می زنن!

* به نظر می رسه که با موبایل زیاد میانه ندارید؟

-کاری باهاش ندارم؛ معمولا صداش کمه و تو جیب کتمه؛ شبا یک نگاهی بهش میندازم. معمولا دو گروه به من زنگ می زنن؛ یا خبرنگارن و یا آدم مستضعف...(خنده حاضرین)

*روزنامه می خوانید؟

-نه بابا؛ حوصله دارینا!

*فوتبال خارجی چطور؟ تماشا می کنید؟

-نه؛ حوصلشو ندارم؛ تا ساعت 12 هر چی باشه می بینم ولی بعدش خوابم. تلویزیون انقدر فوتبال پخش می کنه که آدم خسته می شه!

امیرخان، می گفتی گوسفند می کشتیم!

هنوز قلعه نویی وارد اتاق نشده بود که به پروین خبر دادند او به محل رسیده و در همین لحظه با صدای بلند گفت:« بفرما امیرخان، خوش اومدی!»

امیر هم به محض ورود به اتاق محل مصاحبه پروین را در آغوش گرفت و گفت:« بزرگ مایی علی آقا»

پروین نیز در پاسخ او گفت:« باید می گفتی تا برات گوسفند می کشتم»

پروین و قلعه نویی به پیشنهاد علی آقا روی مبل دو نفره وسط اتاق نشستند تا خیلی زود تر از آنچه فکر می کردیم سر حرف های فوتبالی را باز کنند.

پروین به بازی آخر استقلال که برابر نفت مسجد سلیمان بود اشاره کرد و گفت:« امیر خان، بازیه تیمتو دیدم، خوب بودین؛ البته تیمه روبرو هم خوب بازی می کرد.»

قلعه نویی هم در پاسخ گفت:« علی آقا، خیلی دارن اذیتمون می کنن و ...»

پروین: چند بار بهت گفتم جوابشونو نده؛ بچسب به کارت!

قلعه نویی: یه جاهایی باید آدم بخاطر اصولش بایسته علی آقا.

پروین: ببین امیر خان، من قبل اومدنت به این بچه ها گفتم که امیر قلعه نویی بزرگترین نعمتی که داره احترام گذاشتن به بزرگتره، هر جای ایرانم که رفتم و بحث فوتبال بوده اینو گفتم، به بزرگای خودمون همایون بهزادی و کلانی و ... هم گفتم. الانم می گم، از من بپرسید چرا یه عده تو کار این بابا می زارن، همش از حسادته. نمی تونن ببینن این بابا 5 تا قهرمانی داره؛ یه جا شانسی قهرمان شده، دو جا شده؛ دیگه همش که نمی تونه الکی قهرمان بشه. بحث ما اینه که این بابا کارشو بلده. یه عده از آقایون می خوان زوری بزرگ بشن و حرفی و مصاحبه ای بیان جلو،اینکه نمی شه؛ امان از روزیکه اون بالاییه هم نخواد.اگه مثل بعضی ها فقط بلد بود تیما رو دسته دو ببره خوب بود؟!

قلعه نویی: علی آقا ایکش فقط این بود،بی معرفتی اینا بیشتر آزارم می ده.

پروین: با افشارزاده چه می کنید؟ خوبه؟

قلعه نویی: خوبه علی آقا؛ ولی پول نیست، خودت می دونی بازیکن امروزی اول می گه پول، ولی خداییش بچه های ما امسال مردونه پای تیم ایستادن؛ الان 6 ماهه یک ریال نگرفتیم. محمد(پسر پروین) چطوره علی آقا؟

پروین: خوبه.

قلعه نویی: چسبیده به کاسبی دیگه؟ خیلی هم خوبه. اون روز به پسرم می گم بیا سر تمرین.می گه بابا من بیام سر تمرین این ...تو برنامش برات حرف و حدیث درست می کنه. می بینی علی آقا؟ این بچه با ماشین بره تو خیابون بچرخه و دنبال هزار برنامه باشه خوبه؟ آخه شما بیبن چه داستانی واسه این فوتبال درست کردن! بچه آدم از ترس اینا سر تمرین نمیاد! الان 10 ساله ما داریم به این برنامه می گیم آقا شما بیایین از ما انتفاد فنی کنید؛ چیکار دارین تو زندگی شخصی ما چی می گذره؟

پروین: اتفاقا قبل اینکه شما بیاین داشتم همینو می گفتم؛ بیان بگن علی پروین ارنجش غلطه ولی چیکار دارن من چجوری زندگی می کنم.

