در اینکه استقلال یکی از بهترین تیمهای لیگ است هیچ تردیدی وجود ندارد و اگر استقلال بر سر این مسئله بحث کند در واقع چانه زده است.
حالا عملکرد فنی استقلال را در این فصل چگونه ارزیابی میکنید. جامحذفی که برای استقلال پر زد و رفت. جامی که میتوانیم بگوییم برای این تیم به سادگی بهدست میآمد و میتوانست آمار همین سرمربی و کادرفنی را در کسب افتخار، بالا و بالاتر ببرد. استقلال لیگ را در نیمفصل نخست به گفته سرمربیاش با مشکلات متعددی سپری کرد.
تیمی که نه خوب نتیجه میگرفت و نه خوب بازی میکرد. تیمی که نشانهای از امید را بروز نمیداد. در نیمفصل استقلال با حضور رضا عنایتی به اصطلاح خودش را تقویت کرد اما ریزش نیرو هم داشت. رفتن آندرانیک تیموریان برای هر تیمی یک ضایعه است اما گویا استقلال از این مسئله چندان ناراضی نبود و آن را یک ضایعه محسوب نکرد. برای اینکه بدانیم استقلال در نیمفصل دوم چه کرده طبعاً باید تا روز آخر صبر کنیم اما تا همین الان هم این تیم با وجود اینکه نتایج بدی در این نیمفصل نگرفته، صدرنشین نیست.
راستی استقلال نباید برای آیندهاش برنامهریزی کند؟ آیا استقلال هم مانند پرسپولس در انتظار آنچه نامش سرنوشت است، میماند؟
سرنوشت برای استقلال چگونه رقم میخورد؟ با قهرمان شدن یا نشدن در این فصل؟ به نظر میرسد استقلال پس از ۳ سال که روندی تقریباً ناموفق را طی کرده نیاز به اصلاحاتی درون خود دارد. از بحثهای ساختاری و باشگاهی بگیرید که بسیار مفصل است تا نوع نگرش این تیم روی نیمکت و مباحث فنی... استقلال باید عملکرد خودش را در سال ۱۳۹۳ ارزیابی کند و برای این کار به هیچوجه کار سختی را هم در پیش ندارد. همه چیز آماده و مهیاست تا استقلال به یک نتیجه کلی برسد؛ اینکه تغییرات در هر مقطعی و سطحی امری اجتنابناپذیر است. استقلال باید به طور کلی دگرگون شود تا از این به بعد در نتیجهگیری هم روزهای آفتابی به این تیم سلام بدهند.
دیدگاهتان را بنویسید