شکست برابر نفت پایان کار استقلال در سال ۹۳ بود . تعطیلی چند روزه رقابت های لیگ برتر فرصت مناسبی را برای قلعه نوعی فراهم کرده است تا او بتواند نقایص را رفع کند . در این تعطیلی می توان دو هدف کلی برای امیر متصور شد . هدف نخست مربوط به مسائل روحی و انگیزشی است . بازگشت بازیکنان به شرایط روحی مناسب کار سختی برای هر مربی محسوب می شود و از سوی دیگر کادرفنی استقلال باید نگاه ویژه ای به تعداد کارت های بالای بازیکنان این تیم داشته باشد و این مسئله را موشکافی کند .
داشتن تعدادی محروم در هر بازی مسئله طبیعی بنظر نمی رسد و بازیکنان این تیم به لحاظ رفتاری دچار مشکلاتی شده اند و کادر فنی هر تیم جدا از مسائل فنی ، به جنبه های اینچنینی نیز می پردازد . هدف دوم امیر می تواند مسئله تنوع تاکتیکی در هجوم باشد . نبود کرار و داشتن محروم و مصدوم مسلما دست هر مربی را تنگ می کند ، ولی وقتی این شرایط به صورت مستمر ادامه داشته باشد ضروری است که تجدید نظر هایی اتفاق بیفتد . بازیکنی چون کرار نشان داده که غیر قابل مهار است و هراز گاهی حواشی مختلفی را به تیم وارد می کند و از سوی دیگر نبود وی در زمین نیز خلأ های فنی به همراه دارد و استقلال را دچار مشکل میکند .
به لحاظ ابزاری آبیها میتوانند گزینههای دیگری را در حمله خود پیاده کنند و در نبود کرار صرفا روی به جناحین آورده نشود ، چرا که تیمهای مقابل به شناخت مناسبی از این طرح تاکتیکی امیر رسیدهاند و راه بستن جناحین تیم های تحت هدایت قلعهنوعی را فهمیده اند . آبیها این روزها بازیهای تدارکاتی مختلفی را در نظر گرفتهاند و اینگونه دیدارها میتواند کادرفنی این تیم را برای رسیدن به راه حل کمک کند. البته باید به این بازی ها صرفا به عنوان راهی برای نگه داشتن بازیکنان در شرایط مسابقات دیده نشود و طرح های تاکتیکی مختلف امتحان شود تا در دیدارهای حساس پیش رو شاهد بن بست تاکتیکی این تیم نشویم . در ادامه لیگ استقلال بازی های سختی را پیش رو دارد و اگر می خواهد همچنان در کورس بماند باید متنوع تر از گذشته بازی کند و با از کار افتادن یک یا دو بازیکنِ این تیم، شاهد از کار افتادن استقلال نباشیم!
دیدگاهتان را بنویسید