قلعه نویی: نابود کردن فوتبالو؛تماشاگر صد هزار نفری رو اینا فراری دادن.

پروین: خیلی بد عمل می کنن؛ به خودشونم گفتم، احترامارو از بین بردن.

قلعه نویی: 10 سال دیگه اگه دیدین بچه زد تو گوش باباش بدونین اینا باعثش شدن!

پروین: امیر جون، یه عده از ماها هم بد شدیم و بازی می خوریم.آخه نظرسنجی چه به درد فوتبال می خوره؟!

قلعه نویی: تو نظرسنجی یک برنامه دیدن رای فلان بازیکن داره غیر طبیعی زیاد می شه؛ رفتن دیدن با یک برنامه کامپیوتری واسه خودش رای جمع می کرده و...!

پروین:جدی می گی؟ اهکی!

قلعه نویی:قدیم بازیکن هم جنسش فرق می کرد. بد بدشونم مرد بودن.

پروین: آره والا، گفتی.

قلعه نویی: من همیشه برای بازیکنام یک مثال از علی آقا پروین می زنم. این علی آقا همیشه به بازیکنش می گفت: هر کاری می خوای بکنی ساعت 8 تو خونت باش.الان طرف می خواد تیمو بهم بریزه، مدیر و مربیشو نابود کنه، آدم فروشی کنه و ...!

پروین: ماشالله حرف مفت هم که کم نیست. می گن فلان مربی گرمکن جادویی داره و وقتی می پوشه می بره...اون یکی فلان کارو می کنه و... آخه این حرفا چیه واسه مردم درست می کنین؟! درست بشوهم نیست دیگه این اوضاع!

***

شباهت های پروین و قلعه نویی در گفتار و رفتار، بهانه ای شد تا به قلعه نویی بگوییم قبل از حضورش در این جمع ، پروین از او حسابی تعریف کرده و چند بار با بر زبان راندن این جمله که؛« امیر کارشو بلده» برعملکرد او مهر تایید زده است.

سرمربی استقلال و شاگرد سالهای دور پروین در تیم ملی نیز که از این تعاریف سر ذوق آمده بود گفت:« اولا خدا شاهده که از ته قلبم می گم افتخار می کنم که الان کنار علی آقا نشستم.ثانیا علی آقا یک انسان ملی است.رنگی هم نیست و همه ایرانی ها علی آقا رو دوست دارن؛ استقلال و پرسپولیسی.اینم دست خداست؛ عزت را خدا می ده. الان علی آقا چند سالی می شه که کار اجرایی و مربیگری نمی کنه ولی همین حالا اگر ایشان رو با معروفترین چهره ها در یک جمع ببرید مردم اول سراغ علی آقا می رن. بحث فنی رو می زارم کنار چون خیلی ها از نظر فنی نزدیک علی آقا بودن-حالا کمتر یا بیشتر- اما هیچکدوم علی آقا نشدن. ویژگی علی آقا مردم داریشه، بودنش با اهل بیته، سفره داریشه و ...روی هم رفته بزرگ فوتبال ایرانه.

پروین: من نوکرتم.

قلعه نویی: خاطره ای جالب از علی آقا براتون بگم. ما بازی داشتیم با الجزایر که در آن بازی باید 10، 11 تا گل می خوردیم.احمد عابدزاده بهترین بازی عمرشو اونجا انجام داد. علی آقا تو رختکن گفت: بچه اونا فقط از یک راه می تونن به ما گل بزنن. توپو بندازن تیر یک، بسابونن و گل بزنن. در یک صحنه که تیم ما داشت تعویض می کرد و صمد(مرفاوی) و کرمانی مقدم جابجا می شدند این اتفاق افتاد.

پروین: راست می گه بخدا.

قلعه نویی: شاید خود علی آقا هم یادش نباشه اما درست همون اتفاقی که گفته بود و افتاد و در لحظه تعویض ما، اونا توپو انداختن تیر یک و سابوندن و زدن تو گل. اونموقع ها نه آنالیزی بود و نه تجزیه و تحلیلی، نه انیمیشنی و ... اما علی آقا روی نبوغ و هوش خودش متوجه شده بود. البته نه اینکه برای مقابله با اون حربه حریف تمرینی نکرده بودیم و اتفاقا دفاع ما در اون بازی نظم خوبی داشت و این سیستم اتوبوسی که الان می گن رو علی آقا اون موقع پیاده کرده بود.اینو گفتم تا برسم به اینجا که اصل مربیگری اون خمیر مایه است که باید داشته باشی تا مربی بزرگی شوی؛ یعنی ذاتیه.

پروین:باریک الله؛ اگه نداشته باشی هیچی نمی شی.

قلعه نویی: علی آقا در زمان خودش 25 تا جام آورده؛ خب خیلی ها هم همه دوره های مربیگری رو گذروندن اما یکی از جام های علی آقارو ندارن. مربیگری به نظر من مثل یک درخت می مونه که تنه اون همون خمیر مایه است و شاخ و برگشم آموزشای لازم؛وقتی تنه نباشه شاخ و برگ به چه درد می خوره؟

پروین: البته امیرخان، شرایط بازیکنا هم فرق می کرد و مهره خوب تو دست و بالمون بود.همون دهه شصت که شما می گی ما مشکل بازیکن نداشتیم. الان شما یه ناصر محمدخانی به من نشون بده!

قلعه نویی: اون زمان ما 10 تا هافبک بازیساز داشتیم که من دهمیش بودم.الان کو هافبک بازیساز؟ یه بختیار رحمانیه؛ در صورتیکه باید 10 تا بختیار داشته باشیم. چرا من لب خط حرص می خورم؟یه هافبک مثل حمید درخشان در طول فصل 10 تا اشتباه نمی کرد اما هافبک بازیساز من در یک بازی 10 تا اشتباه می کنه. واقعیت اینه که فوتبال ما فقط از نظر ظاهر و پول عوض شده و کیفیت فنی آن پایین اومده و ...

کیهان ورزشی: زمین خاکی‌ها هم در گذشته نقش مهمی در ایجاد مهارت در بازیکنان داشت.

پروین: خیلی زیاد.

قلعه نویی: الان اون زمین خاکی ها شده چمن مصنوعی و بهتر شده ولی مشکل اینه که معرفت و عشق کم شده.

پروین: آفرین.

قلعه نویی: خود من الان امکان نداره که زودتر از شاهرخ بیانی از در اتاقی وارد شوم چون کاپیتان من بوده، اما بین بازیکنای امروزی این چیزا هست؟ بازیکن الان فقط دو چیزو می شناسه؛ یکی اونی که بازیش می ده و یکی اونی که بهش پول می ده! تا باهاته، تو خوبی، همینکه رفت شروع می کنه پشت سرت حرف می زنه!

پروین: دقیقا همینطوره.

قلعه نویی: سابق بزرگتره بزرگتری می کرد که ما هم یاد می گرفتیم. شاید اگر بزرگترای ما هم درست رفتار نمی کردن نسل ما از نسل امروزی بدتر بود.کاش فوتبال بر می گشت به عقب.

پروین: امیر جون دیگه بر نمی گرده.

عاشق عید هستیم

بخش پایانی گفت و گو به نوروز اختصاص داشت. می دانستیم که هردو نفر عید را خیلی دوست دارند و پرسیدیم لحظه تحویل سال از خدا چه می خواهند؟

پروین: من یکی که از بچگی عاشق عید و عیدی گرفتن بودم؛ الانم عشق می کنم وقتی عید می رسه.

قلعه نویی: علی آقا که عشقش اینه بره رامسر.

پروین: امسالم اونجام.

قلعه نویی: منم عیدو را خیلی دوست دارم و از خداوند سر سفره هفت سین می خواهم به مردم کشورم نعمت سلامتی بدهد.

پروین: هیچی سلامتی نمی شه؛ منم از خدا می خوام مردم در صحت و سلامت باشند.

دیدگاهتان را بنویسید